C-279/19
Podsumowanie
TSUE orzekł, że przewoźnik wyrobów akcyzowych, nawet nieświadomy ich statusu podatkowego i braku własnych praw do nich, jest zobowiązany do zapłaty podatku akcyzowego, jeśli posiada je w momencie powstania obowiązku podatkowego w państwie docelowym.
Sprawa dotyczyła interpretacji dyrektywy 2008/118/WE w kontekście odpowiedzialności za podatek akcyzowy. WR, przewoźnik piwa, został obciążony podatkiem akcyzowym w Wielkiej Brytanii, mimo że nie był właścicielem towaru i nie wiedział o nieprawidłowościach w dokumentacji. Sądy krajowe uznały go za 'nieponoszącego winy pośrednika'. TSUE orzekł, że fizyczne posiadanie wyrobów akcyzowych w momencie powstania obowiązku podatkowego w państwie docelowym, nawet bez wiedzy o tym fakcie i bez posiadania praw do towaru, czyni przewoźnika osobą zobowiązaną do zapłaty podatku akcyzowego.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 33 ust. 3 dyrektywy 2008/118/WE w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego. Sprawa wywodziła się ze sporu między brytyjskim organem podatkowym a WR, przewoźnikiem piwa, który został zatrzymany w Wielkiej Brytanii z wyrobami akcyzowymi. WR przedstawił dokumentację wskazującą na procedurę zawieszenia poboru akcyzy, jednak okazało się, że numer referencyjny dokumentu został już wykorzystany. W związku z tym brytyjskie organy uznały, że podatek akcyzowy stał się wymagalny w Wielkiej Brytanii i obciążyły WR kwotą 22779 GBP. Sądy krajowe, w tym First-tier Tribunal i Upper Tribunal, uchyliły decyzję, uznając WR za 'nieponoszącego winy pośrednika', który nie miał wiedzy o nieprawidłowościach ani kontroli nad towarem. Sąd odsyłający (Court of Appeal) miał wątpliwości co do zgodności z prawem UE uchylenia decyzji podatkowej i zwrócił się do TSUE z pytaniami. TSUE orzekł, że art. 33 ust. 3 dyrektywy 2008/118/WE należy interpretować w ten sposób, że osoba fizycznie posiadająca wyroby akcyzowe w momencie powstania obowiązku podatkowego w państwie członkowskim docelowym jest zobowiązana do zapłaty tego podatku, nawet jeśli nie ma do nich praw, nie czerpie z nich korzyści i nie wie o wymagalności podatku. TSUE podkreślił, że przepisy dyrektywy nie wymagają od osoby zobowiązanej do zapłaty wiedzy o wymagalności podatku, a celem dyrektywy jest zapewnienie skutecznego poboru podatków akcyzowych i zwalczanie oszustw.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, osoba taka jest zobowiązana do zapłaty podatku akcyzowego.
Uzasadnienie
TSUE stwierdził, że pojęcie 'osoby przechowującej' wyroby akcyzowe w rozumieniu art. 33 ust. 3 dyrektywy 2008/118/WE odnosi się do osoby w fizycznym posiadaniu tych wyrobów, niezależnie od jej praw, interesu czy wiedzy o wymagalności podatku. Taka wykładnia jest zgodna z celem dyrektywy, jakim jest zapewnienie skutecznego poboru podatków akcyzowych i zwalczanie oszustw, a także z systemem odpowiedzialności solidarnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs | organ_krajowy | pozwany |
| WR | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (7)
Główne
Dyrektywa 2008/118/WE art. 33 § 3
Dyrektywa Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego
Osoba fizycznie posiadająca wyroby akcyzowe w momencie powstania obowiązku podatkowego w państwie członkowskim docelowym jest zobowiązana do zapłaty podatku akcyzowego, nawet jeśli nie ma do nich praw, nie czerpie z nich korzyści i nie wie o wymagalności podatku.
Pomocnicze
Dyrektywa 2008/118/WE art. 7 § 1
Dyrektywa Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego
Dyrektywa 2008/118/WE art. 7 § 2
Dyrektywa Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego
Definicja 'dopuszczenia do konsumpcji' jako przechowywania poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy.
Dyrektywa 2008/118/WE art. 8 § 1
Dyrektywa Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego
Osoba zobowiązana do zapłaty podatku akcyzowego w przypadku przechowywania wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy.
Dyrektywa 2008/118/WE art. 8 § 1
Dyrektywa Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego
W przypadku niezgodnego z prawem opuszczenia procedury zawieszenia poboru akcyzy, wymagana jest wiedza o nieprawidłowościach.
rozporządzenie z 2010 r. art. 13 § 1
Excise Goods (Holding, Movement and Duty Point) Regulations 2010
rozporządzenie z 2010 r. art. 13 § 2
Excise Goods (Holding, Movement and Duty Point) Regulations 2010
Argumenty
Skuteczne argumenty
Literalna wykładnia art. 33 ust. 3 dyrektywy 2008/118/WE wskazuje, że osoba w fizycznym posiadaniu wyrobów akcyzowych jest zobowiązana do zapłaty podatku, niezależnie od wiedzy czy praw do towaru. Cel dyrektywy, jakim jest zapewnienie skutecznego poboru podatków akcyzowych i zwalczanie oszustw, przemawia za szerokim zakresem podmiotów zobowiązanych do zapłaty. Brak wymogu wiedzy o wymagalności podatku w art. 33 ust. 3 dyrektywy, w przeciwieństwie do art. 8 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) tej samej dyrektywy.
Odrzucone argumenty
Argumentacja oparta na statusie 'nieponoszącego winy pośrednika' i braku wiedzy o nieprawidłowościach. Interpretacja pojęcia 'przechowywania' wymagająca wiedzy o wymagalności podatku.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie osoby, która „przechowuje” towary, oznacza w języku potocznym osobę, która jest w fizycznym posiadaniu tych towarów. kwestia, czy dana osoba ma prawo lub jakikolwiek interes w odniesieniu do przechowywanych przez nią wyrobów, jest nieistotna. nic w treści art. 33 ust. 3 dyrektywy 2008/118 nie wskazuje na to, by status osoby zobowiązanej do zapłaty podatku akcyzowego jako „osoby, która przechowuje wyroby przeznaczone do dostawy”, zależał od zweryfikowania przesłanki dotyczącej tego, czy osoba ta wie lub powinna wiedzieć o wymagalności podatku akcyzowego.
Skład orzekający
M. Vilaras
prezes izby
N. Piçarra
sprawozdawca
D. Šváby
sędzia
S. Rodin
sędzia
K. Jürimäe
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu odpowiedzialności przewoźników za podatek akcyzowy w transporcie transgranicznym, nawet w przypadku braku ich winy lub wiedzy o nieprawidłowościach."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji opisanej w art. 33 dyrektywy 2008/118/WE i może nie mieć bezpośredniego zastosowania do innych sytuacji związanych z podatkiem akcyzowym lub innymi podatkami.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak rygorystycznie prawo UE podchodzi do kwestii poboru podatków, nawet kosztem obciążenia osób, które wydają się nie być winne. Jest to ciekawy przykład zderzenia zasad prawa UE z intuicyjnym poczuciem sprawiedliwości.
“Przewoziłeś towar i nie wiedziałeś, że to akcyza? I tak zapłacisz podatek! TSUE wyjaśnia, kto odpowiada za cło.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI