C-275/11

Trybunał orzekł, że usługi doradztwa inwestycyjnego świadczone przez podmiot trzeci na rzecz funduszu inwestycyjnego podlegają zwolnieniu z VAT jako zarządzanie specjalnymi funduszami inwestycyjnymi.

Sprawa dotyczyła wykładni przepisów szóstej dyrektywy VAT w zakresie zwolnienia usług zarządzania specjalnymi funduszami inwestycyjnymi. Sąd krajowy zapytał, czy usługi doradztwa inwestycyjnego świadczone przez podmiot trzeci na rzecz funduszu (TFI) mogą być objęte tym zwolnieniem. Trybunał uznał, że takie usługi, nawet jeśli nie są bezpośrednio wymienione w przepisach jako czynności zarządcze, są nierozerwalnie związane z zarządzaniem funduszem i spełniają jego istotne funkcje, a tym samym podlegają zwolnieniu z VAT. Podkreślono również zasadę neutralności podatkowej.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof dotyczył wykładni art. 13 część B lit. d) pkt 6 szóstej dyrektywy VAT w sprawie zwolnienia usług zarządzania specjalnymi funduszami inwestycyjnymi. Spór w postępowaniu głównym dotyczył odmowy zastosowania zwolnienia z VAT do usług doradczych świadczonych przez GfBk Gesellschaft für Börsenkommunikation mbH na rzecz spółki inwestycyjnej (TFI). GfBk świadczyła usługi doradztwa w zakresie inwestowania w papiery wartościowe, monitorując rynek i udzielając zaleceń kupna/sprzedaży. Sąd krajowy pytał, czy takie usługi doradcze świadczone przez podmiot trzeci mogą być uznane za zarządzanie specjalnymi funduszami inwestycyjnymi i tym samym podlegać zwolnieniu z VAT. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, opierając się na wcześniejszym orzecznictwie (np. wyrok w sprawie C-169/04 Abbey National), stwierdził, że usługi zarządzania świadczone przez podmiot trzeci są objęte zwolnieniem, jeśli stanowią odrębną całość i spełniają szczególne i istotne funkcje z zakresu zarządzania funduszem. Trybunał uznał, że usługi doradztwa inwestycyjnego świadczone przez GfBk są nierozerwalnie związane ze specyficzną działalnością TFI, polegającą na zbiorowym inwestowaniu. Podkreślono, że wykaz funkcji w załączniku do dyrektywy UCITS nie jest wyczerpujący, a usługi doradcze mogą być objęte zwolnieniem, nawet jeśli nie powodują bezpośrednich zmian w sytuacji prawnej lub finansowej funduszu. Trybunał odwołał się również do zasady neutralności podatkowej, wskazując, że objęcie podatkiem VAT usług doradczych świadczonych przez podmiot trzeci skutkowałoby uprzywilejowaniem funduszy posiadających własnych doradców. Ponadto, fakt braku formalnego upoważnienia zgodnie z art. 5g dyrektywy 85/611/EWG nie wyklucza objęcia usług zwolnieniem, ze względu na zasadę neutralności podatkowej, która stoi na przeszkodzie rozróżnianiu między zgodnymi a niezgodnymi z prawem transakcjami w kontekście VAT. W konsekwencji, Trybunał orzekł, że usługi doradztwa inwestycyjnego świadczone przez osobę trzecią na rzecz TFI mieszczą się w pojęciu „zarządzania specjalnymi funduszami inwestycyjnymi” i podlegają zwolnieniu z VAT.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (6)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy