C-255/13
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że obywatel UE zmuszony do długotrwałego pobytu w innym państwie członkowskim z powodu ciężkiej choroby, ale zachowujący centrum interesów życiowych w kraju pochodzenia, jest uważany za 'przebywającego', a nie 'zamieszkującego' w państwie leczenia.
Sprawa dotyczyła obywatela irlandzkiego, który zachorował podczas wakacji w Niemczech i był zmuszony pozostać tam przez jedenaście lat z powodu ciężkiej choroby i dostępności specjalistycznej opieki. Sąd odsyłający pytał, czy w takiej sytuacji osoba ta powinna być uznana za 'przebywającą' czy 'zamieszkującą' w Niemczech na potrzeby koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Trybunał orzekł, że jeśli centrum interesów życiowych pozostaje w pierwszym państwie członkowskim, osoba taka jest uważana za 'przebywającą' w państwie leczenia, nawet jeśli pobyt jest długotrwały.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni przepisów rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, w szczególności pojęć 'zamieszkania' i 'pobytu'. Sprawa dotyczyła obywatela irlandzkiego, który zachorował podczas wakacji w Niemczech w 2002 roku i z powodu ciężkiej choroby oraz konieczności stałego leczenia specjalistycznego, pozostał w Niemczech przez jedenaście lat. Mimo długotrwałego pobytu i korzystania z niemieckiej opieki medycznej, jego centrum interesów życiowych (więzi rodzinne, sytuacja podatkowa) pozostawało w Irlandii. Sąd odsyłający (High Court) pytał, czy w tej sytuacji obywatel ten powinien być uznany za 'przebywającego' (tymczasowo) czy 'zamieszkującego' (na stałe) w Niemczech. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując przepisy rozporządzenia nr 883/2004 i wcześniejsze orzecznictwo, podkreślił, że kluczowe jest ustalenie zwykłego ośrodka interesów życiowych. Stwierdził, że sam długotrwały pobyt w innym państwie członkowskim, wymuszony przez stan zdrowia i dostępność leczenia, nie jest wystarczający do uznania osoby za 'zamieszkującą' w tym państwie, jeśli jej centrum interesów życiowych nadal znajduje się w państwie pierwotnego zamieszkania. W konsekwencji, w takich okolicznościach osoba ta powinna być uznana za 'przebywającą' w państwie leczenia, co ma istotne znaczenie dla zasad koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Sąd krajowy został zobowiązany do oceny wszystkich istotnych okoliczności faktycznych i woli zainteresowanego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Obywatel Unii, który zamieszkiwał w pierwszym państwie członkowskim, został dotknięty ciężkim i nagłym schorzeniem podczas wakacji w drugim państwie członkowskim i jest zmuszony do pozostania przez jedenaście lat w tym ostatnim państwie ze względu na wspomniane schorzenie oraz dostępność wyspecjalizowanej opieki medycznej w pobliżu miejsca, w którym mieszka, należy uważać za 'przebywającego' w tym drugim państwie członkowskim, gdy zwykły ośrodek jego interesów życiowych znajduje się w pierwszym państwie członkowskim.
Uzasadnienie
Trybunał podkreślił, że samo długotrwałe przebywanie w państwie członkowskim nie jest wystarczające do uznania go za miejsce zamieszkania, jeśli centrum interesów życiowych pozostaje w innym państwie. W sytuacji, gdy pobyt jest wymuszony przez stan zdrowia i dostępność leczenia, a osoba nie wykazała zamiaru stałego osiedlenia się, należy ją uznać za 'przebywającą' (tymczasowo) w państwie leczenia, a nie 'zamieszkującą' tam na stałe. Sąd krajowy musi ocenić wszystkie okoliczności faktyczne i wolę zainteresowanego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| I | osoba_fizyczna | wnoszący_odwołanie |
| Health Service Executive | organ_krajowy | pozwany |
| Irlandia | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd grecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd niderlandzki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (11)
Główne
Rozporządzenie 883/2004 art. 1 § lit. j)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004
Określenie 'zamieszkanie' oznacza miejsce, w którym osoba zwykle przebywa. Ma autonomiczny zakres i jest właściwe prawu Unii.
Rozporządzenie 883/2004 art. 1 § lit. k)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004
Określenie 'pobyt' oznacza pobyt czasowy.
