C-251/12
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że zapłata dokonana na polecenie dłużnika, wobec którego wszczęto postępowanie upadłościowe, na rzecz jego wierzyciela, nie jest objęta ochroną przepisu o zwolnieniu z długu, nawet jeśli płatnik nie wiedział o postępowaniu upadłościowym.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 24 ust. 1 rozporządzenia o postępowaniu upadłościowym, który chroni osoby spełniające świadczenie do rąk dłużnika, wobec którego wszczęto postępowanie upadłościowe, jeśli nie wiedziały o tym postępowaniu. Sąd odsyłający zapytał, czy przepis ten obejmuje zapłatę dokonaną na rzecz wierzyciela upadłego dłużnika, na jego żądanie. Trybunał uznał, że przepis ten dotyczy wyłącznie zapłat dokonywanych bezpośrednio na rzecz upadłego dłużnika, a nie na rzecz jego wierzycieli, nawet jeśli płatność nastąpiła na polecenie upadłego.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 24 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 w sprawie postępowania upadłościowego. Sprawa wyłoniła się z konfliktu między syndykami masy upadłości spółki Grontimmo SA a Banque Internationale à Luxembourg SA (BIL). Syndycy domagali się zwrotu kwoty 1,4 mln EUR, która została wypłacona przez Dexia Banque Internationale à Luxembourg (obecnie BIL) na rzecz spółki Kostner, wierzyciela Grontimmo, na polecenie zarządu Grontimmo, po wszczęciu postępowania upadłościowego wobec Grontimmo w Belgii. BIL powołał się na art. 24 ust. 1 rozporządzenia, twierdząc, że nie wiedział o postępowaniu upadłościowym. Sąd odsyłający zapytał, czy zapłata na rzecz wierzyciela upadłego dłużnika, dokonana na jego żądanie, jest objęta zakresem tego przepisu. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując brzmienie, kontekst i cele rozporządzenia, orzekł, że art. 24 ust. 1 nie obejmuje zapłat dokonanych na rzecz wierzycieli upadłego dłużnika. Podkreślono, że przepis ten chroni dłużników upadłego, którzy w dobrej wierze dokonują zapłaty bezpośrednio na jego rzecz, a nie na rzecz jego wierzycieli, co mogłoby prowadzić do nieuprawnionego pomniejszenia masy upadłości. Kwestia ewentualnej odpowiedzialności banku za zwrot kwoty została pozostawiona właściwemu prawu krajowemu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, zakres zastosowania art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1346/2000 nie obejmuje zapłaty dokonanej, na polecenie dłużnika, względem którego zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, na rzecz wierzyciela tego dłużnika.
Uzasadnienie
Trybunał oparł się na brzmieniu przepisu, które wskazuje na świadczenie 'do rąk dłużnika', co nie obejmuje zapłaty na rzecz jego wierzyciela. Analiza motywów rozporządzenia potwierdza, że przepis ten chroni dłużników upadłego, którzy w dobrej wierze dokonują zapłaty bezpośrednio na jego rzecz. Wykładnia rozszerzająca mogłaby prowadzić do nieuprawnionego pomniejszenia masy upadłości, co jest sprzeczne z celami rozporządzenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Christian Van Buggenhout i Ilse Van de Mierop | osoba_fizyczna | skarżący |
| Banque Internationale à Luxembourg SA | spolka | pozwany |
| Grontimmo SA | spolka | dłużnik w postępowaniu głównym |
| Kostner Development Inc. | spolka | wierzyciel w postępowaniu głównym |
| Rząd belgijski | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd niemiecki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd francuski | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd portugalski | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Rozporządzenie nr 1346/2000 art. 24 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego
Zakres zastosowania przepisu nie obejmuje zapłaty dokonanej na polecenie dłużnika, względem którego zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, na rzecz wierzyciela tego dłużnika.
Pomocnicze
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Rozporządzenie nr 1346/2000 art. 1 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego
Rozporządzenie nr 1346/2000 art. 4 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego
Rozporządzenie nr 1346/2000 art. 21 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego
loi sur les faillites art. 14
Ustawa z dnia 8 sierpnia 1997 r. o upadłości (prawo belgijskie)
loi sur les faillites art. 16
Ustawa z dnia 8 sierpnia 1997 r. o upadłości (prawo belgijskie)
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brzmienie art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1346/2000, które wskazuje na świadczenie 'do rąk dłużnika', nie obejmuje zapłaty na rzecz jego wierzyciela. Motyw 30 rozporządzenia nr 1346/2000 odnosi się do zapłaty na rzecz upadłego dłużnika, a nie jego wierzyciela. Cel art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1346/2000 polega na ochronie dłużników upadłego, którzy w dobrej wierze dokonują zapłaty bezpośrednio na jego rzecz, a nie na rzecz jego wierzycieli. Wykładnia rozszerzająca art. 24 ust. 1 mogłaby prowadzić do nieuprawnionego pomniejszenia masy upadłości, co jest sprzeczne z celami rozporządzenia (unikanie 'forum shopping').
Odrzucone argumenty
Argumenty wskazujące, że zapłata na rzecz wierzyciela upadłego dłużnika, dokonana na jego żądanie, powinna być objęta zakresem art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1346/2000 (prezentowane przez BIL oraz rządy belgijski, niemiecki i portugalski).
Godne uwagi sformułowania
spełnienie świadczenia „do rąk dłużnika, przeciwko któremu [względem którego] zostało wszczęte postępowanie upadłościowe” nie wiedział o wszczęciu postępowania nie jest uzasadnione, by oczekiwać od instytucji bankowej codziennego weryfikowania, czy klienci z innych państw członkowskich nie zostali objęci postępowaniem upadłościowym nie spełnił bowiem tego świadczenia „do rąk” tego ostatniego w rozumieniu art. 24 rozporządzenia nr 1346/2000, ponieważ dłużnik ten nie był odbiorcą tego świadczenia Przepisu tego nie można jednakże intepretować w sposób, który pozwala na pomniejszenie masy upadłości również o składniki majątku, które upadły dłużnik jest winien swoim wierzycielom.
Skład orzekający
M. Ilešič
prezes izby
E. Jarašiūnas
sędzia
A. Ó Caoimh
sędzia
C. Toader
sędzia
C.G. Fernlund
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia art. 24 ust. 1 rozporządzenia o postępowaniu upadłościowym, zasady ochrony dłużników w postępowaniu upadłościowym, zasady dotyczące zapłat dokonywanych po ogłoszeniu upadłości."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zapłaty na rzecz wierzyciela upadłego dłużnika, a nie bezpośrednio na rzecz upadłego. Kwestia odpowiedzialności banku za zwrot kwoty pozostaje regulowana prawem krajowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa upadłościowego w kontekście transgranicznym, wyjaśniając istotne ograniczenie ochrony dla płatności dokonywanych po ogłoszeniu upadłości. Jest to istotne dla praktyków prawa handlowego i upadłościowego.
“Czy zapłata na rzecz wierzyciela upadłego chroni Cię przed zwrotem pieniędzy? TSUE wyjaśnia.”
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI