C-268/22

Trybunał orzekł o nieważności rozporządzenia nakładającego cło antydumpingowe na biodiesel z Argentyny i Indonezji z powodu naruszenia przepisów dotyczących obliczania wartości normalnej i oceny szkody.

Sprawa dotyczyła ważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1194/2013 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz biodiesla z Argentyny i Indonezji. Sąd pierwszej instancji w Brukseli zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniem prejudycjalnym dotyczącym zgodności tego rozporządzenia z rozporządzeniem podstawowym (WE) nr 1225/2009. Głównym zarzutem było nieprawidłowe obliczenie wartości normalnej produktu oraz błędna ocena skutków przywozu, co miało prowadzić do nieuzasadnionego nałożenia cła antydumpingowego. Trybunał uznał rozporządzenie za nieważne, stwierdzając naruszenie przepisów dotyczących obliczania kosztów produkcji i oceny związku przyczynowego między dumpingiem a szkodą dla przemysłu UE.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel w sprawie Vitol SA przeciwko Belgische Staat. Dotyczył on ważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1194/2013, które nałożyło ostateczne cło antydumpingowe na przywóz biodiesla z Argentyny i Indonezji. Spór w postępowaniu głównym dotyczył zwrotu ceł antydumpingowych zapłaconych przez Vitol SA. Sąd odsyłający miał wątpliwości co do zgodności spornego rozporządzenia z rozporządzeniem podstawowym (WE) nr 1225/2009, w szczególności w zakresie obliczania wartości normalnej produktu (art. 2 ust. 5) oraz oceny skutków przywozu i związku przyczynowego między dumpingiem a szkodą (art. 3 ust. 4, 6 i 7). Trybunał Sprawiedliwości UE najpierw rozpatrzył dopuszczalność wniosku, stwierdzając, że Vitol SA, jako importer, nie miała bez wątpienia legitymacji do wniesienia skargi o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 263 TFUE, co uzasadniało zwrócenie się z pytaniem prejudycjalnym. Następnie Trybunał przeszedł do merytorycznego rozpoznania pytania. Analizując przepisy rozporządzenia podstawowego, Trybunał odwołał się do wcześniejszych wyroków Sądu (T‑80/14 i inne), które stwierdziły nieważność spornego rozporządzenia w zakresie dotyczącym skarżących w tamtych sprawach. Sąd uznał, że instytucje UE nie wykazały w sposób wymagany prawem znacznego zniekształcenia cen surowców ani nieprawidłowego odzwierciedlenia kosztów w księgach producentów eksportujących. Trybunał potwierdził, że podejście Rady do obliczania wartości normalnej, polegające na zastąpieniu kosztów surowców ceną referencyjną z powodu systemu podatku wywozowego, było niezgodne z art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Ponadto, odwołując się do rozporządzenia wykonawczego 2018/1570, które zakończyło postępowanie antydumpingowe, Trybunał stwierdził, że nie wykazano rzeczywistego i istotnego związku przyczynowego między przywozem biodiesla po cenach dumpingowych z Argentyny a szkodą dla przemysłu UE, zgodnie z art. 3 ust. 6 i 7 rozporządzenia podstawowego. W konsekwencji, Trybunał orzekł, że sporne rozporządzenie, zmienione rozporządzeniem wykonawczym 2017/1578, jest nieważne z powodu naruszenia przepisów rozporządzenia podstawowego.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (10)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy