C-266/14
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że czas dojazdu pracowników mobilnych między domem a pierwszym i ostatnim klientem stanowi czas pracy.
Sprawa dotyczyła interpretacji pojęcia 'czasu pracy' w kontekście pracowników mobilnych, którzy nie mają stałego miejsca pracy i codziennie dojeżdżają do różnych klientów. Sąd krajowy zapytał, czy czas dojazdu z domu do pierwszego klienta i od ostatniego klienta do domu powinien być traktowany jako czas pracy. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że w przypadku pracowników mobilnych, którzy są zobowiązani do przemieszczania się między miejscem zamieszkania a siedzibami klientów wskazanych przez pracodawcę, czas ten stanowi 'czas pracy' w rozumieniu dyrektywy 2003/88/WE, ponieważ pracownicy ci są do dyspozycji pracodawcy i wykonują swoje obowiązki.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 2 pkt 1 dyrektywy 2003/88/WE dotyczącej organizacji czasu pracy. Sprawa rozpatrywana przez Audiencia Nacional dotyczyła pracowników firmy Tyco, którzy nie mieli stałego miejsca pracy i codziennie dojeżdżali do klientów, a następnie wracali do domu. Firma Tyco nie uznawała czasu dojazdu z domu do pierwszego klienta i od ostatniego klienta do domu za czas pracy. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, analizując pojęcie 'czasu pracy' zgodnie z dyrektywą, stwierdził, że pracownicy ci powinni być uznawani za pracujących podczas tych dojazdów. Kluczowe dla tej decyzji było to, że pracownicy byli zobowiązani do fizycznej obecności w miejscach wskazanych przez pracodawcę, pozostawali do jego dyspozycji i nie mogli swobodnie dysponować swoim czasem. Trybunał podkreślił, że celem dyrektywy jest ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników, a względy ekonomiczne nie mogą być nadrzędne. Zaznaczono również, że dyrektywa nie reguluje kwestii wynagrodzenia za ten czas, co pozostaje w gestii prawa krajowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, czas dojazdu pracowników mobilnych między ich miejscem zamieszkania a siedzibami pierwszego i ostatniego klienta wskazanymi przez pracodawcę stanowi czas pracy w rozumieniu art. 2 pkt 1 dyrektywy 2003/88/WE.
Uzasadnienie
Pracownicy mobilni, którzy nie mają stałego miejsca pracy i codziennie dojeżdżają do różnych klientów, są do dyspozycji pracodawcy i wykonują swoje obowiązki podczas tych dojazdów. Brak możliwości swobodnego dysponowania czasem i konieczność fizycznej obecności w miejscach wskazanych przez pracodawcę przesądzają o tym, że czas ten jest czasem pracy, a nie okresem odpoczynku. Cel dyrektywy, jakim jest ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników, wymaga takiego ujęcia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (FSPCO)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Federación de Servicios Privados del sindicato Comisiones obreras (CC.OO.) | inne | skarżący |
| Tyco Integrated Security SL | spolka | pozwany |
| Tyco Integrated Fire & Security Corporation Servicios SA | spolka | pozwany |
| rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd włoski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd Zjednoczonego Królestwa | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (3)
Główne
Dyrektywa 2003/88/WE art. 2 § pkt 1
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Czas pracy oznacza każdy okres, podczas którego pracownik pracuje, jest do dyspozycji pracodawcy oraz wykonuje swoje działania lub spełnia obowiązki, zgodnie z przepisami krajowymi lub praktyką krajową. Pojęcie to należy przeciwstawić okresom odpoczynku.
Pomocnicze
Dyrektywa 2003/88/WE art. 1
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Dyrektywa ustala minimalne wymagania w zakresie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w odniesieniu do organizacji czasu pracy.
Estatuto de los Trabajadores art. 34 § ust. 1, 3 i 5
Statut pracowników (Hiszpania)
Przepisy hiszpańskie dotyczące ustalania czasu pracy, okresów odpoczynku i sposobu obliczania czasu pracy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pracownicy mobilni, którzy nie mają stałego miejsca pracy, są do dyspozycji pracodawcy podczas dojazdów do klientów. Dojazdy do klientów są nieodzownym elementem świadczenia usług technicznych. Cel dyrektywy (ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników) wymaga uznania czasu dojazdu za czas pracy. Decyzja pracodawcy o zniesieniu biur regionalnych nie może przerzucać obciążenia na pracowników. Pracownicy nie mogą swobodnie dysponować swoim czasem podczas dojazdów, ponieważ podlegają poleceniom pracodawcy.
Odrzucone argumenty
Czas dojazdu z miejsca zamieszkania do klienta nie jest czasem pracy, ponieważ pracownicy nie wykonują tam swoich głównych obowiązków. Pracownicy mają swobodę wyboru miejsca zamieszkania i trasy dojazdu. Uznanie czasu dojazdu za czas pracy spowoduje nieuzasadnione zwiększenie kosztów dla pracodawców.
Godne uwagi sformułowania
„czas pracy” oznacza każdy okres, podczas którego pracownik pracuje, jest do dyspozycji pracodawcy oraz wykonuje swoje działania lub spełnia obowiązki pojęcia czasu pracy oraz okresu odpoczynku w rozumieniu dyrektywy 2003/88 stanowią pojęcia prawa Unii, które należy definiować według obiektywnych cech dyrektywa ta ogranicza się do uregulowania niektórych aspektów organizacji czasu pracy, tak że w zasadzie nie znajduje ona zastosowania do wynagrodzeń pracowników
Skład orzekający
M. Ilešič
prezes izby
A. Ó Caoimh
sprawozdawca
C. Toader
sędzia
E. Jarašiūnas
sędzia
C.G. Fernlund
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uznanie czasu dojazdu pracowników mobilnych za czas pracy w rozumieniu prawa UE."
Ograniczenia: Dotyczy pracowników mobilnych bez stałego miejsca pracy, których dojazdy są związane z wykonywaniem obowiązków na rzecz pracodawcy. Nie dotyczy bezpośrednio kwestii wynagrodzenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu pracowników mobilnych i czasu dojazdu, który ma istotne implikacje praktyczne dla wielu branż i pracowników.
“Czy Twój czas dojazdu do pracy to już czas pracy? TSUE wyjaśnia!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI