C-24/05 P

Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołanie firmy Storck, potwierdzając odmowę rejestracji trójwymiarowego znaku towarowego w postaci kształtu cukierka ze względu na brak cech odróżniających.

Firma August Storck KG wniosła odwołanie od wyroku Sądu, który oddalił jej skargę o stwierdzenie nieważności decyzji OHIM odmawiającej rejestracji trójwymiarowego znaku towarowego w postaci kształtu cukierka. Storck argumentowała, że kształt i kolor cukierka posiadają cechy odróżniające i uzyskały je w wyniku używania. Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołanie, uznając, że kształt cukierka jest zbyt generyczny i nie odróżnia się znacząco od innych podobnych produktów na rynku, a przedstawione dowody nie wykazały, aby znak uzyskał charakter odróżniający w wyniku używania.

Sprawa dotyczyła odwołania firmy August Storck KG od wyroku Sądu Pierwszej Instancji, który utrzymał w mocy decyzję Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) o odmowie rejestracji trójwymiarowego znaku towarowego w postaci kształtu cukierka koloru jasnobrązowego. Storck domagała się uchylenia wyroku Sądu, argumentując, że zgłoszony znak posiada charakter odróżniający i uzyskał go w wyniku używania. Trybunał Sprawiedliwości rozpatrzył cztery zarzuty podniesione przez Storck. Pierwszy zarzut dotyczył naruszenia art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w zakresie oceny charakteru odróżniającego znaku. Storck twierdziła, że Sąd nałożył surowsze wymagania dla znaków trójwymiarowych niż dla znaków słownych lub graficznych. Trybunał wyjaśnił, że choć kryteria oceny charakteru odróżniającego są takie same dla wszystkich kategorii znaków, to w przypadku znaków trójwymiarowych, które stanowią wygląd samego towaru, ustalenie tego charakteru może być trudniejsze. Podkreślono, że znak musi w sposób znaczący odbiegać od norm lub zwyczajów panujących w danym sektorze. Analizując sprawę, Trybunał uznał, że Sąd słusznie stwierdził, iż kształt cukierka jest podstawową figurą geometryczną, typową dla tego rodzaju produktów, i nie odróżnia się w sposób istotny od innych powszechnie stosowanych kształtów, co uniemożliwia konsumentom natychmiastowe i pewne odróżnienie cukierków Storck od produktów innych producentów. Druga i trzecia część pierwszego zarzutu, dotyczące zaniechania badania minimalnego charakteru odróżniającego oraz błędnej oceny okoliczności faktycznych, zostały oddalone jako niedopuszczalne lub bezzasadne, ponieważ Trybunał w postępowaniu odwoławczym nie bada okoliczności faktycznych, chyba że wystąpiły czyste błędy. Zarzuty drugie i trzecie, dotyczące naruszenia art. 73 i 74 ust. 1 rozporządzenia nr 40/94 (obowiązek OHIM do badania stanu faktycznego z urzędu i przedstawiania stronom materiału dowodowego), zostały uznane za niedopuszczalne, ponieważ zostały podniesione po raz pierwszy w postępowaniu odwoławczym. Czwarty zarzut dotyczył naruszenia art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 40/94 w zakresie oceny dowodów na uzyskanie charakteru odróżniającego w wyniku używania. Storck argumentowała, że dowody w postaci opakowań i materiałów reklamowych powinny być wystarczające, nawet jeśli zawierają inne znaki towarowe. Trybunał, powołując się na wcześniejsze orzecznictwo, potwierdził, że znak towarowy może uzyskać charakter odróżniający w wyniku używania, nawet jeśli jest używany łącznie z innymi znakami. Jednakże, podkreślono, że kluczowe jest, aby znak był używany jako znak towarowy, a nie tylko jako element dekoracyjny lub informacyjny. Analizując przedstawione dowody, Trybunał uznał, że Sąd słusznie ocenił, iż opakowania i materiały reklamowe nie stanowiły dowodu na używanie kształtu cukierka jako znaku towarowego, ponieważ nie ukazywały go w sposób umożliwiający konsumentom identyfikację pochodzenia handlowego. W konsekwencji, Trybunał oddalił odwołanie w całości i obciążył August Storck KG kosztami postępowania.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (6)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy