C-256/19

Trybunał Sprawiedliwości uznał wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez austriacki sąd administracyjny za niedopuszczalny z powodu braku związku między sporem a prawem Unii.

Austriacki sąd administracyjny zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniami dotyczącymi wykładni art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE i art. 47 Karty Praw Podstawowych w kontekście krajowych przepisów o przydzielaniu spraw sędziom. Sąd odsyłający podniósł wątpliwości co do zgodności z prawem UE sposobu, w jaki przydzielono mu sprawę dotyczącą składek pracowniczych. Trybunał Sprawiedliwości uznał jednak wniosek za niedopuszczalny, stwierdzając, że spór w postępowaniu głównym nie dotyczy prawa Unii, a wykładnia przepisów UE nie jest niezbędna do rozstrzygnięcia sprawy.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Verwaltungsgericht Wien (sąd administracyjny w Wiedniu) w związku ze sprawą dotyczącą obowiązku zapłaty składek ustawowych przez spółkę Maler und Anstreicher OG. Sędzia odsyłający, powołując się na austriackie przepisy konstytucyjne dotyczące przydzielania spraw sędziom, podniósł wątpliwości co do zgodności z prawem UE sposobu, w jaki została mu przydzielona ta sprawa. W szczególności wskazał na naruszenie stałego klucza przydzielania spraw i brak możliwości skutecznego zakwestionowania tego przydziału. Sąd odsyłający zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniami dotyczącymi wykładni art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE (skuteczna ochrona sądowa) i art. 47 Karty Praw Podstawowych (prawo do rzetelnego procesu) w kontekście zasady skuteczności. Trybunał Sprawiedliwości, po analizie, uznał wniosek za niedopuszczalny. Stwierdził, że spór w postępowaniu głównym, dotyczący decyzji administracyjnej o obowiązku zapłaty składek, nie wykazuje materialnoprawnego związku z prawem Unii, a w szczególności z art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE. Trybunał podkreślił, że procedura prejudycjalna służy współpracy sądów i wymaga, aby wykładnia prawa UE była obiektywnie niezbędna do rozstrzygnięcia sporu. W tej sprawie, mimo że sędzia odsyłający podniósł kwestie proceduralne związane z prawem krajowym, Trybunał uznał, że odpowiedź na pytania nie byłaby niezbędna do rozstrzygnięcia sporu w postępowaniu głównym, a także że zasada skuteczności nie została wystarczająco rozwinięta we wniosku. W konsekwencji, wniosek został odrzucony jako niedopuszczalny.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (11)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy