C-241/12 i C-242/12

Trybunał Sprawiedliwości2013-12-12
cjeuochrona_srodowiskaodpadyWysokatrybunal
odpadyprzemieszczanie odpadówdefinicja odpaduochrona środowiskaprawo UEolej napędowyhandel międzynarodowy

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że partia oleju napędowego przypadkowo zmieszanego z inną substancją nie jest odpadem, jeśli posiadacz ma zamiar jej ponownego wprowadzenia do obrotu.

Sprawa dotyczyła wykładni pojęcia odpadów w kontekście transportu oleju napędowego, który został przypadkowo zmieszany z inną substancją. Po dostarczeniu do klienta okazało się, że produkt nie spełniał uzgodnionych parametrów i wymogów bezpieczeństwa. Klient zwrócił partię sprzedawcy, który zamierzał ją ponownie wprowadzić do obrotu. Sąd krajowy pytał, czy taka partia jest odpadem. Trybunał uznał, że jeśli posiadacz ma zamiar ponownego wprowadzenia produktu do obrotu, nie jest on odpadem w rozumieniu przepisów UE, co należy ocenić indywidualnie.

Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczyły wykładni pojęcia odpadów w rozumieniu rozporządzenia Rady (EWG) nr 259/93 i rozporządzenia (WE) nr 1013/2006. Sprawy połączone C-241/12 i C-242/12 dotyczyły postępowań karnych przeciwko Shell Nederland Verkoopmaatschappij BV i Belgian Shell NV, oskarżonym o nielegalny obrót odpadami w związku z transportem partii oleju napędowego, który został przypadkowo zmieszany z eterem tert-butylowo-metylowym. Po dostarczeniu do belgijskiego klienta, produkt nie spełniał uzgodnionych specyfikacji ani wymogów bezpieczeństwa, co skutkowało jego zwrotem do sprzedawcy. Sąd odsyłający pytał, czy taka partia oleju powinna być uznana za odpad. Trybunał, badając sprawę w kontekście rozporządzenia nr 259/93 (ponieważ rozporządzenie nr 1013/2006 nie miało zastosowania ratione temporis), podkreślił, że pojęcie odpadów należy interpretować szeroko, ale zależy ono przede wszystkim od zamiaru posiadacza. W sytuacji, gdy posiadacz ma zamiar ponownego wprowadzenia do obrotu zmieszanej partii oleju, nie jest ona uznawana za odpad, pod warunkiem, że zamiar ten jest rzeczywisty i pewny. Trybunał zaznaczył, że nawet substancje mające wartość handlową mogą być uznane za odpady, jeśli posiadacz zamierza je usunąć w sposób szkodliwy dla środowiska. Jednak w tym konkretnym przypadku, zamiar ponownego wprowadzenia do obrotu wykluczył status odpadu. Ostatecznie, Trybunał orzekł, że partia oleju napędowego przypadkowo zmieszana z inną substancją nie jest objęta pojęciem odpadów, jeśli jej posiadacz rzeczywiście ma zamiar ponownego wprowadzenia jej do obrotu, czego stwierdzenie należy do sądu krajowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, partia oleju napędowego w opisanych okolicznościach nie jest objęta pojęciem odpadów, pod warunkiem że jej posiadacz rzeczywiście ma zamiar ponownego wprowadzenia jej do obrotu.

Uzasadnienie

Trybunał podkreślił, że pojęcie odpadów zależy od zamiaru posiadacza. Jeśli posiadacz ma zamiar ponownego wprowadzenia produktu do obrotu, nie jest on traktowany jako odpad, nawet jeśli ma pewną wartość handlową lub wymaga przetworzenia. Kluczowe jest, aby nie było ryzyka szkodliwego dla środowiska usunięcia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

strona_w_postepowaniu_glownym

Strony

NazwaTypRola
Shell Nederland Verkoopmaatschappij BVspolkastrona_w_postepowaniu_glownym
Belgian Shell NVspolkastrona_w_postepowaniu_glownym
Rząd niderlandzkiorgan_krajowyinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (8)

Główne

rozporządzenie nr 259/93 art. 2 § lit. a

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 259/93 z dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar

Definicja odpadu odnosi się do substancji lub przedmiotów, które posiadacz usuwa, zamierza usunąć lub ma obowiązek usunąć, zgodnie z definicją w dyrektywie 75/442/EWG (później dyrektywie 2006/12/WE).

rozporządzenie nr 259/93 art. 3 § ust. 1

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 259/93 z dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar

Przemieszczanie odpadów do usuwania z jednego państwa członkowskiego do drugiego powinno podlegać wcześniejszemu zgłoszeniu właściwym władzom.

rozporządzenie nr 259/93 art. 6 § ust. 1

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 259/93 z dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar

Przemieszczanie odpadów do odzysku z jednego państwa członkowskiego do drugiego powinno podlegać wcześniejszemu zgłoszeniu właściwym władzom.

rozporządzenie nr 259/93 art. 26 § ust. 1

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 259/93 z dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar

Wysyłka odpadów bez powiadomienia lub zgody właściwych władz jest uważana za obrót nielegalny.

dyrektywa 2006/12 art. 1 § ust. 1 lit. a

Dyrektywa 2006/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie odpadów

Odpady oznaczają wszelkie substancje lub przedmioty należące do kategorii określonych w załączniku I, które ich posiadacz usuwa, zamierza usunąć lub ma obowiązek usunąć.

dyrektywa 2006/12 art. 4

Dyrektywa 2006/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie odpadów

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, że odpady są odzyskiwane lub unieszkodliwiane bez zagrażania zdrowiu ludzkiemu oraz bez stosowania procesów lub metod, które mogłyby szkodzić środowisku naturalnemu.

Pomocnicze

rozporządzenie nr 1013/2006 art. 2 § ust. 1 lit. a

Rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów

Definicja odpadu zgodnie z art. 1 ust. 1 lit. a dyrektywy 2006/12/WE.

TFUE art. 191 § ust. 2

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Polityka Unii Europejskiej w dziedzinie środowiska naturalnego stawia sobie za cel wysoki poziom ochrony i opiera się w szczególności na zasadzie ostrożności oraz na zasadach działania zapobiegawczego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Posiadacz (Shell) miał rzeczywisty zamiar ponownego wprowadzenia do obrotu zmieszanej partii oleju, co wyklucza jej status jako odpadu. Partia oleju miała wartość rynkową i mogła być sprzedana bez przetwarzania. Zamiar ponownego wprowadzenia do obrotu oznacza, że nie jest to czynność usuwania w rozumieniu dyrektywy o odpadach.

Odrzucone argumenty

Partia oleju nie spełniała uzgodnionych specyfikacji i wymogów bezpieczeństwa, co czyniło ją ciężarem dla posiadacza (belgijskiego klienta). Belgijski klient nie mógł składować partii ze względu na pozwolenie środowiskowe. Partia mogła być uznana za odpad ze względu na przynależność do kategorii Q16 załącznika I do dyrektywy 2006/12.

Godne uwagi sformułowania

pojęcie odpadów [...] nie może być interpretowane w sposób zawężający zakwalifikowanie jako „odpady” wynika przede wszystkim z zachowania posiadacza i ze znaczenia wyrazu „usuwać” nie jest uzasadnione poddanie towaru, substancji lub produktów, które posiadacz zamierza wykorzystać lub wprowadzić do obrotu na korzystnych zasadach niezależnie od jakiejkolwiek czynności odzyskiwania, przepisom dyrektywy 2006/12

Skład orzekający

A. Tizzano

prezes_izby

K. Lenaerts

wiceprezes_trybunalu_pelniacy_obowiazki_sedziego_pierwszej_izby

A. Borg Barthet

sprawozdawca

E. Levits

sedzia

M. Berger

sedzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia odpadów w UE, zwłaszcza w kontekście produktów \"off-spec\" lub przypadkowo zmieszanych, które mają być ponownie wprowadzone do obrotu. Określenie kryteriów wyłączających produkt z definicji odpadu."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której istnieje wyraźny zamiar ponownego wprowadzenia produktu do obrotu. Konieczna jest indywidualna ocena przez sąd krajowy zamiaru posiadacza i braku ryzyka dla środowiska.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu "produktów off-spec" i ich klasyfikacji jako odpadów, co ma znaczenie praktyczne dla wielu branż. Wykładnia pojęcia odpadów jest kluczowa dla przepisów środowiskowych.

Czy "zepsuty" olej napędowy to odpad? TSUE wyjaśnia, kiedy produkt wraca na rynek.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI