C-272/10

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2011-01-18
cjeuprawo_pracyumowy na czas określonyŚredniatrybunal
praca na czas określonyumowy na czas nieokreślonytermin zawityochrona pracownikówprawo pracy UEnadmierne utrudnieniezasada równoważności

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że przepisy krajowe wprowadzające dwumiesięczny termin na przekształcenie umów na czas określony w umowy na czas nieokreślony są zgodne z prawem UE, pod warunkiem że nie utrudniają nadmiernie korzystania z praw pracowniczych.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 1999/70/WE w kontekście greckich przepisów wprowadzających dwumiesięczny termin zawity na złożenie wniosku o przekształcenie kolejnych umów o pracę na czas określony w umowę na czas nieokreślony. Sąd odsyłający pytał, czy takie przepisy są zgodne z prawem UE, zwłaszcza z klauzulą 8 porozumienia ramowego dotyczącego zapobiegania nadużyciom umów na czas określony. Trybunał uznał, że przepisy te są dopuszczalne, o ile nie czynią korzystania z praw unijnych niemożliwym lub nadmiernie utrudnionym, a także nie obniżają ogólnego poziomu ochrony pracowników.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Dioikitiko Efeteio Thessalonikis w sprawie dotyczącej wykładni klauzuli 8 pkt 3 załącznika do dyrektywy Rady 1999/70/WE. Chodziło o zgodność greckich przepisów krajowych (art. 11 ust. 2 dekretu prezydenckiego 164/2004), które ustanawiały dwumiesięczny termin zawity na złożenie przez pracownika wniosku o przekształcenie kolejnych umów o pracę na czas określony w umowę na czas nieokreślony, w sytuacji gdy umowy te mogły być uznane za stanowiące nadużycie. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, działając w trybie uproszczonym (art. 104 § 3 regulaminu postępowania), orzekł, że przepisy te są zgodne z prawem Unii Europejskiej. Podkreślono, że takie terminy zawite są dopuszczalne, o ile nie są mniej korzystne niż terminy stosowane w podobnych sprawach prawa krajowego i nie powodują, że korzystanie z praw przyznanych w porządku prawnym Unii staje się niemożliwe lub nadmiernie utrudnione. Sąd krajowy został zobowiązany do sprawdzenia tych warunków. Ponadto, Trybunał stwierdził, że przepisy te nie wpływają na ogólny poziom ochrony pracowników na czas określony, co jest zgodne z klauzulą 8 pkt 3 porozumienia ramowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, pod warunkiem że termin ten nie jest mniej korzystny niż terminy stosujące się do podobnych środków prawa wewnętrznego z zakresu prawa pracy i że nie powoduje on, iż korzystanie z praw przyznanych w porządku prawnym Unii jest niemożliwe lub nadmiernie utrudnione.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że wprowadzanie terminów zawitych jest dopuszczalne, o ile nie narusza zasady równoważności i skuteczności, a także nie utrudnia nadmiernie korzystania z praw unijnych. Sąd krajowy ma obowiązek zweryfikować te warunki.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

pracownik (warunkowo)

Strony

NazwaTypRola
Berkizi-Nikolakakiosoba_fizycznawnoszący_odwołanie
Anōtatō Symvoulio epilogis prosopikouorgan_krajowypozwany
Aristoteleio Panepistimio Thessalonikisorgan_krajowypozwany

Przepisy (4)

Główne

TFUE art. 155 § ust. 2

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Dotyczy środków mających na celu zapobieganie nadużywaniu kolejnych umów o pracę na czas określony.

Dyrektywa Rady 1999/70/WE

Dotyczy porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC.

Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony art. Klauzula 8 pkt 3

Zakazuje obniżania ogólnego poziomu ochrony pracowników w dziedzinie objętej porozumieniem.

Pomocnicze

Dekret prezydencki 164/2004 art. 11 § ust. 2

Dekret prezydencki

Grecki przepis krajowy ustanawiający dwumiesięczny termin zawity na złożenie wniosku o przekształcenie umów na czas określony w umowy na czas nieokreślony.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Możliwość wprowadzenia przez państwa członkowskie terminów zawitych na dochodzenie praw pracowniczych, o ile nie naruszają one zasady równoważności i skuteczności oraz nie utrudniają nadmiernie korzystania z praw UE.

Godne uwagi sformułowania

nie powoduje on, iż korzystanie z praw przyznanych w porządku prawnym Unii jest niemożliwe lub nadmiernie utrudnione nie obniżają ogólnego poziomu ochrony pracowników

Skład orzekający

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja dyrektywy 1999/70/WE w kontekście krajowych terminów zawitych dotyczących umów na czas określony."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów greckich i ogólnych zasad prawa UE; konieczność oceny przez sąd krajowy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa pracy UE – ochrony pracowników zatrudnionych na czas określony i potencjalnych nadużyć. Jest interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie pracy.

Czy dwumiesięczny termin na przekształcenie umowy na czas określony to pułapka? TSUE wyjaśnia.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI