C-251/11

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2012-03-08
cjeuprawo_pracyumowy na czas określonyWysokatrybunal
praca na czas określonyumowa na czas nieokreślonyzapobieganie nadużyciomochrona pracownikówprawo pracy UEporozumienie ramowezmiana warunków pracy

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że państwo członkowskie nie ma obowiązku powtarzania istotnych postanowień poprzedniej umowy na czas określony w umowie na czas nieokreślony, ale musi zapewnić, by zmiany nie były niekorzystne dla pracownika.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 1999/70/WE w kontekście francuskich przepisów o przekształcaniu umów na czas określony w umowy na czas nieokreślony. Pracownik, zatrudniony przez sześć lat na czas określony, został przekształcony w umowę na czas nieokreślony, ale z obniżonym wynagrodzeniem i zmienionym stanowiskiem. Sąd krajowy pytał, czy nowe postanowienia muszą być identyczne z poprzednimi. Trybunał stwierdził, że nie ma takiego obowiązku, ale państwo musi zapobiegać znacznym, niekorzystnym zmianom dla pracownika.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego w ramach dyrektywy 1999/70/WE. Sprawa wyłoniła się z konfliktu między pracownikiem Martialem Huetem a Université de Bretagne occidentale (UBO). Po sześciu latach zatrudnienia na podstawie kolejnych umów na czas określony, ostatnia umowa została przekształcona w umowę na czas nieokreślony. Jednakże, nowa umowa przewidywała inne stanowisko (młodszego pracownika naukowego zamiast badacza) i niższe wynagrodzenie. Pracownik uznał, że w praktyce jego obowiązki nie uległy zmianie i wniósł o zmianę umowy. Sąd krajowy, tribunal administratif de Rennes, zawiesił postępowanie i zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniem, czy francuskie przepisy o przekształceniu umowy na czas określony w umowę na czas nieokreślony, po sześciu latach zatrudnienia, wymagają powtórzenia bez zmian istotnych postanowień poprzedniej umowy, w szczególności dotyczących stanowiska i wynagrodzenia, z punktu widzenia celów dyrektywy 1999/70/WE. Trybunał, po rozważeniu dopuszczalności wniosku, stwierdził, że klauzula 5 porozumienia ramowego, dotycząca zapobiegania nadużyciom wynikającym z kolejnych umów na czas określony, nie nakłada na państwa członkowskie obowiązku powtarzania istotnych postanowień poprzedniej umowy w umowie na czas nieokreślony. Jednakże, aby cele dyrektywy i jej skuteczność nie zostały naruszone, państwo członkowskie musi zapewnić, że przekształcenie umowy nie wiąże się ze znacznymi zmianami istotnych postanowień poprzedniej umowy, które byłyby niekorzystne dla pracownika, zwłaszcza gdy charakter jego zadań i funkcji pozostaje niezmieniony. W kwestii kosztów, Trybunał orzekł, że rozstrzygnięcie należy do sądu krajowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Państwo członkowskie nie ma obowiązku powtarzania bez zmian istotnych postanowień poprzedniej umowy na czas określony w umowie na czas nieokreślony. Jednakże, musi zapewnić, aby przekształcenie nie wiązało się ze znacznymi, niekorzystnymi zmianami dla pracownika, gdy charakter jego zadań pozostaje niezmieniony.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że klauzula 5 porozumienia ramowego nie nakłada takiego obowiązku, ale celem dyrektywy jest zapobieganie nadużyciom i zapewnienie stabilności zatrudnienia. Dlatego też, aby cele te nie zostały naruszone, państwo musi chronić pracownika przed znacznymi, niekorzystnymi zmianami warunków pracy po przekształceniu umowy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

państwo członkowskie (w zakresie braku obowiązku powtórzenia postanowień), ale z zastrzeżeniem ochrony pracownika

Strony

NazwaTypRola
Martial Huetosoba_fizycznaskarżący w postępowaniu głównym
Université de Bretagne occidentaleorgan_krajowypozwany w postępowaniu głównym
Rząd francuskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd polskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (5)

Główne

Dyrektywa 1999/70/WE

Dyrektywa Rady 1999/70/WE

Określa zasady zapobiegania nadużyciom wynikającym z wykorzystywania kolejnych umów o pracę na czas określony.

Porozumienie ramowe art. Klauzula 5 § pkt 1

Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony

Państwa członkowskie muszą wprowadzić środki zapobiegające nadużyciom, takie jak obiektywne powody odnowienia umowy, maksymalny łączny czas trwania lub liczbę odnowień.

Ustawa nr 2005-843 art. 13 § ust. 1

Ustawa nr 2005-843

Francuski przepis przewidujący przekształcenie umowy na czas określony w umowę na czas nieokreślony po sześciu latach zatrudnienia.

Pomocnicze

Porozumienie ramowe art. Klauzula 5 § pkt 2

Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony

Państwa członkowskie określają warunki, na jakich umowy na czas określony są uważane za zawarte na czas nieokreślony.

Ustawa nr 84-16 art. 4

Ustawa nr 84-16

Określa sytuacje, w których można zatrudniać pracowników kontraktowych na czas określony, z maksymalnym okresem sześciu lat, po którym umowy mogą być przedłużane tylko na czas nieokreślony.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Porozumienie ramowe nie ustanawia ogólnego obowiązku powtarzania istotnych postanowień poprzedniej umowy na czas określony w umowie na czas nieokreślony. Państwa członkowskie mają margines swobody w wyborze środków zapobiegania nadużyciom związanym z umowami na czas określony. Celem dyrektywy jest zapobieganie nadużyciom i zapewnienie stabilności zatrudnienia, a nie harmonizacja wszystkich przepisów krajowych.

Odrzucone argumenty

Francuskie przepisy o przekształceniu umowy na czas określony w umowę na czas nieokreślony wymagają powtórzenia bez zmian istotnych postanowień poprzedniej umowy.

Godne uwagi sformułowania

aby cele realizowane przez dyrektywę 1999/70 i jej skuteczność (effet utile) nie zostały naruszone przekształceniu umowy o pracę na czas określony w umowę o pracę na czas nieokreślony nie towarzyszą znaczne zmiany istotnych postanowień poprzedniej umowy idące w kierunku ogólnie niekorzystnym dla zainteresowanej osoby

Skład orzekający

U. Lõhmus

prezes

A. Ó Caoimh

sprawozdawca

A. Arabadjiev

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja klauzuli 5 porozumienia ramowego dotyczącej zapobiegania nadużyciom w umowach na czas określony i przekształcania ich w umowy na czas nieokreślony, a także zakresu ochrony pracownika w takich sytuacjach."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przekształcenia umowy na czas określony w umowę na czas nieokreślony po określonym okresie zatrudnienia, zgodnie z prawem krajowym. Wymaga oceny, czy zmiany są 'znaczne' i 'niekorzystne' w kontekście konkretnej sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu umów na czas określony i ich przekształcania w umowy na czas nieokreślony, co ma bezpośrednie przełożenie na prawa pracowników w całej UE. Wyrok wyjaśnia równowagę między elastycznością prawa pracy a ochroną pracownika.

Umowa na czas nieokreślony z niższym pensją? TSUE wyjaśnia, kiedy pracodawca może zmienić warunki.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI