C-28/18

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2019-09-05
cjeuswobody_rynkuswobodny przepływ uslugWysokatrybunal
SEPApolecenie zapłatypłatności transgranicznerynek wewnętrznyochrona konsumentówrozporządzenie 260/2012TFUEprawo bankowe

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że warunek wykluczający płatność poleceniem zapłaty SEPA dla klientów spoza Niemiec narusza prawo UE, chroniąc konsumentów i promując jednolity rynek płatności.

Sprawa dotyczyła warunku narzuconego przez Deutsche Bahn, który wykluczał płatność poleceniem zapłaty SEPA dla klientów niemających miejsca zamieszkania w Niemczech. Verein für Konsumenteninformation (VKI) zaskarżył ten warunek, twierdząc, że narusza on art. 9 ust. 2 rozporządzenia nr 260/2012, który ma na celu ułatwienie płatności transgranicznych w euro. Sąd odsyłający zapytał, czy taki warunek jest dopuszczalny. Trybunał uznał, że warunek ten pośrednio ogranicza dostępność płatności SEPA dla konsumentów spoza Niemiec, co jest sprzeczne z celem rozporządzenia, jakim jest stworzenie jednolitego rynku płatności elektronicznych.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 260/2012, ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe dla poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro, w kontekście jednolitego obszaru płatności w euro (SEPA). Sprawa wyłoniła się ze sporu między Verein für Konsumenteninformation (VKI) a Deutsche Bahn AG. Deutsche Bahn wymagała od klientów rezerwujących bilety na swojej stronie internetowej, aby posiadali miejsce zamieszkania w Niemczech, jeśli chcieli dokonać płatności za pomocą polecenia zapłaty SEPA. VKI uznał ten warunek za sprzeczny z prawem UE, argumentując, że narusza on zasadę niedyskryminacji i utrudnia płatności transgraniczne. Sądy austriackie miały różne opinie, co doprowadziło do skierowania pytania do Trybunału Sprawiedliwości UE. Trybunał, analizując cel rozporządzenia nr 260/2012, jakim jest stworzenie zintegrowanego rynku płatności elektronicznych w euro bez rozróżnienia na płatności krajowe i transgraniczne, orzekł, że warunek narzucony przez Deutsche Bahn jest niedopuszczalny. Uznał, że taki warunek pośrednio ogranicza dostępność płatności SEPA dla konsumentów, którzy nie mają rachunku płatniczego w Niemczech, co jest sprzeczne z celem rozporządzenia, jakim jest zapewnienie równego traktowania i ułatwienie płatności w całej UE. Trybunał podkreślił, że nawet jeśli konsument ma alternatywne metody płatności, odbiorca nie może stosować warunków naruszających skuteczność przepisów UE dotyczących poleceń zapłaty SEPA.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, taki warunek jest sprzeczny z art. 9 ust. 2 rozporządzenia nr 260/2012.

Uzasadnienie

Warunek ten pośrednio ogranicza dostępność płatności SEPA dla konsumentów spoza państwa siedziby odbiorcy, co jest sprzeczne z celem rozporządzenia, jakim jest stworzenie jednolitego rynku płatności elektronicznych i zapewnienie równego traktowania płatników.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

skarżący (VKI)

Strony

NazwaTypRola
Verein für Konsumenteninformationinneskarżący
Deutsche Bahn AGspolkapozwany
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (3)

Główne

Rozporządzenie nr 260/2012 art. 9 § ust. 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012

Zakazuje odbiorcy uzależniania dokonywania płatności w ramach polecenia zapłaty SEPA od posiadania przez płatnika miejsca zamieszkania w tym samym państwie członkowskim, w którym siedzibę ma odbiorca, jeśli rachunek płatniczy posiada zdolność odbiorczą.

Pomocnicze

Rozporządzenie nr 260/2012 art. 3 § ust. 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Warunek narzucony przez Deutsche Bahn narusza art. 9 ust. 2 rozporządzenia nr 260/2012, ponieważ pośrednio ogranicza dostępność płatności SEPA dla konsumentów spoza Niemiec. Cel rozporządzenia nr 260/2012 to stworzenie jednolitego rynku płatności elektronicznych w euro, co wymaga równego traktowania płatności krajowych i transgranicznych. Warunek miejsca zamieszkania stanowi barierę dla płatności transgranicznych i jest sprzeczny z duchem SEPA.

Odrzucone argumenty

Rozporządzenie nr 260/2012 adresowane jest do dostawców usług płatniczych, a nie do odbiorców. Deutsche Bahn oferuje alternatywne metody płatności. Warunek miejsca zamieszkania jest uzasadniony koniecznością kontroli wypłacalności i ryzyka braku płatności.

Godne uwagi sformułowania

aby rynek wewnętrzny funkcjonował właściwie, konieczne jest stworzenie zintegrowanego rynku płatności elektronicznych w euro, na którym nie będzie istniało rozróżnienie między płatnościami krajowymi i płatnościami transgranicznymi. warunek taki jak sporny w postępowaniu głównym, który wyklucza polecenia zapłaty SEPA, jeżeli płatnik nie ma miejsca zamieszkania w tym samym państwie członkowskim, w którym odbiorca ma siedzibę swojej działalności, może być sprzeczny ze wspomnianym przepisem, ponieważ rachunek płatniczy płatnika co do zasady znajduje się w państwie, w którym ma on miejsce zamieszkania. warunek taki jak warunek sporny w postępowaniu głównym, który przewiduje zróżnicowanie oparte na kryterium miejsca zamieszkania płatnika, grozi działaniem głównie na szkodę konsumentów, którzy nie mają rachunku płatniczego w państwie członkowskim, w którym odbiorca ma siedzibę swojej działalności.

Skład orzekający

E. Regan

prezes_izby

C. Lycourgos

sędzia

E. Juhász

sędzia

M. Ilešič

sędzia

I. Jarukaitis

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 9 ust. 2 Rozporządzenia nr 260/2012 w kontekście warunków płatności SEPA, ochrona konsumentów w płatnościach transgranicznych, zasady rynku wewnętrznego w usługach płatniczych."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego przepisu rozporządzenia nr 260/2012 i warunków płatności SEPA. Nie wyklucza możliwości stosowania innych uzasadnionych warunków przez odbiorców, o ile nie naruszają one prawa UE.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak pozornie techniczne przepisy dotyczące płatności mogą mieć istotne konsekwencje dla konsumentów i jak Trybunał UE dba o spójność rynku wewnętrznego.

Czy możesz zostać zmuszony do posiadania konta w Niemczech, by kupić bilet kolejowy? TSUE mówi: Nie!

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI