C-242/10

Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że włoska regulacja nakładająca na producentów energii elektrycznej posiadających instalacje zasadnicze obowiązek przedstawiania ofert na rynku po ustalonych cenach nie jest sprzeczna z prawem UE, o ile nie wykracza poza niezbędne dla osiągnięcia celu obniżenia cen i zapewnienia bezpieczeństwa systemu.

Sprawa dotyczyła zgodności włoskiej regulacji, która zobowiązywała producentów energii elektrycznej posiadających instalacje kluczowe dla systemu do przedstawiania ofert na rynku po cenach ustalonych przez organy regulacyjne, z dyrektywą 2003/54/WE. Wnioskodawca, Enel Produzione SpA, argumentował, że regulacja ta narusza zasady wolnego rynku i konkurencji. Trybunał Sprawiedliwości uznał, że taka regulacja może być zgodna z prawem UE, jeśli służy celom leżącym w ogólnym interesie gospodarczym (obniżenie cen, bezpieczeństwo dostaw) i jest proporcjonalna, czyli nie wykracza poza to, co niezbędne do osiągnięcia tych celów. Ostateczna ocena proporcjonalności należy do sądu krajowego.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia dotyczył wykładni dyrektywy 2003/54/WE w kontekście włoskiej regulacji krajowej. Regulacja ta nakładała na przedsiębiorstwa posiadające instalacje energetyczne uznane za zasadnicze dla funkcjonowania systemu obowiązek przedstawiania ofert na rynku energii elektrycznej po cenach ustalonych przez krajowe organy regulacyjne (AEEG). Enel Produzione SpA, producent energii elektrycznej, zaskarżył tę regulację, twierdząc, że narusza ona zasady wolnego rynku, konkurencji oraz swobody przedsiębiorczości i świadczenia usług, a także przepisy dyrektywy dotyczące rynków energii. Sąd krajowy miał wątpliwości co do zgodności tej regulacji z prawem UE, w szczególności z dyrektywą 2003/54/WE oraz przepisami traktatu o swobodnym przepływie towarów, usług i kapitału. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) stwierdził, że pytanie dotyczące swobodnego przepływu kapitału jest niedopuszczalne z powodu braku wystarczających wyjaśnień. Odnosząc się do pozostałych przepisów, TSUE uznał, że dyrektywa 2003/54/WE, w szczególności jej art. 3 ust. 2, art. 11 ust. 2 i 6, nie sprzeciwia się takiej regulacji krajowej, pod warunkiem że służy ona celom leżącym w ogólnym interesie gospodarczym (obniżenie cen energii dla odbiorców końcowych, zapewnienie bezpieczeństwa systemu energetycznego) i jest proporcjonalna, czyli nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tych celów. TSUE podkreślił, że to do sądu krajowego należy ostateczne zbadanie, czy w konkretnej sprawie warunek proporcjonalności został spełniony. Regulacja ta została uznana za zgodną z prawem UE, o ile nie narusza zasady proporcjonalności i służy uzasadnionym celom publicznym.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (9)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy