C-27/20
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że przepisy unijne dotyczące swobodnego przepływu pracowników nie stoją na przeszkodzie francuskiemu uregulowaniu, które przy obliczaniu zasiłków rodzinnych bierze pod uwagę dochody sprzed dwóch lat, nawet jeśli pracownik powrócił do kraju pochodzenia po okresie pracy w innej instytucji UE.
Sprawa dotyczyła małżonków PF i QG, obywateli francuskich, którzy po powrocie z delegacji do instytucji UE we Francji otrzymali niższe zasiłki rodzinne. Francuskie przepisy przewidywały uwzględnianie dochodów z przedostatniego roku poprzedzającego okres płatności świadczeń. Małżonkowie argumentowali, że jest to dyskryminacja w porównaniu do osób, które nie korzystały z prawa do swobodnego przepływu. Trybunał uznał, że przepisy te nie naruszają prawa UE, ponieważ zasada ta dotyczy wszystkich pracowników, niezależnie od obywatelstwa, a niższa kwota zasiłku wynikała z faktycznego wzrostu dochodów w okresie delegacji, a nie z samego faktu skorzystania z prawa do swobodnego przepływu.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de grande instance de Rennes dotyczył wykładni art. 20 i 45 TFUE, art. 4 rozporządzenia nr 883/2004 oraz art. 7 rozporządzenia nr 492/2011. Sprawa dotyczyła małżonków PF i QG, obywateli francuskich, którzy po powrocie z delegacji do instytucji UE w Luksemburgu otrzymali niższe zasiłki rodzinne. Francuskie przepisy (art. R 532-3 code de la sécurité sociale) przewidywały uwzględnianie dochodów z przedostatniego roku poprzedzającego okres płatności świadczeń. Małżonkowie argumentowali, że taka regulacja jest niezgodna z prawem UE, ponieważ prowadzi do dyskryminacji osób, które skorzystały z prawa do swobodnego przepływu pracowników, w porównaniu do rezydentów, którzy nie opuścili kraju. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) uznał, że art. 20 TFUE nie ma autonomicznego zastosowania w tej sprawie, a rozporządzenie nr 883/2004 nie dotyczy urzędników UE. Skupił się na wykładni art. 45 TFUE i art. 7 rozporządzenia nr 492/2011. TSUE stwierdził, że francuskie przepisy nie stanowią bezpośredniej dyskryminacji ze względu na obywatelstwo, ponieważ mają zastosowanie do wszystkich pracowników. Analizując potencjalną dyskryminację pośrednią lub naruszenie swobodnego przepływu pracowników (art. 45 ust. 1 TFUE), Trybunał uznał, że niższa wysokość zasiłku rodzinnego po powrocie do kraju pochodzenia wynikała z uwzględnienia wyższych dochodów uzyskanych podczas pracy w instytucji UE, a nie z samego faktu skorzystania z prawa do swobodnego przepływu. Prawo pierwotne nie gwarantuje, że migracja będzie obojętna dla systemu zabezpieczenia społecznego. W związku z tym TSUE orzekł, że przepisy unijne nie stoją na przeszkodzie francuskiemu uregulowaniu.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy te nie naruszają prawa Unii.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że francuskie przepisy nie stanowią bezpośredniej dyskryminacji ze względu na obywatelstwo, ponieważ mają zastosowanie do wszystkich pracowników. Nie stwierdzono również dyskryminacji pośredniej. Obniżenie wysokości zasiłku rodzinnego po powrocie do kraju pochodzenia wynika z uwzględnienia wyższych dochodów uzyskanych w innym państwie członkowskim, a nie z samego faktu skorzystania z prawa do swobodnego przepływu. Prawo UE nie gwarantuje, że migracja będzie obojętna dla systemu zabezpieczenia społecznego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
pozwany (CAF) / rząd francuski
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| PF | osoba_fizyczna | skarżący |
| QG | osoba_fizyczna | skarżący |
| Caisse d’allocations familiales d’Ille‑et‑Vilaine (CAF) | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd francuski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd włoski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd polski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
TFUE art. 45
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Artykuł 45 TFUE stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które mogą zakłócać lub czynić mniej atrakcyjnym korzystanie przez obywateli UE z podstawowych swobód gwarantowanych traktatem, w tym swobodnego przepływu pracowników. Nie gwarantuje jednak, że migracja będzie obojętna z punktu widzenia zabezpieczenia społecznego.
Rozporządzenie nr 492/2011 art. 7 § 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011
Artykuł 7 ust. 2 rozporządzenia nr 492/2011 należy interpretować w taki sam sposób jak art. 45 TFUE, zapewniając pracownikom korzystanie z takich samych przywilejów socjalnych jak pracownicy krajowi.
CSS art. R. 532-3
Code de la sécurité sociale (Francja)
Przepis definiujący referencyjny rok kalendarzowy jako przedostatni rok poprzedzający okres płatności świadczeń rodzinnych.
Pomocnicze
TFUE art. 20
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Rozporządzenie nr 883/2004 art. 2 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004
Rozporządzenie nr 883/2004 art. 4
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004
Rozporządzenie nr 492/2011 art. 7 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011
CSS art. L. 521-1
Code de la sécurité sociale (Francja)
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepisy krajowe dotyczące referencyjnego roku kalendarzowego do obliczenia zasiłków rodzinnych nie stanowią dyskryminacji bezpośredniej ani pośredniej. Niższa wysokość zasiłku rodzinnego po powrocie do kraju pochodzenia wynika z uwzględnienia wyższych dochodów uzyskanych w innym państwie członkowskim, a nie z samego faktu skorzystania z prawa do swobodnego przepływu. Prawo UE nie gwarantuje, że migracja będzie obojętna z punktu widzenia zabezpieczenia społecznego.
Odrzucone argumenty
Francuskie przepisy dotyczące referencyjnego roku kalendarzowego naruszają zasadę równego traktowania i swobodnego przepływu pracowników (art. 45 TFUE, art. 7 rozporządzenia nr 492/2011), prowadząc do dyskryminacji osób, które skorzystały z prawa do swobodnego przepływu.
Godne uwagi sformułowania
Prawo pierwotne nie może gwarantować osobie ubezpieczonej, że przeniesienie się do państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie pochodzenia będzie obojętne z punktu widzenia zabezpieczenia społecznego.
Skład orzekający
N. Wahl
prezes izby
F. Biltgen
sprawozdawca
L.S. Rossi
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 45 TFUE i art. 7 rozporządzenia nr 492/2011 w kontekście świadczeń rodzinnych i wpływu migracji na ich wysokość."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji urzędnika UE delegowanego do pracy w innym państwie członkowskim i powracającego do kraju pochodzenia, a także specyfiki francuskich przepisów dotyczących referencyjnego roku kalendarzowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne konsekwencje swobodnego przepływu pracowników i koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, pokazując, że migracja może wpływać na wysokość świadczeń socjalnych.
“Czy powrót do kraju po pracy w UE oznacza niższe zasiłki rodzinne? TSUE wyjaśnia.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę