C-244/03

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2005-05-24
cjeuprawo_ue_ogolneochrona konsumentowWysokatrybunal
testy na zwierzętachprodukty kosmetycznestwierdzenie nieważnościniedopuszczalność skargirozdzielność przepisówistota aktu prawnegoochrona konsumentówprawo UE

Podsumowanie

Trybunał uznał skargę Francji o stwierdzenie nieważności części dyrektywy dotyczącej zakazu testów kosmetyków na zwierzętach za niedopuszczalną, ponieważ zaskarżone przepisy były nierozerwalnie związane z pozostałą częścią aktu, a ich częściowe unieważnienie zmieniłoby istotę dyrektywy.

Francja wniosła skargę o stwierdzenie nieważności części dyrektywy 2003/15/WE dotyczącej zakazu testów kosmetyków na zwierzętach. Trybunał uznał skargę za niedopuszczalną, powołując się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym częściowe stwierdzenie nieważności aktu prawnego jest możliwe tylko wtedy, gdy jego elementy można oddzielić od reszty aktu. W tej sprawie zaskarżony przepis (dodający art. 4a) i przepis uchylający poprzedni zakaz (art. 1 pkt 1) tworzyły nierozerwalną całość, a ich częściowe unieważnienie zmieniłoby istotę dyrektywy.

Republika Francuska wniosła skargę o stwierdzenie nieważności art. 1 pkt 2 dyrektywy 2003/15/WE, który dodawał do dyrektywy 76/768/EWG nowy artykuł 4a wprowadzający zakaz wprowadzania do obrotu produktów kosmetycznych testowanych na zwierzętach. Francja argumentowała, że sporny przepis narusza zasadę pewności prawa, a ewentualnie wolność wykonywania zawodu oraz zasady proporcjonalności, ostrożności i niedyskryminacji. Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej wniosły o odrzucenie skargi, podnosząc, że skarga jest niedopuszczalna, ponieważ zaskarżone przepisy (art. 1 pkt 1 i art. 1 pkt 2 dyrektywy 2003/15/WE) tworzą nierozerwalną całość. Trybunał, odwołując się do swojego orzecznictwa, potwierdził, że stwierdzenie nieważności części aktu prawnego jest możliwe tylko wtedy, gdy można oddzielić zaskarżone elementy od reszty aktu, a konsekwencją stwierdzenia nieważności nie może być zmiana istoty aktu. W tej sprawie Trybunał uznał, że dodanie art. 4a i skreślenie poprzedniego zakazu stanowiły nierozerwalną całość, a częściowe stwierdzenie nieważności zmieniłoby istotę dyrektywy. Ponieważ Francja nie wniosła o stwierdzenie nieważności art. 1 pkt 1, skarga została uznana za niedopuszczalną. Republika Francuska została obciążona kosztami postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga o stwierdzenie nieważności części aktu prawnego jest niedopuszczalna, jeśli zaskarżone elementy nie mogą zostać oddzielone od reszty aktu lub jeśli ich stwierdzenie nieważności zmienia istotę aktu.

Uzasadnienie

Trybunał powołuje się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym częściowe stwierdzenie nieważności jest możliwe tylko wtedy, gdy można oddzielić zaskarżone elementy od reszty aktu i nie zmienia to istoty aktu. W tej sprawie art. 1 pkt 1 i art. 1 pkt 2 dyrektywy 2003/15/WE tworzyły nierozerwalną całość, a ich częściowe unieważnienie zmieniłoby istotę dyrektywy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Strona wygrywająca

Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej

Strony

NazwaTypRola
Republika Francuskapanstwo_czlonkowskieskarżący
Parlament Europejskiinstytucja_uepozwany
Rada Unii Europejskiejinstytucja_uepozwany

Przepisy (6)

Główne

TWE art. 230

Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską

Podstawa prawna skargi o stwierdzenie nieważności.

Dyrektywa 2003/15/WE Parlamentu Europejskiego i Rady art. 1 pkt 1 i 2

Przepisy dotyczące zakazu testów na zwierzętach w produktach kosmetycznych, których częściowe unieważnienie było przedmiotem skargi.

Pomocnicze

Dyrektywa Rady 76/768/EWG art. 4 ust. 1 lit. i)

Przepis uchylony przez dyrektywę 2003/15/WE, dotyczący zakazu wprowadzania do obrotu produktów kosmetycznych zawierających składniki testowane na zwierzętach po określonej dacie.

Dyrektywa Rady 93/35/EWG

Dyrektywa zmieniająca dyrektywę 76/768/EWG, która dodała art. 4 ust. 1 lit. i).

Dyrektywa 86/609/EWG

Przywołana w kontekście dążenia do eliminacji doświadczeń na zwierzętach.

TWE art. 251

Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską

Procedura prawodawcza, przywołana w kontekście możliwości korekty harmonogramu wprowadzania przepisów.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zaskarżone przepisy (art. 1 pkt 1 i 2 dyrektywy 2003/15/WE) tworzą nierozerwalną całość. Częściowe stwierdzenie nieważności tych przepisów zmieniłoby istotę dyrektywy. Skarga o stwierdzenie nieważności części aktu jest niedopuszczalna, jeśli nie można oddzielić zaskarżonych elementów od reszty aktu lub jeśli ich unieważnienie zmienia istotę aktu.

Odrzucone argumenty

Możliwość oddzielenia zaskarżonego przepisu od innych przepisów dyrektywy 2003/15/WE. Zaskarżony przepis narusza zasadę pewności prawa. Zaskarżony przepis pozostaje w sprzeczności z wolnością wykonywania zawodu oraz z zasadami proporcjonalności, ostrożności i niedyskryminacji.

Godne uwagi sformułowania

Stwierdzenie nieważności części wspólnotowego aktu prawnego jest możliwe jedynie, w przypadku gdy elementy, o których stwierdzenie nieważności się wnosi, mogą zostać oddzielone od reszty aktu. Ten wymóg rozdzielności nie jest spełniony, jeśli konsekwencją stwierdzenia nieważności części aktu jest zmiana jego istoty. Kwestia, czy stwierdzenie nieważności w części powoduje taki skutek, stanowi kryterium obiektywne, nie zaś subiektywne, powiązane z polityczną wolą organu, który przyjął sporny akt. art. 1 pkt 1 i art. 1 pkt 2 dyrektywy 2003/15 nie są przepisami możliwymi do oddzielenia, stwierdzenie nieważności w części, o którą wniosło państwo członkowskie, obiektywnie zmieniałoby samą istotę przyjętych przez ustawodawcę wspólnotowego przepisów dotyczących testów na zwierzętach.

Skład orzekający

V. Skouris

prezes

P. Jann

prezes_izby

C.W.A. Timmermans

prezes_izby

C. Gulmann

sędzia

A. La Pergola

sędzia

J.P. Puissochet

sędzia

R. Schintgen

sędzia

K. Schiemann

sprawozdawca

J. Makarczyk

sędzia

P. Kūris

sędzia

U. Lõhmus

sędzia

E. Levits

sędzia

A. Ó Caoimh

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja zasady dopuszczalności częściowego stwierdzenia nieważności aktu prawnego UE oraz nierozerwalności przepisów."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której zaskarżone przepisy są ściśle powiązane z innymi przepisami aktu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego tematu ochrony zwierząt i produktów kosmetycznych, a także kluczowych zasad proceduralnych prawa UE dotyczących dopuszczalności skarg.

Czy można unieważnić tylko część unijnego zakazu testów kosmetyków na zwierzętach? TSUE odpowiada: nie, jeśli przepisy są nierozerwalne.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI