C-270/17 PPU

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2017-08-10
cjeuprawo_ue_ogolnewspółpraca sądowa w sprawach karnychWysokatrybunal
europejski nakaz aresztowaniaprawo do obronyrzetelny procespostępowanie karnewzajemne uznawanieprawomocność orzeczeniapostępowanie odwoławcze

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE zinterpretował pojęcie 'rozprawy, w wyniku której wydano orzeczenie' w kontekście europejskiego nakazu aresztowania, stwierdzając, że dotyczy ono postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem merytorycznym, nawet jeśli miało miejsce w postępowaniu odwoławczym.

Sprawa dotyczyła wykładni art. 4a ust. 1 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW w kontekście europejskiego nakazu aresztowania wydanego w celu wykonania kary pozbawienia wolności. Sąd odsyłający pytał, czy postępowanie odwoławcze, które obejmuje ponowne rozpatrzenie sprawy pod względem merytorycznym, stanowi 'rozprawę, w wyniku której wydano orzeczenie' w rozumieniu tej decyzji. Trybunał orzekł, że pojęcie to odnosi się do instancji kończącej się prawomocnym orzeczeniem merytorycznym, co może obejmować postępowanie odwoławcze, pod warunkiem spełnienia określonych wymogów dotyczących prawa do obrony.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 4a ust. 1 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW w sprawie europejskiego nakazu aresztowania. Sprawa rozpatrywana była w pilnym trybie prejudycjalnym ze względu na pozbawienie wolności osoby, której dotyczył europejski nakaz aresztowania. Sąd odsyłający, rechtbank Amsterdam, miał wątpliwości, czy postępowanie odwoławcze, które obejmuje ponowne rozpatrzenie sprawy pod względem merytorycznym i prowadzi do wydania wyroku skazującego lub utrzymania w mocy wyroku pierwszej instancji, stanowi 'rozprawę, w wyniku której wydano orzeczenie' w rozumieniu art. 4a ust. 1 decyzji ramowej. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, analizując przepisy decyzji ramowych oraz prawo do rzetelnego procesu i prawo do obrony (art. 6 EKPC, art. 47 i 48 Karty Praw Podstawowych UE), stwierdził, że pojęcie 'rozprawy, w wyniku której wydano orzeczenie' należy interpretować autonomicznie i jednolicie w całej Unii. Orzekł, że dotyczy ono instancji postępowania, która zakończyła się wydaniem orzeczenia prawomocnie rozstrzygającego kwestię winy i kary, po ponownym badaniu sprawy pod względem merytorycznym. Postępowanie odwoławcze może być objęte tym pojęciem, jeśli spełnia te kryteria. Trybunał podkreślił, że zasada wzajemnego zaufania i uznawania nie może osłabiać praw podstawowych, w tym prawa do obrony, a decyzja ramowa musi być interpretowana w sposób zapewniający zgodność z tymi prawami.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Pojęcie to należy interpretować jako odnoszące się do instancji postępowania, która zakończyła się wydaniem orzeczenia prawomocnie rozstrzygającego kwestię winy i kary, po ponownym badaniu sprawy pod względem merytorycznym. Postępowanie odwoławcze może być objęte tym pojęciem, jeśli spełnia te kryteria.

Uzasadnienie

Trybunał podkreślił potrzebę autonomicznej i jednolitej wykładni pojęć prawa UE. Analiza przepisów i celów decyzji ramowych wskazuje na konieczność uwzględnienia praw podstawowych, w tym prawa do obrony. Ostateczne orzeczenie merytoryczne, nawet w postępowaniu odwoławczym, jest kluczowe dla praw osoby skazanej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Tadas Tupikasosoba_fizycznaosoba, której dotyczy wniosek
Openbaar Ministerieinneinna strona postępowania
rząd niderlandzkipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Irlandiapanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd litewskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (9)

Główne

Decyzja ramowa 2002/584 art. 4a § 1

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa do złożenia wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.

Pomocnicze

Decyzja ramowa 2009/299

Decyzja ramowa Rady 2009/299/WSiSW

EKPC art. 6

Europejska Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności

Karta art. 47

Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej

Karta art. 48

Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej

Karta art. 51 § 1

Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej

Karta art. 52 § 3

Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej

OLW art. 12

Ustawa o przekazywaniu osób

Argumenty

Skuteczne argumenty

Interpretacja art. 4a ust. 1 decyzji ramowej 2002/584 powinna uwzględniać prawo do obrony i rzetelnego procesu. Pojęcie 'rozprawy, w wyniku której wydano orzeczenie' powinno być interpretowane autonomicznie i jednolicie w całej UE. Postępowanie odwoławcze, które rozstrzyga merytorycznie o winie i karze, powinno być uznawane za 'rozprawę' w rozumieniu art. 4a ust. 1.

Odrzucone argumenty

Możliwość odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania powinna być ograniczona do sytuacji, gdy prawo do obrony nie było realizowane w pierwszej instancji. Zasada wzajemnego zaufania powinna prowadzić do automatycznego uznania orzeczeń, nawet jeśli nie ma pełnej informacji o postępowaniu odwoławczym.

Godne uwagi sformułowania

kamień węgielny współpracy sądowej zasada wzajemnego uznawania prawo do rzetelnego procesu prawo do obrony rozprawa, w wyniku której wydano orzeczenie prawomocnie rozstrzygającego kwestię winy

Skład orzekający

J.L. da Cruz Vilaça

prezes izby

M. Berger

sędzia

A. Borg Barthet

sędzia

E. Levits

sędzia

F. Biltgen

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia pojęcia 'rozprawy, w wyniku której wydano orzeczenie' w kontekście europejskiego nakazu aresztowania, zwłaszcza w sprawach z elementem transgranicznym i dotyczących prawa do obrony w postępowaniu karnym."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której europejski nakaz aresztowania wydano w celu wykonania kary, a postępowanie karne obejmowało kilka instancji, w tym postępowanie odwoławcze z potencjalnym naruszeniem prawa do obrony.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu współpracy sądowej w sprawach karnych i prawa do obrony, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem karnym i europejskim. Wykładnia kluczowego pojęcia ma praktyczne znaczenie.

Czy postępowanie odwoławcze chroni przed ekstradycją? TSUE wyjaśnia kluczowe pojęcie w europejskim nakazie aresztowania.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI