C-247/16
Podsumowanie
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hannover dotyczył wykładni dyrektywy 1999/44/WE w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji. Sprawa wywodziła się ze sporu między Heike Schottelius a Falkiem Seifertem dotyczącego kosztów usunięcia wad dzieła (renowacji basenu). Sąd niemiecki miał wątpliwości, czy do dochodzenia wtórnych uprawnień z tytułu rękojmi wystarczy, że sprzedawca nie naprawił szkody w rozsądnym terminie, czy też konieczne jest wyznaczenie dodatkowego terminu. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozpatrzył zarzut braku właściwości podniesiony przez rząd niemiecki i Komisję Europejską. Stwierdzono, że dyrektywa 1999/44/WE ma na celu zbliżenie przepisów dotyczących sprzedaży towarów konsumpcyjnych i nie obejmuje umów o dzieło, chyba że świadczenie usług jest akcesoryjne wobec sprzedaży lub dotyczy dostawy towarów do wytworzenia/wyprodukowania lub montażu. W analizowanej sprawie umowa o dzieło na renowację basenu, gdzie głównym świadczeniem była usługa montażu, a sprzedaż materiałów miała charakter akcesoryjny, nie została uznana za umowę sprzedaży w rozumieniu dyrektywy. W związku z tym Trybunał stwierdził brak swojej właściwości do udzielenia odpowiedzi na pytanie prejudycjalne.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaOkreślenie zakresu stosowania dyrektywy 1999/44/WE i rozróżnienie między umową sprzedaży a umową o dzieło w kontekście prawa konsumenckiego UE.
Dotyczy specyficznej interpretacji dyrektywy 1999/44/WE i nie rozstrzyga merytorycznie kwestii rękojmi.
Zagadnienia prawne (2)
Czy umowa o dzieło, której przedmiotem jest renowacja basenu, wchodzi w zakres stosowania dyrektywy 1999/44/WE dotyczącej sprzedaży towarów konsumpcyjnych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, umowa o dzieło, w której świadczenie usług jest głównym przedmiotem, a sprzedaż towarów ma charakter akcesoryjny, nie jest umową sprzedaży w rozumieniu dyrektywy 1999/44/WE i nie wchodzi w zakres jej stosowania.
Uzasadnienie
Dyrektywa 1999/44/WE ma na celu zbliżenie przepisów dotyczących sprzedaży towarów konsumpcyjnych. Jej zakres stosowania obejmuje umowy sprzedaży, umowy na dostawę towarów do wytworzenia/wyprodukowania oraz umowy przewidujące montaż towarów w związku z umową sprzedaży, pod warunkiem że świadczenie usług jest akcesoryjne. Umowa o dzieło na renowację basenu, gdzie głównym świadczeniem była usługa, a sprzedaż materiałów akcesoryjna, nie spełnia tych kryteriów.
Czy do dochodzenia wtórnych uprawnień z tytułu rękojmi przez konsumenta wystarczy, że sprzedawca nie naprawił szkody w rozsądnym terminie, bez konieczności wyznaczenia przez konsumenta dodatkowego terminu na usunięcie wady?
Odpowiedź sądu
Trybunał nie udzielił odpowiedzi na to pytanie z powodu braku swojej właściwości do rozpatrzenia sprawy.
Uzasadnienie
Ponieważ sprawa nie wchodziła w zakres stosowania dyrektywy 1999/44/WE, Trybunał uznał się za niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni tej dyrektywy.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Heike Schottelius | osoba_fizyczna | skarżący |
| Falk Seifert | inne | pozwany |
| rząd niemiecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (12)
Główne
Dyrektywa 1999/44/WE art. 1 § 1
Dyrektywa 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji
Celem dyrektywy jest zbliżenie przepisów dotyczących sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji.
Dyrektywa 1999/44/WE art. 1 § 2
Dyrektywa 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji
Dyrektywa znajduje zastosowanie do umów sprzedaży zawartych między zawodowym sprzedawcą a konsumentem.
Dyrektywa 1999/44/WE art. 1 § 4
Dyrektywa 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji
Umowy na dostawę towarów konsumpcyjnych, które mają być wytworzone lub wyprodukowane, są uważane za umowę sprzedaży.
Dyrektywa 1999/44/WE art. 2 § 5
Dyrektywa 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji
Brak zgodności wynikający z nieprawidłowego montażu towaru konsumpcyjnego jest równoznaczny z brakiem zgodności towarów, jeżeli montaż stanowi część umowy sprzedaży i był wykonany przez sprzedawcę lub na jego odpowiedzialność.
Dyrektywa 1999/44/WE art. 3 § 5
Dyrektywa 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji
Konsument może domagać się obniżenia ceny lub unieważnienia umowy, jeżeli sprzedawca nie dokonał naprawienia szkody w rozsądnym czasie lub bez istotnych niedogodności dla konsumenta.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Pomocnicze
BGB art. 280
Bürgerliches Gesetzbuch
BGB art. 281
Bürgerliches Gesetzbuch
BGB art. 323
Bürgerliches Gesetzbuch
BGB art. 634
Bürgerliches Gesetzbuch
BGB art. 636
Bürgerliches Gesetzbuch
BGB art. 637
Bürgerliches Gesetzbuch
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dyrektywa 1999/44/WE nie obejmuje umów o dzieło, w których świadczenie usług jest głównym przedmiotem, a sprzedaż towarów ma charakter akcesoryjny.
Godne uwagi sformułowania
świadczenie usług musi być jedynie akcesoryjne w stosunku do sprzedaży • umowa o dzieło taka jak ta będąca przedmiotem sporu w postępowaniu głównym nie stanowi „umowy sprzedaży” w rozumieniu dyrektywy 1999/44/WE
Skład orzekający
M. Berger
prezes_izby
A. Borg Barthet
sędzia
E. Levits
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Określenie zakresu stosowania dyrektywy 1999/44/WE i rozróżnienie między umową sprzedaży a umową o dzieło w kontekście prawa konsumenckiego UE."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej interpretacji dyrektywy 1999/44/WE i nie rozstrzyga merytorycznie kwestii rękojmi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest precyzyjne określenie rodzaju umowy dla zastosowania przepisów unijnych, co ma kluczowe znaczenie praktyczne dla prawników konsumenckich i procesowych.
“Umowa o dzieło to nie umowa sprzedaży? TSUE wyjaśnia granice ochrony konsumenta.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny