C-265/05

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2007-01-16

cjeuprawo_ue_ogolnekoordynacja systemów zabezpieczenia społecznegoWysokatrybunal

zabezpieczenie społeczneswoboda przepływu osóbemeryturazasiłek uzupełniającyprawo francuskieprawo UEnieskładkowe świadczeniaspecjalne świadczeniamiejsce zamieszkania

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że zasiłek uzupełniający z francuskiego funduszu solidarności na rzecz starości jest świadczeniem specjalnym, ale jego nieskładkowy charakter wymaga dalszej weryfikacji przez sąd krajowy.

Sprawa dotyczyła możliwości przyznania francuskiego zasiłku uzupełniającego obywatelowi Hiszpanii, który pracował we Francji, ale mieszkał w Hiszpanii. Zasiłek ten, wymieniony w załączniku IIa rozporządzenia nr 1408/71, został uznany przez Trybunał za świadczenie specjalne, co oznacza, że zgodnie z art. 10a rozporządzenia, powinien być przyznawany tylko osobom zamieszkującym we Francji. Jednakże Trybunał wskazał, że ostateczna kwalifikacja zasiłku jako nieskładkowego, a tym samym możliwość jego przenoszenia, wymaga dalszego zbadania przez sąd krajowy.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników przemieszczających się we Wspólnocie. Sprawa dotyczyła J. Pereza Naranjo, obywatela Hiszpanii, który pracował we Francji i pobierał francuską emeryturę, ale mieszkał w Hiszpanii. Zwrócił się on o przyznanie francuskiego zasiłku uzupełniającego z Krajowego Funduszu Solidarności, który został oddalony ze względu na brak zamieszkiwania we Francji. Sądy francuskie podtrzymały tę decyzję, uznając zasiłek za specjalne świadczenie nieskładkowe, podlegające przepisom ograniczającym jego przenoszenie. Trybunał Sprawiedliwości, rozpatrując pytanie prejudycjalne, ustalił, że zasiłek uzupełniający, wymieniony w załączniku IIa rozporządzenia, ma charakter specjalny, ponieważ uzupełnia świadczenie z zabezpieczenia społecznego i posiada cechy pomocy społecznej, uwzględniając indywidualną sytuację finansową beneficjenta. Jednakże kwestia jego nieskładkowego charakteru wymagała dalszego zbadania przez sąd krajowy, ponieważ związek między ogólną składką na ubezpieczenie społeczne a zasiłkiem nie był wystarczająco zidentyfikowany. Trybunał zaznaczył, że przepisy przejściowe nie miały zastosowania w tym przypadku, gdyż skarżący nie spełniał warunków wiekowych przed datą wejścia w życie nowych przepisów.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Zasiłek uzupełniający stanowi świadczenie specjalne. Jego nieskładkowy charakter wymaga dalszego zbadania przez sąd krajowy, ale wstępna analiza wskazuje na brak wystarczająco zidentyfikowanego związku z ogólną składką na ubezpieczenie społeczne.

Uzasadnienie

Trybunał uznał zasiłek uzupełniający za świadczenie specjalne ze względu na jego cel (uzupełnianie emerytury) i cechy pomocy społecznej (uwzględnianie indywidualnej sytuacji finansowej). Kwestia nieskładkowego charakteru jest bardziej złożona; mimo że finansowany jest częściowo ze składek, brak bezpośredniego i wystarczająco zidentyfikowanego związku z konkretną składką oraz finansowanie innych świadczeń przez fundusz wskazują na potencjalny charakter nieskładkowy, co wymaga weryfikacji przez sąd krajowy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

Nazwa	Typ	Rola
José Perez Naranjo	osoba_fizyczna	skarżący w postępowaniu krajowym
Caisse régionale d’assurance maladie (CRAM) Nord-Picardie	organ_krajowy	pozwany w postępowaniu krajowym
rząd francuski	panstwo_czlonkowskie	interwenient
rząd hiszpański	panstwo_czlonkowskie	interwenient
rząd włoski	panstwo_czlonkowskie	interwenient
rząd fiński	panstwo_czlonkowskie	interwenient
rząd Zjednoczonego Królestwa	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Komisja Wspólnot Europejskich	instytucja_ue	interwenient

Przepisy (15)

Główne

Rozporządzenie 1408/71 art. 4 § 2a

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71

Definiuje specjalne świadczenia nieskładkowe, które mogą podlegać ograniczeniom w zakresie przenoszenia.

Rozporządzenie 1408/71 art. 10a § 1

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71

Stanowi, że specjalne świadczenia nieskładkowe mogą być przyznawane wyłącznie osobom zamieszkującym na terytorium państwa członkowskiego, które je wypłaca, jeśli są wymienione w załączniku IIa.

Rozporządzenie 1408/71 art. 95b § 9

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71

Przepis przejściowy dotyczący wniosków o specjalne świadczenia nieskładkowe złożonych przed wejściem w życie zmian.

Rozporządzenie 118/97

Rozporządzenie Rady (WE) nr 118/97

Akt zmieniający i uaktualniający rozporządzenie nr 1408/71.

Rozporządzenie 1247/92 art. 1

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1247/92

Wprowadziło art. 4 ust. 2a i art. 10a do rozporządzenia nr 1408/71.

Rozporządzenie 1247/92 art. 2 § 2

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1247/92

Przepis przejściowy dotyczący wniosków o specjalne świadczenia nieskładkowe.

Rozporządzenie 3095/95

Rozporządzenie Rady (WE) nr 3095/95

Akt zmieniający rozporządzenie nr 1408/71, powtarzający treść art. 95b ust. 9.

Pomocnicze

Rozporządzenie 1408/71 art. 10 § 1

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71

Ogólna zasada zakazująca zmniejszania świadczeń z tytułu starości z powodu miejsca zamieszkania.

Rozporządzenie 1408/71 art. 19 § 1

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71

Dotyczy przyznawania świadczeń pieniężnych przez instytucję właściwą osobom zamieszkującym w innym państwie członkowskim.

CSS art. L. 815-2 § 1