Rozporządzenie 883/2004 art. 11 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004
Określenie miejsca zamieszkania opiera się na ocenie wszystkich istotnych informacji, w tym charakteru pracy, sytuacji rodzinnej, więzi rodzinnych, prowadzenia działalności niezarobkowej, sytuacji mieszkaniowej i miejsca zamieszkania dla celów podatkowych.
Rozporządzenie 883/2004 art. 11 § ust. 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004
W przypadku rozbieżności, zamiar danej osoby, wynikający z okoliczności, jest rozstrzygający dla ustalenia rzeczywistego miejsca zamieszkania.
Rozporządzenie 883/2004 art. 19 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004
Ubezpieczony przebywający w innym państwie członkowskim niż państwo właściwe jest uprawniony do świadczeń rzeczowych, które z powodów medycznych stają się niezbędne w czasie pobytu.
Rozporządzenie 883/2004 art. 20 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004
Ubezpieczony udający się do innego państwa członkowskiego w celu uzyskania świadczeń rzeczowych w czasie tego pobytu ubiega się o zezwolenie właściwej instytucji.
Rozporządzenie 883/2004 art. 20 § ust. 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004
Ubezpieczony, który uzyskał zezwolenie na udanie się do innego państwa członkowskiego w celu poddania się leczeniu, otrzymuje świadczenia rzeczowe udzielane przez instytucję miejsca pobytu.
Pomocnicze
Rozporządzenie 883/2004 art. 1 § lit. va) ppkt (i)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004
Świadczenia rzeczowe obejmują również świadczenia z tytułu długotrwałej opieki.
Rozporządzenie 1408/71 art. 22 § ust. 1 lit. a) ppkt (i)
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71
Dotyczy świadczeń rzeczowych udzielanych przez instytucję miejsca pobytu lub zamieszkania na rachunek instytucji właściwej.
Rozporządzenie 1408/71 art. 22 § ust. 1 lit. c) ppkt (i)
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71
Dotyczy świadczeń rzeczowych udzielanych przez instytucję miejsca pobytu lub zamieszkania na rachunek instytucji właściwej po uzyskaniu zgody na udanie się do innego państwa członkowskiego w celu uzyskania odpowiedniej opieki.
Rozporządzenie 574/72 art. 21 § ust. 1
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 574/72
Dotyczy przedstawienia instytucji miejsca pobytu zaświadczenia potwierdzającego uprawnienia do świadczeń rzeczowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Długotrwały pobyt w państwie członkowskim z powodu choroby i dostępności leczenia nie przesądza o zmianie miejsca zamieszkania, jeśli centrum interesów życiowych pozostaje w pierwotnym państwie. Wola zainteresowanego, wynikająca z obiektywnych okoliczności, jest kluczowa dla ustalenia miejsca zamieszkania. Pojęcie 'pobytu' (czasowego) może obejmować długotrwałą obecność, zwłaszcza w kontekście świadczeń z tytułu długotrwałej opieki.
Odrzucone argumenty
Długotrwały i ciągły pobyt w Niemczech przez jedenaście lat powinien być traktowany jako zmiana miejsca zamieszkania.
Godne uwagi sformułowania
zwykły ośrodek jego interesów życiowych został dotknięty ciężkim i nagłym schorzeniem podczas wakacji jest zmuszony do pozostania przez jedenaście lat w tym ostatnim państwie ze względu na wspomniane schorzenie oraz dostępność wyspecjalizowanej opieki medycznej wyłącznie okoliczność, że rzeczony obywatel pozostawał w drugim państwie członkowskim przez długi okres, nie wystarcza, jako taka i sama w sobie, aby uznać, że ma on miejsce zamieszkania w tym państwie.
Skład orzekający
L. Bay Larsen
prezes izby
M. Safjan
sprawozdawca
J. Malenovský
sędzia
A. Prechal
sędzia
K. Jürimäe
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęć 'zamieszkania' i 'pobytu' w kontekście koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego UE, zwłaszcza w sytuacjach długotrwałego pobytu wymuszonego przez stan zdrowia."
Ograniczenia: Wymaga indywidualnej oceny wszystkich okoliczności faktycznych przez sąd krajowy w celu ustalenia centrum interesów życiowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje ludzki wymiar prawa UE w kontekście poważnej choroby i prawa do opieki medycznej, a także złożoność ustalania miejsca zamieszkania w sytuacjach transgranicznych.
“Choroba zmusiła go do życia w Niemczech przez 11 lat – czy to oznaczało zmianę miejsca zamieszkania dla celów ubezpieczenia?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI