C-262/21 PPU
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że zabranie dziecka do innego państwa członkowskiego w ramach decyzji o przekazaniu na podstawie rozporządzenia Dublin III, nawet bez zgody drugiego rodzica, nie stanowi bezprawnego uprowadzenia lub zatrzymania w rozumieniu rozporządzenia Bruksela II bis, jeśli decyzja ta zostanie później uchylona, a dziecko nie uzyska prawa pobytu.
Sprawa dotyczyła interpretacji pojęcia „bezprawnego uprowadzenia lub zatrzymania dziecka” w kontekście rozporządzenia Bruksela II bis. Ojciec dziecka wniósł o jego powrót do Szwecji, twierdząc, że matka bezprawnie zabrała dziecko do Finlandii. Dziecko i matka zostali przekazani do Finlandii na podstawie rozporządzenia Dublin III, jednak później decyzja o przekazaniu została uchylona, a dziecko i matka nie uzyskały prawa pobytu w Finlandii. Trybunał orzekł, że taka sytuacja nie stanowi bezprawnego uprowadzenia lub zatrzymania, ponieważ dziecko zostało zabrane w ramach wykonania decyzji o przekazaniu, a późniejsze okoliczności (uchylenie decyzji, brak prawa pobytu) nie zmieniają tej kwalifikacji.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 2 pkt 11 rozporządzenia Bruksela II bis, który definiuje pojęcie „bezprawnego uprowadzenia albo zatrzymania dziecka”. Sprawa wywodziła się z konfliktu między rodzicami, obywatelami państwa trzeciego, którzy mieli wspólne prawo do pieczy nad dzieckiem urodzonym w Szwecji. Po tym, jak dziecko i matka zostali przekazani do Finlandii na podstawie rozporządzenia Dublin III, ojciec wniósł o powrót dziecka do Szwecji, argumentując, że doszło do bezprawnego uprowadzenia. Sąd odsyłający z Finlandii zadał Trybunałowi pytania, czy zabranie dziecka do innego państwa członkowskiego w ramach wykonania decyzji o przekazaniu na podstawie rozporządzenia Dublin III, nawet bez zgody drugiego rodzica, może być uznane za bezprawne uprowadzenie lub zatrzymanie w rozumieniu rozporządzenia Bruksela II bis, zwłaszcza gdy decyzja o przekazaniu została później uchylona, a dziecko i matka nie uzyskały prawa pobytu w państwie docelowym. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując cel i brzmienie rozporządzenia Bruksela II bis oraz jego związek z konwencją haską i rozporządzeniem Dublin III, orzekł, że sytuacja, w której dziecko jest zabierane do innego państwa członkowskiego w ramach wykonania decyzji o przekazaniu, nie stanowi bezprawnego uprowadzenia lub zatrzymania w rozumieniu art. 2 pkt 11 rozporządzenia Bruksela II bis. Trybunał podkreślił, że zastosowanie się do wiążącej decyzji o przekazaniu nie może być uznane za bezprawne zachowanie, a późniejsze okoliczności, takie jak uchylenie decyzji o przekazaniu czy brak prawa pobytu, nie zmieniają tej kwalifikacji. W związku z tym, dalsze pytania dotyczące przesłanek odmowy powrotu dziecka na podstawie konwencji haskiej i rozporządzenia Bruksela II bis stały się bezprzedmiotowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (5)
Odpowiedź sądu
Nie, taka sytuacja nie stanowi bezprawnego uprowadzenia lub zatrzymania w rozumieniu art. 2 pkt 11 rozporządzenia Bruksela II bis.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że zastosowanie się do wiążącej decyzji o przekazaniu, nawet jeśli została ona później uchylona, nie może być uznane za bezprawne zachowanie. Dziecko zostało zabrane w ramach wykonania decyzji, a nie w celu naruszenia prawa do pieczy. Późniejsze okoliczności, takie jak stwierdzenie nieważności decyzji o przekazaniu i brak prawa pobytu, nie zmieniają tej kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
strona wnosząca o interpretację (ojciec dziecka, który nie uzyskał powrotu dziecka)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A | osoba_fizyczna | ojciec |
| B | osoba_fizyczna | matka |
Przepisy (10)
Główne
Bruksela II bis art. 2 § pkt 11
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Definicja 'bezprawnego uprowadzenia albo zatrzymania dziecka' nie obejmuje sytuacji, gdy dziecko zostało zabrane do innego państwa członkowskiego w ramach wykonania decyzji o przekazaniu na podstawie rozporządzenia Dublin III, nawet jeśli decyzja ta została później uchylona, a dziecko nie uzyskało prawa pobytu.
Pomocnicze
Bruksela II bis art. 1 § ust. 1 lit. b)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Zakres stosowania rozporządzenia obejmuje sprawy cywilne dotyczące odpowiedzialności rodzicielskiej.
Bruksela II bis art. 11 § ust. 4
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Sąd nie może odmówić powrotu dziecka na podstawie art. 13 lit. b) konwencji haskiej, jeżeli ustalono, że zostały podjęte stosowne działania w celu zapewnienia ochrony dziecka po jego powrocie.
konwencja haska art. 1 § lit. a)
Konwencja dotycząca cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę
Cel konwencji: zapewnienie niezwłocznego powrotu dzieci bezprawnie uprowadzonych lub zatrzymanych.
konwencja haska art. 13 § akapit pierwszy lit. b)
Konwencja dotycząca cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę
Podstawa odmowy powrotu dziecka, jeśli powrót naraziłby je na szkodę fizyczną lub psychiczną albo w inny sposób postawiłby je w sytuacji nie do zniesienia.
konwencja haska art. 20
Konwencja dotycząca cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę
Można odmówić zwrotu dziecka, jeżeli zwrot nie byłby dopuszczony w świetle podstawowych zasad państwa wezwanego, dotyczących ochrony praw człowieka i podstawowych wolności.
Dublin III art. 6 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Priorytetem jest jak najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka.
Dublin III art. 12 § ust. 3
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Kryteria ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o ochronę międzynarodową.
Dublin III art. 29 § ust. 1 i 3
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Przepisy dotyczące przekazania osoby ubiegającej się o azyl oraz ponownego przyjęcia w przypadku błędu lub uchylenia decyzji.
karta praw podstawowych art. 24
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Prawa dziecka, w tym najlepszy interes dziecka.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zabranie dziecka do innego państwa członkowskiego w ramach wykonania decyzji o przekazaniu na podstawie rozporządzenia Dublin III, nawet bez zgody drugiego rodzica, nie stanowi bezprawnego uprowadzenia lub zatrzymania w rozumieniu rozporządzenia Bruksela II bis, jeśli decyzja ta zostanie później uchylona, a dziecko nie uzyska prawa pobytu.
Odrzucone argumenty
Argumentacja ojca, że matka bezprawnie uprowadziła dziecko do Finlandii, naruszając jego prawo do pieczy.
Godne uwagi sformułowania
Zastosowanie się do decyzji o przekazaniu, która była wiążąca dla rodzica i dziecka, jako że w dniu przekazania – w którym to dniu nie była ona ani zawieszona, ani uznana za nieważną – miała ona charakter wykonalny, należy bowiem uznać za zwykłą konsekwencję prawną tej decyzji, z której nie można czynić zarzutu temu rodzicowi. Podobnie nie można uznać, że pozostawanie na terytorium państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej stanowi niezgodne z prawem zachowanie, nawet po stwierdzeniu nieważności decyzji o przekazaniu...
Skład orzekający
J.-C. Bonichot
prezes izby
L. Bay Larsen
sędzia
C. Toader
sędzia
M. Safjan
sędzia
N. Jääskinen
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'bezprawnego uprowadzenia lub zatrzymania dziecka' w kontekście rozporządzenia Bruksela II bis i rozporządzenia Dublin III, szczególnie w sytuacjach, gdy decyzje o przekazaniu są uchylane lub dziecko nie uzyskuje prawa pobytu."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której dziecko zostało przekazane na podstawie rozporządzenia Dublin III, a następnie decyzja ta została uchylona. Nie wyklucza to możliwości uznania innego działania za bezprawne uprowadzenie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy złożonych kwestii prawnych związanych z ochroną dzieci w kontekście przepisów o azylu i odpowiedzialności rodzicielskiej, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w tych dziedzinach.
“Czy dziecko przekazane w ramach procedury Dublin III może być uznane za bezprawnie uprowadzone, jeśli decyzja o przekazaniu zostanie uchylona?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI