C-238/17

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2018-11-14
cjeuenergiarynek energii elektrycznej, usługi użyteczności publicznej, rekompensatyŚredniatrybunal
energia elektrycznausługi użyteczności publicznejrekompensatyodnawialne źródła energiiprawo prejudycjalnedopuszczalnośćrynek wewnętrzny

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości uznał wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym za niedopuszczalny, ponieważ prawo Unii nie miało zastosowania do sporu, gdyż spółka Renerga nie była zobowiązana do świadczenia usług publicznych.

Sąd rejonowy w Wilnie zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniami dotyczącymi wykładni dyrektywy o rynku wewnętrznym energii elektrycznej w kontekście zawieszenia wypłaty rekompensat z tytułu usług publicznych dla producenta energii ze źródeł odnawialnych. Trybunał uznał jednak wniosek za niedopuszczalny, stwierdzając, że prawo Unii nie miało zastosowania do sprawy, ponieważ spółka Renerga nie była zobowiązana do świadczenia usług publicznych zgodnie z litewskim prawem, a jej działalność była regulowana umowami cywilnoprawnymi.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Vilniaus miesto apylinkės teismas (sąd rejonowy dla miasta Wilno) w związku ze sporem dotyczącym zapłaty odsetek za zwłokę w wypłacie rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych. Spółka UAB „Renerga”, producent energii elektrycznej z odnawialnych źródeł, domagała się od pozwanych zapłaty odsetek, ponieważ płatność rekompensat została zawieszona z powodu zaległości w płatnościach podmiotu powiązanego (Achema AB). Sąd odsyłający pytał o wykładnię dyrektywy 2009/72/WE, w szczególności dotyczące zakazu ograniczania lub odmawiania wypłaty rekompensat oraz o zgodność krajowych przepisów o zawieszaniu płatności z prawem Unii. Komisja Europejska zakwestionowała dopuszczalność wniosku, argumentując, że prawo Unii nie ma zastosowania, ponieważ Renerga nie była zobowiązana do świadczenia usług publicznych. Trybunał Sprawiedliwości, po uzyskaniu wyjaśnień od sądu odsyłającego, potwierdził, że prawo litewskie nie nałożyło na Renergę obowiązku użyteczności publicznej w rozumieniu dyrektywy. W związku z tym, że prawo Unii nie miało zastosowania do okoliczności sprawy, a pytania miały charakter hipotetyczny, Trybunał uznał wniosek za niedopuszczalny.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek jest niedopuszczalny, jeśli prawo Unii nie znajduje zastosowania, ani bezpośrednio, ani pośrednio, do okoliczności danej sprawy.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że sąd odsyłający nie wykazał, iż na spółce Renerga ciążyły obowiązki użyteczności publicznej nałożone na mocy dyrektywy 2009/72/WE. Ponieważ prawo Unii nie miało zastosowania do sporu, pytania miały charakter hipotetyczny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Strona wygrywająca

brak rozstrzygnięcia merytorycznego

Strony

NazwaTypRola
UAB „Renerga”spolkaskarżący
AB „Energijos skirstymo operatorius”spolkapozwany
AB „Lietuvos energijos gamyba”spolkapozwany
UAB „BALTPOOL”spolkaudzial
Lietuvos Respublikos Vyriausybėorgan_krajowyudzial
Achema ABspolkaudzial
Achemos Grupė UABspolkaudzial
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (6)

Główne

Dyrektywa 2009/72/WE art. 3 § ust. 2

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 2003/54/WE

Państwa członkowskie mogą w ogólnym interesie gospodarczym nałożyć na przedsiębiorstwa działające w sektorze elektroenergetycznym obowiązki użyteczności publicznej, które muszą być jasno określone, przejrzyste, niedyskryminacyjne, weryfikowalne i gwarantować równość dostępu do konsumentów krajowych.

Dyrektywa 2009/72/WE art. 3 § ust. 6

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 2003/54/WE

Rekompensaty finansowe za wypełnienie obowiązków użyteczności publicznej muszą być przyznawane w sposób przejrzysty i niedyskryminacyjny.

Dyrektywa 2009/72/WE art. 36 § lit. f)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 2003/54/WE

Organ regulacyjny podejmuje rozsądne środki w celu zapewnienia, aby operatorzy systemu i użytkownicy systemu otrzymywali stosowne zachęty do zwiększenia wydajności sieci i rozwoju integracji rynkowej.

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Umożliwia sądom krajowym zwracanie się do Trybunału z pytaniami prejudycjalnymi dotyczącymi wykładni prawa Unii.

Pomocnicze

Dyrektywa 2009/72/WE art. 3 § ust. 15

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 2003/54/WE

Państwa członkowskie informują Komisję o środkach przyjętych w celu spełniania obowiązku usługi powszechnej i obowiązku użyteczności publicznej oraz o ich wpływie na konkurencję, a także powiadamiają Komisję co dwa lata o wszelkich zmianach takich środków.

TFUE art. 86

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawo Unii nie ma zastosowania do sporu, ponieważ spółka Renerga nie była zobowiązana do świadczenia usług publicznych w rozumieniu dyrektywy 2009/72/WE.

Godne uwagi sformułowania

wszystkie pytania zadane w ramach tej sprawy mają hipotetyczny charakter prawo Unii nie znajduje zastosowania, ani bezpośrednio, ani pośrednio, do okoliczności danej sprawy

Skład orzekający

M. Vilaras

prezes_izby

J. Malenovský

sprawozdawca

L. Bay Larsen

sędzia

M. Safjan

sędzia

D. Šváby

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Dopuszczalność wniosków o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, konieczność wykazania zastosowania prawa Unii do sporu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku obowiązku użyteczności publicznej nałożonego przez państwo członkowskie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii dopuszczalności pytań prejudycjalnych, ale jej rozstrzygnięcie jest proceduralne i nie wnosi nowych interpretacji prawa materialnego.

Kiedy TSUE odrzuca pytania sądu: kluczowa lekcja o dopuszczalności odesłań prejudycjalnych.

Sektor

energia

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI