C-256/21
Podsumowanie
Sąd orzekający w sprawach unijnych znaków towarowych pozostaje właściwy do rozpatrzenia roszczenia wzajemnego o unieważnienie znaku, nawet po cofnięciu przez powoda pozwu o naruszenie tego znaku.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów dotyczących unijnych znaków towarowych, w szczególności właściwości sądu w przypadku cofnięcia pozwu o naruszenie znaku, gdy jednocześnie wniesiono roszczenie wzajemne o jego unieważnienie. Sąd odsyłający z Niemiec pytał, czy sąd krajowy traci właściwość do rozpatrzenia roszczenia wzajemnego po cofnięciu przez powoda głównego pozwu o naruszenie. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że roszczenie wzajemne jest samodzielnym żądaniem, które sąd powinien rozpoznać niezależnie od losów powództwa głównego, nawet po jego cofnięciu.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 124 lit. a) i d) oraz art. 128 rozporządzenia (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej. Sprawa wywodziła się ze sporu między KP a TV i gminą Bodman-Ludwigshafen, dotyczącego powództwa o naruszenie prawa do unijnego znaku towarowego oraz roszczenia wzajemnego o jego unieważnienie. KP cofnął powództwo o naruszenie, jednak pozwani podtrzymali roszczenia wzajemne. Sąd odsyłający (Oberlandesgericht München) miał wątpliwości, czy sąd orzekający w sprawach unijnych znaków towarowych jest nadal właściwy do rozpatrzenia roszczenia wzajemnego o unieważnienie znaku po cofnięciu przez powoda głównego pozwu o naruszenie. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując pojęcie „roszczenia wzajemnego” jako autonomiczne pojęcie prawa Unii, stwierdził, że jest ono odrębnym i samodzielnym żądaniem, którego rozpatrzenie jest niezależne od żądania głównego. Nawet jeśli roszczenie wzajemne jest uwarunkowane wniesieniem powództwa o naruszenie, ma ono na celu rozszerzenie przedmiotu sporu i doprowadzenie do unieważnienia prawa do znaku. Dlatego też, sąd orzekający w sprawach unijnych znaków towarowych pozostaje właściwy do wydania orzeczenia w przedmiocie ważności znaku towarowego pomimo cofnięcia powództwa głównego, co zapobiega mnożeniu postępowań i zapewnia skuteczną ochronę przed rejestracją znaków naruszających prawo. Rozstrzygnięcie to ma na celu zapewnienie jednolitego charakteru unijnych znaków towarowych i zapobieganie sytuacji, w której właściciel znaku mógłby uniknąć kontroli jego ważności poprzez cofnięcie pozwu.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pozostaje właściwy do wydania orzeczenia w przedmiocie ważności znaku towarowego pomimo cofnięcia powództwa głównego.
Uzasadnienie
Roszczenie wzajemne jest samodzielnym żądaniem, które rozszerza przedmiot sporu i może być rozpatrywane niezależnie od powództwa głównego. Cofnięcie pozwu o naruszenie nie pozbawia sądu właściwości do oceny ważności znaku, co jest zgodne z celami rozporządzenia dotyczącymi jednolitego charakteru znaku i zapobiegania nadużyciom.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
sąd odsyłający otrzymał odpowiedź na pytanie prejudycjalne
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| KP | inne | powód |
| TV | inne | pozwany |
| Gemeinde Bodman-Ludwigshafen | organ_krajowy | pozwany |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Rozporządzenie 2017/1001 art. 124 § lit. a) i d)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Określa wyłączną właściwość sądów orzekających w sprawach unijnych znaków towarowych, w tym w zakresie roszczeń wzajemnych o stwierdzenie unieważnienia.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 128
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Reguluje roszczenia wzajemne o stwierdzenie wygaśnięcia lub unieważnienie unijnego znaku towarowego, w tym możliwość ich rozpatrzenia przez sąd.
Pomocnicze
Rozporządzenie 2017/1001 art. 7 § ust. 1 lit. b), c) i d)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Określa bezwzględne podstawy odmowy rejestracji znaku towarowego, które mogą stanowić podstawę roszczenia wzajemnego o unieważnienie.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 59 § ust. 1 lit. a)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Określa podstawy unieważnienia unijnego znaku towarowego.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 129 § ust. 3
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Wskazuje na stosowanie przepisów proceduralnych prawa krajowego, gdy rozporządzenie nie stanowi inaczej.
ZPO art. 33 § ust. 1
Zivilprozessordnung
Reguluje dopuszczalność powództwa wzajemnego w prawie niemieckim.
ZPO art. 261 § ust. 3 pkt 2
Zivilprozessordnung
Dotyczy zawisłości sporu i wpływu zmiany okoliczności na właściwość sądu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Roszczenie wzajemne jest samodzielnym żądaniem, które nie jest zależne od powództwa głównego. Utrzymanie właściwości sądu w przypadku cofnięcia pozwu głównego zapobiega mnożeniu postępowań i zapewnia spójność orzecznictwa. Pozwolenie na cofnięcie pozwu głównego jako sposób na uniknięcie oceny ważności znaku towarowego byłoby sprzeczne z celami rozporządzenia UE 2017/1001.
Odrzucone argumenty
Po cofnięciu pozwu o naruszenie, sąd traci właściwość do rozpatrzenia roszczenia wzajemnego o unieważnienie znaku. Prawo krajowe (niemieckie) powinno mieć pierwszeństwo w kwestiach proceduralnych po cofnięciu pozwu. Strona podnosząca roszczenie wzajemne może zawsze wystąpić z wnioskiem do EUIPO.
Godne uwagi sformułowania
Roszczenie wzajemne jest odrębnym i samodzielnym żądaniem, którego rozpatrzenie jest niezależne od żądania głównego. Cofnięcie powództwa głównego nie pozbawia sądu właściwości do rozpatrzenia roszczenia wzajemnego. Zapewnienie prawidłowego sprawowania wymiaru sprawiedliwości. Zapobieganie mnożeniu zbędnych postępowań pociągających za sobą ryzyko wydania sprzecznych wyroków.
Skład orzekający
E. Regan
prezes izby
D. Gratsias
sprawozdawca
M. Ilešič
sędzia
I. Jarukaitis
sędzia
Z. Csehi
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Właściwość sądu w sprawach unijnych znaków towarowych w przypadku cofnięcia pozwu o naruszenie, gdy istnieje roszczenie wzajemne o unieważnienie znaku."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w ramach prawa znaków towarowych UE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Wyjaśnia ważną kwestię proceduralną w prawie znaków towarowych UE, która może mieć znaczenie praktyczne dla prawników zajmujących się tą dziedziną.
“Cofnąłeś pozew o naruszenie znaku? Sąd nadal może unieważnić Twój znak!”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę