C-269/20
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że państwo członkowskie może uznać podmiot nadrzędny grupy podatkowej VAT za jednego podatnika, pod warunkiem że nie prowadzi to do strat podatkowych, a świadczenia na rzecz działalności publicznej w ramach takiej grupy nie podlegają opodatkowaniu VAT.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów VAT w kontekście grupy podatkowej. Niemiecki sąd zapytał, czy państwo członkowskie może uznać podmiot nadrzędny za jednego podatnika VAT zamiast całej grupy, oraz czy świadczenia na rzecz działalności publicznej w ramach takiej grupy podlegają opodatkowaniu. Trybunał stwierdził, że uznanie podmiotu nadrzędnego za jednego podatnika jest dopuszczalne, jeśli nie prowadzi do strat podatkowych. Jednocześnie orzekł, że świadczenia na rzecz działalności publicznej w ramach grupy nie podlegają opodatkowaniu VAT, nawet jeśli są dokonywane przez inny podmiot w grupie.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 4 ust. 4 oraz art. 6 ust. 2 lit. b) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Sprawa rozpatrywana przez niemiecki sąd finansowy dotyczyła opodatkowania fundacji S podatkiem VAT za rok 2005. Fundacja S, będąca podmiotem nadrzędnym, oraz spółka U-GmbH tworzyły grupę podatkową VAT. Spółka U-GmbH świadczyła usługi sprzątania na rzecz fundacji S, w tym dla części budynków przeznaczonych na działalność publiczną, w której fundacja nie była uznawana za podatnika VAT. Niemiecki organ podatkowy uznał te usługi za nieodpłatne świadczenie na rzecz fundacji i doliczył VAT. Sąd odsyłający zadał dwa pytania: po pierwsze, czy art. 4 ust. 4 akapit drugi szóstej dyrektywy pozwala na uznanie za jednego podatnika podmiotu nadrzędnego grupy, czy też musi to być odrębna grupa jako fikcyjny podmiot; po drugie, czy w przypadku uznania podmiotu nadrzędnego za jednego podatnika, świadczenia na rzecz działalności publicznej w ramach tej grupy podlegają opodatkowaniu VAT. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że art. 4 ust. 4 akapit drugi szóstej dyrektywy nie stoi na przeszkodzie uznaniu podmiotu nadrzędnego za jednego podatnika VAT, pod warunkiem że jest on w stanie narzucić swoją wolę innym członkom grupy i że takie uznanie nie prowadzi do ryzyka strat podatkowych. Odpowiadając na drugie pytanie, Trybunał stwierdził, że świadczenie usług związanych z realizowaniem prerogatyw władzy publicznej przez podmiot wchodzący w skład grupy nie powinno być opodatkowane VAT na podstawie art. 6 ust. 2 lit. b) szóstej dyrektywy, ponieważ takie świadczenie nie jest dokonywane do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, a sama działalność publiczna nie podlega VAT.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, art. 4 ust. 4 akapit drugi szóstej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie temu, by państwo członkowskie uznało za „jednego podatnika” nie samą grupę podatkową VAT, lecz członka tej grupy, a konkretnie jej podmiot nadrzędny, jeżeli podmiot ten jest w stanie narzucić swą wolę innym podmiotom należącym do tej grupy i pod warunkiem że takie uznanie nie prowadzi do ryzyka powstania strat podatkowych.
Uzasadnienie
Trybunał analizuje brzmienie, kontekst i cele art. 4 ust. 4 akapit drugi szóstej dyrektywy. Stwierdza, że przepis ten nie wyklucza uznania podmiotu nadrzędnego za jednego podatnika, o ile zapewnia to prawidłowy pobór VAT i nie prowadzi do strat podatkowych. Podkreśla, że celem przepisu jest uproszczenie procedur i zwalczanie nadużyć, co może być realizowane poprzez wyznaczenie jednego przedstawiciela grupy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Finanzamt T | organ_krajowy | pozwany |
| S | inne | skarżący |
Przepisy (7)
Główne
szósta dyrektywa art. 4 § ust. 4 akapit drugi
Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG
Państwo członkowskie może uznać za jednego podatnika osoby prawne, które są prawnie niezależne, ale ściśle powiązane finansowo, ekonomicznie i organizacyjnie, pod warunkiem że podmiot nadrzędny jest w stanie narzucić swoją wolę innym członkom grupy i nie prowadzi to do strat podatkowych.
szósta dyrektywa art. 6 § ust. 2 lit. b)
Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG
Nieodpłatne świadczenie usług przez podatnika na jego własny użytek lub użytek jego pracowników, lub do celów innych niż związane z jego działalnością, jest traktowane jako świadczenie za wynagrodzeniem. Jednakże nie dotyczy to sytuacji, gdy świadczenie jest związane z działalnością władzy publicznej, która sama w sobie nie podlega VAT.
UStG art. 2 § ust. 2 pkt 2
Umsatzsteuergesetz
Uznaje się, że spółka podporządkowana włączona do przedsiębiorstwa podmiotu nadrzędnego nie wykonuje samodzielnie działalności gospodarczej, traktowana jest jak pracownik podmiotu nadrzędnego.
UStG art. 3 § ust. 9a pkt 2
Umsatzsteuergesetz
Definiuje nieodpłatne świadczenie usług na cele inne niż związane z działalnością przedsiębiorstwa.
Pomocnicze
szósta dyrektywa art. 4 § ust. 5
Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG
szósta dyrektywa art. 2 § ust. 1
Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG
AO art. 73
Abgabenordnung
Spółka podporządkowana jest zobowiązana do zapłaty podatków podmiotu nadrzędnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Możliwość uznania podmiotu nadrzędnego za jednego podatnika VAT w ramach grupy, jeśli zapewnia to prawidłowy pobór podatku i nie prowadzi do strat. Świadczenia na rzecz działalności publicznej w ramach grupy podatkowej VAT nie podlegają opodatkowaniu VAT, nawet jeśli są dokonywane przez inny podmiot w grupie, o ile sama działalność publiczna nie jest objęta VAT.
Godne uwagi sformułowania
„grupa podatkowa VAT” „jednego podatnika” „ściśle powiązanych pod względem finansowym, ekonomicznym i organizacyjnym” „działalność w ramach wykonywania swoich prerogatyw władzy publicznej” „nieodpłatne świadczenie” „cele inne niż związane z jego działalnością”
Skład orzekający
A. Arabadjiev
prezes izby
P.G. Xuereb
sprawozdawca
T. von Danwitz
sędzia
A. Kumin
sędzia
I. Ziemele
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących grup podatkowych VAT, możliwości uznania podmiotu nadrzędnego za jednego podatnika oraz opodatkowania świadczeń na rzecz działalności publicznej w ramach grupy."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego przed 2007 r. (szósta dyrektywa), choć zasady mogą być analogiczne przy stosowaniu dyrektywy 2006/112/WE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy złożonych zagadnień VAT związanych z grupami kapitałowymi i rozróżnieniem między działalnością gospodarczą a publiczną, co jest istotne dla praktyków prawa podatkowego.
“Grupa VAT: Kto płaci podatek – podmiot nadrzędny czy cała spółka? TSUE wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI