C-248/04
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że opłata od cukru C zbytego na rynku wewnętrznym nie podlega zwrotowi ani umorzeniu na podstawie przepisów o zwrocie należności celnych, a rozporządzenia regulujące tę opłatę są ważne.
Sprawa dotyczyła wniosku o zwrot lub umorzenie opłaty nałożonej na cukier C (nadwyżkę produkcji cukru) zbytego na rynku wewnętrznym, zamiast wywiezionego. Spółdzielnia Cosun twierdziła, że oszustwa kontrahentów i brak informacji ze strony władz stworzyły szczególną sytuację uzasadniającą umorzenie na podstawie przepisów o zwrocie należności celnych (art. 13 rozporządzenia nr 1430/79). Trybunał uznał, że opłata od cukru C nie jest należnością celną przywozową, a przepisy dotyczące cukru C nie przewidują możliwości umorzenia ze względów słuszności. Stwierdzono również, że brak takiej możliwości nie narusza zasad równości ani pewności prawa, a rozporządzenia są ważne.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył ważności rozporządzenia Rady (EWG) nr 1785/81 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru oraz rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2670/81 ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące produkcji cukru przewyższającej kwotę. Spór powstał w związku z opłatą nałożoną na Koninklijke Coöperatie Cosun UA (Cosun) za cukier C zbyte na rynku wewnętrznym, zamiast wywieziony zgodnie z przepisami. Cosun domagał się umorzenia tej opłaty, powołując się na oszustwa kontrahentów i brak informacji ze strony władz, co miało stanowić szczególną sytuację w rozumieniu art. 13 rozporządzenia nr 1430/79 (dotyczącego zwrotu należności celnych). Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że opłata należna na podstawie art. 3 rozporządzenia nr 2670/81 nie jest należnością celną przywozową w rozumieniu art. 13 rozporządzenia nr 1430/79, ponieważ nie jest nakładana z tytułu przekroczenia zewnętrznych granic Wspólnoty, lecz z powodu niezachowania warunków wywozu. W związku z tym art. 13 rozporządzenia nr 1430/79 nie może stanowić podstawy do umorzenia lub zwrotu tej opłaty. Ponadto Trybunał stwierdził, że ani rozporządzenie podstawowe, ani rozporządzenie nr 2670/81 nie przewidują możliwości umorzenia lub zwrotu opłaty ze względów słuszności, poza przypadkiem siły wyższej. Analiza wykazała, że brak takiej możliwości nie narusza zasady równości, ponieważ sytuacja producenta cukru C nie jest porównywalna z sytuacją importera cukru z państw trzecich ani z sytuacją producenta, który prawidłowo wywiózł swój cukier. Nie narusza również zasady pewności prawa, gdyż art. 3 rozporządzenia nr 2670/81 jest jasny i jednoznaczny. Rzekome naruszenie zasady słuszności również zostało odrzucone jako pokrywające się z naruszeniem zasady równości. W konsekwencji Trybunał uznał, że rozporządzenia te są ważne i nie ma podstaw do ich nieważności.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, opłata ta nie jest należnością celną przywozową w rozumieniu art. 13 rozporządzenia nr 1430/79, ponieważ nie jest nakładana z tytułu przekroczenia zewnętrznych granic Wspólnoty, lecz z powodu niezachowania warunków wywozu.
Uzasadnienie
Opłata od cukru C nie jest nakładana z tytułu przekroczenia zewnętrznych granic Wspólnoty, lecz z powodu niezachowania warunków wywozu. Nie odpowiada zatem kategoriom należności celnych przywozowych wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 1430/79.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
nie udzielono odpowiedzi na pytanie o nieważność, co oznacza utrzymanie w mocy przepisów
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Koninklijke Coöperatie Cosun UA | spolka | skarżący |
| Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit | organ_krajowy | pozwany |
| Hoofdproductschap Akkerbouw | organ_krajowy | inne |
| Królestwo Holandii | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rada Unii Europejskiej | instytucja_ue | interwenient |
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (5)
Główne
rozporządzenie podstawowe art. 26
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1785/81 z dnia 30 czerwca 1981 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru
rozporządzenie nr 2670/81 art. 3
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2670/81 z dnia 14 września 1981 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące produkcji cukru przewyższającej kwotę
Opłata nakładana na cukier C zbyte na rynku wewnętrznym, który nie został wywieziony zgodnie z warunkami. Nie przewiduje możliwości umorzenia lub zwrotu ze względów słuszności, poza przypadkiem siły wyższej.
Pomocnicze
rozporządzenie nr 1430/79 art. 13
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1430/79 z dnia 2 lipca 1979 r. w sprawie zwrotu lub umarzania należności celnych przywozowych lub wywozowych
Możliwość zwrotu lub umorzenia należności celnych przywozowych w szczególnych sytuacjach. Nie dotyczy opłaty od cukru C.
rozporządzenie nr 1430/79 art. 1 § ust. 2 lit. a)
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1430/79 z dnia 2 lipca 1979 r. w sprawie zwrotu lub umarzania należności celnych przywozowych lub wywozowych
Definicja należności celnych przywozowych. Opłata od cukru C nie mieści się w tej definicji.
art. 40 ust. 3 akapit drugi
Traktat WE
Zakaz wszelkiej dyskryminacji w ramach wspólnej polityki rolnej. Nie został naruszony.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Opłata od cukru C nie jest należnością celną przywozową. Przepisy dotyczące cukru C nie przewidują możliwości umorzenia lub zwrotu ze względów słuszności. Brak możliwości umorzenia nie narusza zasady równości. Brak możliwości umorzenia nie narusza zasady pewności prawa. Rozporządzenia są ważne.
Odrzucone argumenty
Opłata od cukru C powinna podlegać umorzeniu na podstawie art. 13 rozporządzenia nr 1430/79. Brak możliwości umorzenia narusza zasadę słuszności. Rozporządzenia są nieważne z powodu naruszenia zasady równości, pewności prawa i słuszności.
Godne uwagi sformułowania
opłata ta nie jest nakładana ze względu na przekroczenie zewnętrznych granic Wspólnoty nie stanowi należności celnej przywozowej w rozumieniu art. 13 tego rozporządzenia prawodawca wspólnotowy nie przewidział dla władz krajowych możliwości umorzenia lub zwrotu ze względów słuszności zasada słuszności nie pozwala na odstąpienie od stosowania wspólnotowych przepisów poza przypadkami przewidzianymi w przepisach lub w sytuacji, gdy stwierdzona została nieważność samych przepisów brak możliwości umorzenia lub zwrotu ze względów słuszności kwoty należnej na podstawie art. 3 rozporządzenia nr 2670/81 nie narusza ani zasady równości, ani zasady pewności prawa producent cukru nie znajduje się w sytuacji porównywalnej z sytuacją importera cukru pochodzącego z państw trzecich
Skład orzekający
P. Jann
prezes izby
J. N. Cunha Rodrigues
sędzia
M. Ilešič
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretacja zasad ogólnych prawa UE (równość, pewność prawa, słuszność) w kontekście specyficznych regulacji sektorowych, brak możliwości rozszerzającej wykładni przepisów celnych na inne opłaty, brak ogólnej zasady umorzenia należności ze względów słuszności w prawie UE."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej opłaty w sektorze cukru. Interpretacja zasad ogólnych prawa UE ma szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnych zasad prawa UE (równość, pewność prawa, słuszność) w kontekście specyficznej regulacji rolnej. Pokazuje, jak TSUE interpretuje granice stosowania przepisów i zasad ogólnych.
“Czy opłata od nadwyżki cukru może być umorzona ze względów słuszności? TSUE wyjaśnia granice prawa UE.”
Sektor
rolnictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI