C-281/02

Konwencja brukselska wyklucza możliwość stosowania doktryny forum non conveniens przez sądy umawiających się państw, gdy spór dotyczy jurysdykcji sądu państwa trzeciego.

Sprawa dotyczyła wykładni art. 2 Konwencji brukselskiej w kontekście wypadku na Jamajce, w którym ucierpiał obywatel brytyjski. Powód wniósł pozew w Wielkiej Brytanii przeciwko obywatelowi brytyjskiemu oraz kilku spółkom jamajskim. Pozwani domagali się wyłączenia jurysdykcji sądów brytyjskich na podstawie doktryny forum non conveniens, argumentując, że Jamajka jest bardziej odpowiednim miejscem do rozstrzygnięcia sporu. Trybunał orzekł, że Konwencja brukselska stoi na przeszkodzie takiemu wyłączeniu jurysdykcji, ponieważ doktryna ta nie jest przewidziana w konwencji i jej stosowanie naruszałoby zasadę bezpieczeństwa prawnego oraz jednolite stosowanie przepisów.

Sprawa C-281/02 dotyczyła wykładni art. 2 Konwencji brukselskiej o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych. Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Court of Appeal (England & Wales) Civil Division w związku ze sporem powstałym między Andrew Owusu (obywatel brytyjski zamieszkały w Wielkiej Brytanii) a N. B. Jacksonem (również zamieszkałym w Wielkiej Brytanii) oraz kilkoma spółkami prawa jamajskiego. Spór wyniknął z wypadku, który miał miejsce na Jamajce, w wyniku którego A. Owusu doznał poważnego uszczerbku na zdrowiu. A. Owusu wniósł pozew w Wielkiej Brytanii, powołując się na odpowiedzialność kontraktową wobec N. B. Jacksona oraz odpowiedzialność za czyn podobny do niedozwolonego wobec spółek jamajskich. Pozwani, w tym N. B. Jackson, domagali się wyłączenia jurysdykcji sądów brytyjskich na podstawie doktryny forum non conveniens, argumentując, że Jamajka jest bardziej odpowiednim forum do rozstrzygnięcia sporu. Sąd pierwszej instancji uznał, że konwencja brukselska stoi na przeszkodzie zawieszeniu postępowania w stosunku do N. B. Jacksona, ponieważ ma on miejsce zamieszkania w umawiającym się państwie, a także w stosunku do pozostałych pozwanych, aby uniknąć sprzecznych orzeczeń. Court of Appeal, rozważając możliwość zastosowania doktryny forum non conveniens w sytuacji, gdy jeden z pozwanych ma miejsce zamieszkania w umawiającym się państwie, a spór ma związki z państwem trzecim, zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniami prejudycjalnymi. Trybunał orzekł, że art. 2 Konwencji brukselskiej ma zastosowanie do sytuacji, gdy spór ma związki z jednym umawiającym się państwem i państwem trzecim. Ponadto, Trybunał stwierdził, że Konwencja brukselska stoi na przeszkodzie temu, aby sąd umawiającego się państwa wyłączył jurysdykcję wynikającą z art. 2 na podstawie doktryny forum non conveniens. Uzasadniono to tym, że doktryna ta nie jest przewidziana w konwencji, jej stosowanie naruszałoby zasadę bezpieczeństwa prawnego, przewidywalność zasad jurysdykcyjnych oraz ochronę prawną osób zamieszkałych we Wspólnocie, a także mogłoby prowadzić do naruszenia jednolitego stosowania zasad jurysdykcyjnych. W związku z tym, drugie pytanie prejudycjalne stało się bezprzedmiotowe.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (7)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy