C-240/07
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że ochrona praw pokrewnych prawu autorskiemu na mocy dyrektywy 2006/116/WE ma zastosowanie nawet jeśli przedmiot ochrony nigdy nie był chroniony w państwie członkowskim, w którym ochrona jest poszukiwana, pod warunkiem, że był chroniony w innym państwie członkowskim.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 10 ust. 2 dyrektywy 2006/116/WE w kontekście ochrony fonogramów wydanych w USA przed 1966 r. Sąd krajowy pytał, czy ochrona przewidziana dyrektywą ma zastosowanie, gdy przedmiot ochrony nigdy nie był chroniony w państwie członkowskim, w którym ochrona jest poszukiwana. Trybunał stwierdził, że ochrona ta ma zastosowanie, jeśli przedmiot był chroniony w co najmniej jednym państwie członkowskim w dniu 1 lipca 1995 r., niezależnie od tego, czy był chroniony w państwie, gdzie ochrona jest aktualnie dochodzona.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof dotyczył wykładni art. 10 ust. 2 dyrektywy 2006/116/WE w sprawie ochrony fonogramów wydanych w USA przed 1966 r. Spór toczył się między Sony Music Entertainment a Falcon Neue Medien Vertrieb GmbH. Sony dochodziła zakazu rozpowszechniania przez Falcon dwóch fonogramów z nagraniami Boba Dylana, argumentując, że posiada prawa pokrewne. Falcon kwestionowała istnienie tych praw w Niemczech dla nagrań sprzed 1966 r. Sądy krajowe oddaliły powództwo Sony, uznając, że niemieckie przepisy przejściowe (§ 137f UrhG) nie przyznają ochrony tym nagraniom, ponieważ nigdy nie były one chronione w Niemczech. Bundesgerichtshof zawiesił postępowanie, pytając Trybunał, czy art. 10 ust. 2 dyrektywy 2006/116/WE ma zastosowanie, gdy przedmiot ochrony nigdy nie był chroniony w państwie członkowskim, w którym ochrona jest poszukiwana. Trybunał (wielka izba) orzekł, że ochrona ta ma zastosowanie, jeśli przedmiot był chroniony w co najmniej jednym państwie członkowskim w dniu 1 lipca 1995 r. na podstawie przepisów krajowych, nawet jeśli nie był chroniony w państwie, gdzie ochrona jest aktualnie dochodzona. Wykładnia ta ma na celu harmonizację prawa i zapewnienie prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Trybunał podkreślił, że istotne jest istnienie ochrony w jakimkolwiek państwie członkowskim w określonym dniu, a nie w państwie, w którym ochrona jest aktualnie poszukiwana. Odpowiedź na drugie pytanie prejudycjalne, dotyczące przepisów krajowych obejmujących obywateli państw trzecich, została uznana za zbędną w świetle odpowiedzi na pierwsze pytanie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, czas ochrony przewidziany w dyrektywie 2006/116/WE ma na podstawie art. 10 ust. 2 tej dyrektywy zastosowanie także wówczas, gdy dany przedmiot ochrony nigdy nie był chroniony w państwie członkowskim, w którym ochrona jest poszukiwana.
Uzasadnienie
Przepis art. 10 ust. 2 dyrektywy 2006/116/WE wymaga jedynie, aby przedmiot ochrony podlegał ochronie w co najmniej jednym państwie członkowskim w dniu 1 lipca 1995 r. na podstawie przepisów krajowych lub kryteriów dyrektywy 92/100/EWG. Nie wymaga, aby tym państwem było to, w którym ochrona jest poszukiwana. Celem dyrektywy jest harmonizacja i zapewnienie funkcjonowania rynku wewnętrznego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Sony Music Entertainment (Germany) GmbH | spolka | skarżący |
| Falcon Neue Medien Vertrieb GmbH | spolka | pozwany |
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
Dyrektywa 2006/116/WE art. 10 § ust. 1-3
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/116/WE
Określa zasady stosowania w czasie przepisów dotyczących czasu ochrony prawa autorskiego i praw pokrewnych, w tym warunki stosowania do istniejących już utworów i przedmiotów.
UrhG art. 137f § ust. 2 i 3
Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Niemcy)
Przepis przejściowy implementujący dyrektywę 93/98/EWG, określający warunki stosowania przepisów po zmianach.
Pomocnicze
Dyrektywa 92/100/EWG art. 12
Dyrektywa Rady 92/100/EWG
Określała pierwotnie czas ochrony praw wykonawców, producentów fonogramów i organizacji nadawczych.
Dyrektywa 93/98/EWG art. 3
Dyrektywa Rady 93/98/EWG
Przedłużyła okres ochrony praw producentów fonogramów do 50 lat.
Konwencja o ochronie producentów fonogramów przed nieupoważnionym kopiowaniem fonogramów
Konwencja berneńska o ochronie dzieł literackich i artystycznych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Cel harmonizacji prawa UE i zapewnienie prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego wymaga jednolitego stosowania przepisów o czasie ochrony. Art. 10 ust. 2 dyrektywy 2006/116/WE nie wymaga, aby ochrona była poszukiwana w tym samym państwie członkowskim, w którym ochrona istniała w przeszłości. Istotne jest, czy przedmiot ochrony był chroniony w co najmniej jednym państwie członkowskim w dniu 1 lipca 1995 r., niezależnie od przynależności państwowej uprawnionego.
Odrzucone argumenty
Argument sądu krajowego, że ochrona na podstawie art. 10 ust. 2 dyrektywy 2006/116/WE nie ma zastosowania, jeśli przedmiot ochrony nigdy nie był chroniony w państwie członkowskim, w którym ochrona jest poszukiwana. Argument sądu krajowego, że przepis § 137f ust. 2 UrhG nie przyznaje ochrony fonogramom powstałym przed 1 stycznia 1966 r., ponieważ nigdy nie były one chronione w Niemczech.
Godne uwagi sformułowania
czas ochrony przewidziany w dyrektywie 2006/116 ma zastosowanie także wówczas, gdy dany przedmiot ochrony nigdy nie był chroniony w państwie członkowskim, w którym ochrona jest poszukiwana istotne jest to, czy w dniu 1 lipca 1995 r. dany utwór lub przedmiot korzystał z ochrony przyznanej na podstawie krajowych przepisów przynajmniej jednego państwa członkowskiego.
Skład orzekający
V. Skouris
prezes
P. Jann
prezes_izby
C.W.A. Timmermans
prezes_izby
A. Rosas
sędzia
K. Lenaerts
sędzia
J.C. Bonichot
prezes_izby
T. von Danwitz
prezes_izby
J. Makarczyk
sędzia
P. Kūris
sędzia
E. Juhász
sędzia
G. Arestis
sprawozdawca
L. Bay Larsen
sędzia
P. Lindh
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów przejściowych dotyczących czasu ochrony praw pokrewnych w prawie UE, zwłaszcza w kontekście harmonizacji i stosowania do utworów z państw trzecich."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów przejściowych dyrektywy 2006/116/WE i jej poprzedniczek. Konieczność analizy konkretnych przepisów krajowych i dat ochrony.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ochrony praw pokrewnych dla znanych nagrań muzycznych i wyjaśnia złożone kwestie prawne związane z harmonizacją prawa UE oraz ochroną praw obywateli państw trzecich, co jest istotne dla branży muzycznej i prawników.
“Czy prawa do muzyki Boba Dylana sprzed lat 60. są chronione w UE? TSUE wyjaśnia zasady ochrony fonogramów.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI