C-271/17 PPU
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że postępowanie odwoławcze oraz postępowanie dotyczące kary łącznej mogą być uznane za 'rozprawę, w wyniku której wydano orzeczenie' w kontekście europejskiego nakazu aresztowania, jeśli zapewniają prawo do obrony.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów dotyczących europejskiego nakazu aresztowania, w szczególności art. 4a decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, w kontekście sytuacji, gdy osoba skazana nie stawiła się osobiście na rozprawie. Sąd odsyłający pytał, czy postępowanie dotyczące kary łącznej lub postępowanie odwoławcze mogą być uznane za 'rozprawę, w wyniku której wydano orzeczenie', a także czy brak wystarczających informacji w nakazie aresztowania może stanowić podstawę do odmowy wykonania nakazu. Trybunał orzekł, że oba rodzaje postępowań mogą być objęte zakresem tego przepisu, pod warunkiem, że zapewniają prawo do obrony, a brak wystarczających informacji w nakazie może prowadzić do odmowy wykonania.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez rechtbank Amsterdam dotyczył wykładni art. 4a ust. 1 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW w sprawie europejskiego nakazu aresztowania. Sprawa dotyczyła europejskiego nakazu aresztowania wydanego przeciwko Sławomirowi Andrzejowi Zdziaszkowi w celu wykonania kary pozbawienia wolności w Polsce. Sąd odsyłający miał wątpliwości, czy postępowanie dotyczące połączenia kar w karę łączną, w którym nie badano już kwestii winy, stanowi 'rozprawę, w wyniku której wydano orzeczenie' w rozumieniu decyzji ramowej. Ponadto, sąd pytał, czy brak wystarczających informacji w europejskim nakazie aresztowania dotyczących spełnienia przesłanek z art. 4a ust. 1 lit. a)-d) może stanowić samodzielną podstawę do odmowy wykonania nakazu. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując sprawę w trybie pilnym, orzekł, że pojęcie 'rozprawy, w wyniku której wydano orzeczenie' obejmuje zarówno postępowanie odwoławcze, jak i postępowanie dotyczące kary łącznej, pod warunkiem, że zapewniają one prawo do obrony i rozstrzygają o winie lub ostatecznym wymiarze kary. Trybunał stwierdził również, że wykonujący nakaz organ sądowy może odmówić wykonania europejskiego nakazu aresztowania, jeśli informacje zawarte w nakazie lub uzyskane w trybie uzupełniającym nie są wystarczające do stwierdzenia spełnienia przesłanek z art. 4a ust. 1 lit. a)-d), ale nie wyklucza to możliwości uwzględnienia innych okoliczności sprawy w celu zapewnienia ochrony prawa do obrony.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli orzeczenie to zmienia ostateczny wymiar kary i organ korzysta ze swobody oceny.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że postępowanie dotyczące kary łącznej, które wpływa na ostateczny wymiar kary i w którym organ ma swobodę oceny, powinno być traktowane jako 'rozprawa, w wyniku której wydano orzeczenie' w rozumieniu art. 4a ust. 1 decyzji ramowej, ponieważ ma istotne znaczenie dla prawa do obrony.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Sławomir Andrzej Zdziaszek | osoba_fizyczna | osoba, której dotyczy wniosek o przekazanie |
| rechtbank Amsterdam | organ_krajowy | sąd odsyłający |
| Sąd Okręgowy w Gdańsku | organ_krajowy | wydający nakaz organ sądowy |
| Openbaar Ministerie | organ_krajowy | inna strona postępowania |
| rząd niderlandzki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Irlandia | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd polski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (5)
Główne
Decyzja ramowa 2002/584 art. 4a § 1
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Pojęcie 'rozprawy, w wyniku której wydano orzeczenie' obejmuje postępowanie odwoławcze oraz postępowanie dotyczące kary łącznej, jeśli zapewniają one prawo do obrony i rozstrzygają o winie lub ostatecznym wymiarze kary. Brak wystarczających informacji w nakazie może być podstawą odmowy wykonania.
Pomocnicze
EKPC art. 6
Europejska Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności
Prawo do rzetelnego procesu sądowego, w tym prawo do obrony, stanowi podstawę wykładni art. 4a decyzji ramowej.
Karta art. 47
Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej
Prawo do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu, które odpowiada art. 6 EKPC.
Karta art. 48
Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej
Domniemanie niewinności i prawo do obrony, które odpowiada art. 6 ust. 2 i 3 EKPC.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna odesłania prejudycjalnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie odwoławcze i postępowanie dotyczące kary łącznej powinny być traktowane jako 'rozprawa, w wyniku której wydano orzeczenie' w rozumieniu art. 4a ust. 1 decyzji ramowej, jeśli zapewniają prawo do obrony i rozstrzygają o winie lub ostatecznym wymiarze kary. Brak wystarczających informacji w europejskim nakazie aresztowania dotyczących spełnienia przesłanek z art. 4a ust. 1 lit. a)-d) może stanowić podstawę do odmowy wykonania nakazu.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie „rozprawy, w wyniku której wydano orzeczenie” należy interpretować w ten sposób, że dotyczy ono nie tylko instancji postępowania, w wyniku której wydano orzeczenie w postępowaniu odwoławczym, [...] ale dotyczy także następującego po niej postępowania – takiego jak to, w wyniku którego wydano wyrok orzekający karę łączną [...] – zakończonego wydaniem orzeczenia zmieniającego w ostateczny sposób wymiar pierwotnie orzeczonej kary wykonujący nakaz organ sądowy może odmówić wykonania europejskiego nakazu aresztowania nie uniemożliwia temu organowi uwzględnienia wszystkich okoliczności charakteryzujących rozpatrywaną przez niego sprawę w celu upewnienia się, czy w toku właściwego postępowania lub właściwych postępowań przestrzegano prawa zainteresowanego do obrony.
Skład orzekający
J.L. da Cruz Vilaça
prezes izby
M. Berger
sędzia
A. Borg Barthet
sędzia
E. Levits
sędzia
F. Biltgen
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'rozprawy, w wyniku której wydano orzeczenie' w kontekście europejskiego nakazu aresztowania, zwłaszcza w sprawach dotyczących nieobecności skazanego na rozprawie, postępowań odwoławczych i postępowań w przedmiocie kary łącznej. Określenie zakresu obowiązków organu wykonującego nakaz w zakresie weryfikacji prawa do obrony."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej wykładni przepisów UE (decyzji ramowej) i może wymagać uwzględnienia specyfiki prawa krajowego państw członkowskich w zakresie procedur karnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu współpracy sądowej w sprawach karnych w UE – europejskiego nakazu aresztowania i prawa do obrony. Wyjaśnia, kiedy postępowania karne, w których osoba nie była obecna, mogą prowadzić do odmowy wykonania nakazu, co ma istotne znaczenie praktyczne dla prawników i organów ścigania.
“Czy nieobecność na rozprawie zawsze uniemożliwia ekstradycję? TSUE wyjaśnia kluczowe zasady europejskiego nakazu aresztowania.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI