C-265/22

Dyrektywa 93/13/EWG art. 3 § 1

Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich

Warunek umowny, który nie był indywidualnie negocjowany, uznaje się za nieuczciwy, jeżeli stojąc w sprzeczności z wymogami dobrej wiary, powoduje znaczącą nierównowagę wynikających z umowy praw i obowiązków stron ze szkodą dla konsumenta.

Dyrektywa 93/13/EWG art. 4 § 1

Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich

Nieuczciwy charakter warunków umowy jest określany z uwzględnieniem rodzaju towarów lub usług, których umowa dotyczy i z odniesieniem, w momencie zawarcia umowy, do wszelkich okoliczności związanych z zawarciem umowy oraz do innych warunków tej umowy lub innej umowy, od której ta jest zależna.

Dyrektywa 93/13/EWG art. 4 § 2

Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich

Ocena nieuczciwego charakteru warunków nie dotyczy ani określenia głównego przedmiotu umowy, ani relacji ceny i wynagrodzenia do dostarczonych w zamian towarów lub usług, o ile warunki te zostały wyrażone prostym i zrozumiałym językiem.

Dyrektywa 93/13/EWG art. 5

Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich

W przypadku umów, w których wszystkie lub niektóre z przedstawianych konsumentowi warunków wyrażone są na piśmie, warunki te muszą zawsze być sporządzone prostym i zrozumiałym językiem. Wszelkie wątpliwości co do treści warunku należy interpretować na korzyść konsumenta.

Dyrektywa 2005/29/WE art. 5 § 1

Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym

Ocena nieuczciwego charakteru warunku umownego może być powiązana z nieuczciwą praktyką handlową w rozumieniu tej dyrektywy.

Dyrektywa 2005/29/WE art. 7

Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym

Dotyczy zaniechań wprowadzających w błąd, w tym pominięcia lub zatajenia informacji niezbędnych do podjęcia świadomej decyzji przez konsumenta.

Código civil art. 1258

Kodeks cywilny

Umowy zobowiązują nie tylko do wykonania uzgodnionych postanowień, ale także do skutków wynikających z dobrej wiary, przyjętych zwyczajów i ustawy.

ley 7/98 art. 7

Ustawa o ogólnych warunkach umownych

Warunki, z którymi konsument nie miał możliwości zapoznać się lub które są nieczytelne, dwuznaczne, niejasne i niezrozumiałe, uważa się za niezawarte w umowie.

ley 7/98 art. 8 § 1

Ustawa o ogólnych warunkach umownych

Ogólne warunki sprzeczne z przepisami imperatywnymi lub zakazującymi są nieważne.

ley 7/98 art. 8 § 2

Ustawa o ogólnych warunkach umownych

Nieuczciwe warunki ogólne w umowach z konsumentem są nieważne.

ley 3/1991 art. 4 § 1

Ustawa o nieuczciwej konkurencji

Za nieuczciwe uznaje się każde zachowanie obiektywnie sprzeczne z wymogami dobrej wiary, które istotnie zniekształca lub może zniekształcić zachowanie gospodarcze konsumenta.

ley 3/1991 art. 7

Ustawa o nieuczciwej konkurencji

Za nieuczciwe uznaje się pominięcie lub zatajenie informacji niezbędnych do podjęcia świadomej decyzji przez konsumenta, a także informacje niejasne, niezrozumiałe lub niejednoznaczne.