C-254/18
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że stałe okresy rozliczeniowe czasu pracy są dopuszczalne, pod warunkiem istnienia mechanizmów zapewniających przestrzeganie 48-godzinnego tygodniowego limitu pracy w każdym sześciomiesięcznym okresie.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2003/88/WE w kontekście francuskich przepisów dotyczących czasu pracy policjantów. Związek zawodowy kwestionował stosowanie stałych okresów rozliczeniowych, argumentując, że narusza to zasadę ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników. Trybunał uznał, że stałe okresy rozliczeniowe są dopuszczalne, o ile istnieją mechanizmy gwarantujące przestrzeganie maksymalnego 48-godzinnego tygodniowego czasu pracy w każdym sześciomiesięcznym okresie.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy 2003/88/WE w sprawie organizacji czasu pracy, w szczególności maksymalnego tygodniowego wymiaru czasu pracy i okresów rozliczeniowych. Sprawa została zainicjowana przez francuski związek zawodowy policjantów (SCSI), który kwestionował zgodność francuskiego dekretu z 2002 r. ze wspomnianą dyrektywą. Francuskie przepisy przewidywały stosowanie stałych okresów rozliczeniowych (kalendarzowych) do obliczania przeciętnego tygodniowego czasu pracy funkcjonariuszy policji, z możliwością przedłużenia okresu rozliczeniowego do sześciu miesięcy na mocy odstępstwa. SCSI argumentował, że stałe okresy rozliczeniowe mogą prowadzić do naruszenia zasady ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników, ponieważ nie zapewniają ciągłego monitorowania czasu pracy w sposób ruchomy. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) rozpatrzył dwa pytania prejudycjalne dotyczące tego, czy dyrektywa narzuca ruchomy charakter okresów rozliczeniowych oraz czy odstępstwa od niej mogą dotyczyć również tego charakteru. TSUE stwierdził, że dyrektywa 2003/88/WE nie narzuca ani stałego, ani ruchomego charakteru okresów rozliczeniowych, pozostawiając państwom członkowskim pewną swobodę w tym zakresie. Kluczowe jest jednak zapewnienie skutecznej ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników. Trybunał podkreślił, że choć stałe okresy rozliczeniowe same w sobie nie są sprzeczne z celami dyrektywy, mogą one stwarzać ryzyko naruszenia 48-godzinnego limitu pracy tygodniowo, zwłaszcza gdy są połączone z maksymalnym okresem rozliczeniowym wynoszącym sześć miesięcy. Dlatego też, aby zapewnić zgodność z dyrektywą, francuskie przepisy musiałyby zawierać mechanizmy gwarantujące, że przeciętny tygodniowy wymiar czasu pracy nie przekroczy 48 godzin w każdym sześciomiesięcznym okresie, niezależnie od tego, czy okres ten rozpoczyna się w jednym stałym okresie rozliczeniowym, a kończy w kolejnym. W przeciwnym razie mogłoby dojść do sytuacji, w której pracownicy pracowaliby nadmiernie długo, co podważałoby cel dyrektywy. TSUE skierował sprawę z powrotem do sądu krajowego, aby ten ocenił, czy francuskie przepisy faktycznie zawierają takie mechanizmy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Dyrektywa 2003/88/WE nie narzuca państwom członkowskim obowiązku stosowania ruchomych okresów rozliczeniowych; pozostawia im swobodę wyboru między ruchomym a stałym charakterem tych okresów.
Uzasadnienie
Analiza brzmienia, kontekstu i celów art. 16 i 19 dyrektywy 2003/88/WE wykazała, że nie zawierają one wskazówek co do tego, czy okresy rozliczeniowe powinny być stałe czy ruchome. W związku z tym państwa członkowskie mają swobodę w ich ustalaniu, pod warunkiem przestrzegania celów dyrektywy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Syndicat des cadres de la sécurité intérieure | inne | skarżący |
| Premier ministre | organ_krajowy | pozwany |
| Ministre de l’Intérieur | organ_krajowy | pozwany |
| Ministre de l’Action et des Comptes publics | organ_krajowy | pozwany |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (9)
Główne
Dyrektywa 2003/88/WE art. 6 § lit. b)
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy
Przeciętny wymiar czasu pracy w okresie siedmiodniowym, łącznie z pracą w godzinach nadliczbowych, nie może przekraczać 48 godzin.
Dyrektywa 2003/88/WE art. 16 § lit. b)
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy
Państwa członkowskie mogą ustanowić, w celu stosowania art. 6, okres rozliczeniowy nieprzekraczający czterech miesięcy.
Dyrektywa 2003/88/WE art. 19 § akapit pierwszy
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy
Prawo wyboru odstępstwa od art. 16 lit. b) nie może skutkować ustanowieniem okresu rozliczeniowego przekraczającego sześć miesięcy.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dekret nr 2002-1279 art. 1
Dekret nr 2002-1279 z dnia 23 października 2002 r. w sprawie odstępstw od minimalnych gwarancji czasu pracy i odpoczynku mających zastosowanie do funkcjonariuszy policji krajowej
Odstępstwo od minimalnych gwarancji czasu pracy dla funkcjonariuszy policji, gdy wymagają tego zadania związane z bezpieczeństwem publicznym, policją sądową, wywiadem i informacją, pod warunkiem przestrzegania limitu 48 godzin średnio w okresie sześciu miesięcy.
Pomocnicze
Dyrektywa 2003/88/WE art. 17 § ust. 3 lit. b)
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy
Możliwość stosowania odstępstw od art. 3, 4, 5, 8 oraz 16 w przypadku działań w zakresie bezpieczeństwa oraz nadzoru wymagających stałej obecności w celu ochrony mienia oraz osób.
Dyrektywa 2003/88/WE art. 19 § akapit drugi
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy
Państwa członkowskie mogą zezwolić na układy zbiorowe lub porozumienia między partnerami społecznymi w celu ustanowienia okresów rozliczeniowych nieprzekraczających 12 miesięcy.
Dekret nr 2000-815 art. 3 § I
Dekret nr 2000-815 z dnia 25 sierpnia 2000 r. w sprawie organizacji i skrócenia czasu pracy w państwowej służbie cywilnej i sądownictwie
Faktyczny tygodniowy wymiar czasu pracy, łącznie z godzinami nadliczbowymi, nie może przekraczać w żadnym tygodniu 48 godzin ani średnio 44 godzin w dowolnym okresie 12 kolejnych tygodni.
Dekret nr 2000-815 art. 3 § II lit. a)
Dekret nr 2000-815 z dnia 25 sierpnia 2000 r. w sprawie organizacji i skrócenia czasu pracy w państwowej służbie cywilnej i sądownictwie
Możliwość odstępstw od zasad organizacji pracy w przypadku służb publicznych, w szczególności ochrony osób i mienia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Stałe okresy rozliczeniowe, pod warunkiem istnienia mechanizmów zapewniających przestrzeganie 48-godzinnego limitu pracy w każdym sześciomiesięcznym okresie, są zgodne z dyrektywą 2003/88/WE. Dyrektywa 2003/88/WE nie narzuca ruchomego charakteru okresów rozliczeniowych.
Odrzucone argumenty
Stałe okresy rozliczeniowe, zwłaszcza w połączeniu z maksymalnym okresem rozliczeniowym sześciu miesięcy, mogą prowadzić do naruszenia celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników, poprzez umożliwienie przekroczenia średniego 48-godzinnego tygodniowego limitu pracy.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie „okresu rozliczeniowego” stanowi [...] specjalne pojęcie, które ma takie samo znaczenie w [...] systemie powszechnym, jak i systemie odstępstw pojęcie, które nie zawiera żadnego odesłania do prawa krajowego [...] i które należy [...] uznać za autonomiczne pojęcie prawa Unii maksymalny limit stanowi zasadę prawa socjalnego Unii Europejskiej o szczególnym charakterze, która jako norma minimalna [...] musi działać na korzyść każdego pracownika elastyczność, jaką niniejsza dyrektywa przyznaje [...] pozostaje bez uszczerbku dla przestrzegania zasad ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników odstępstwa [...] powinny być interpretowane w sposób, który ogranicza ich zakres do tego, co jest ściśle niezbędne
Skład orzekający
A. Arabadjiev
prezes
T. von Danwitz
sędzia
E. Levits
sędzia
C. Vajda
sprawozdawca
P.G. Xuereb
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dyrektywy 2003/88/WE dotyczących okresów rozliczeniowych czasu pracy, dopuszczalności stałych okresów rozliczeniowych oraz konieczności zapewnienia mechanizmów ochronnych dla pracowników."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej interpretacji dyrektywy UE i jej stosowania w kontekście francuskiego prawa pracy, ale jego zasady mogą być stosowane w innych państwach członkowskich. Kluczowe jest istnienie odpowiednich mechanizmów krajowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa pracy UE – czasu pracy i jego ograniczeń, co jest istotne dla wielu pracowników i pracodawców. Wyjaśnia, jak elastyczność w przepisach UE musi być zrównoważona ochroną pracowników.
“Czy Twój szef może dowolnie ustalać okresy rozliczeniowe czasu pracy? TSUE wyjaśnia granice elastyczności.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI