C-237/21
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że państwo członkowskie UE może ekstradować obywatela UE do państwa trzeciego w celu wykonania kary, jeśli nie można inaczej zapobiec bezkarności, nawet jeśli prawo krajowe zakazuje ekstradycji własnych obywateli.
Sprawa dotyczyła obywatela UE (posiadającego również obywatelstwo państwa trzeciego), o którego ekstradycję z Niemiec do Bośni i Hercegowiny wystąpiły władze bośniackie w celu wykonania kary pozbawienia wolności. Niemieckie prawo zakazuje ekstradycji własnych obywateli, ale pozwala na wykonanie kary orzeczonej za granicą po uzyskaniu zgody państwa trzeciego. Trybunał orzekł, że państwo członkowskie musi aktywnie dążyć do uzyskania zgody państwa trzeciego na wykonanie kary na swoim terytorium, aby uniknąć naruszenia swobody przemieszczania się obywatela UE. Jeśli zgoda nie zostanie uzyskana, ekstradycja jest dopuszczalna, o ile nie narusza praw podstawowych.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 18 i 21 TFUE w kontekście wniosku o ekstradycję obywatela Unii Europejskiej (posiadającego również obywatelstwo państwa trzeciego) z Niemiec do Bośni i Hercegowiny w celu wykonania kary pozbawienia wolności. Niemieckie prawo krajowe zakazuje ekstradycji własnych obywateli, ale przewiduje możliwość wykonania kary orzeczonej za granicą na terytorium Niemiec, pod warunkiem uzyskania zgody państwa trzeciego. Sąd odsyłający powziął wątpliwości, czy w sytuacji, gdy Niemcy są zobowiązane do ekstradycji na mocy Europejskiej konwencji o ekstradycji, a nie mogą skutecznie przejąć wykonania kary bez zgody Bośni i Hercegowiny, mogą dokonać ekstradycji obywatela UE. Trybunał przypomniał, że obywatel UE legalnie przebywający w innym państwie członkowskim jest objęty zakresem stosowania traktatów i ma prawo do swobodnego przemieszczania się. Ograniczenie tego prawa, jakim jest ekstradycja, może być uzasadnione jedynie zapobieganiem bezkarności, pod warunkiem proporcjonalności i zastosowania najmniej restrykcyjnych środków. Trybunał wskazał, że alternatywnym środkiem wobec ekstradycji jest możliwość odbycia kary na terytorium państwa członkowskiego, jeśli państwo trzecie wyrazi na to zgodę. Państwo członkowskie ma obowiązek aktywnie dążyć do uzyskania tej zgody. Jeśli zgoda nie zostanie uzyskana, ekstradycja jest dopuszczalna, o ile nie narusza praw podstawowych UE.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, ale tylko jeśli państwo członkowskie nie podjęło aktywnie kroków w celu uzyskania zgody państwa trzeciego na wykonanie kary na swoim terytorium. Jeśli zgoda nie zostanie uzyskana, ekstradycja jest dopuszczalna, o ile nie narusza praw podstawowych UE.
Uzasadnienie
Trybunał stwierdził, że obywatel UE legalnie przebywający w innym państwie członkowskim ma prawo do swobodnego przemieszczania się. Ekstradycja do państwa trzeciego może ograniczyć to prawo, ale jest dopuszczalna w celu zapobiegania bezkarności, jeśli jest proporcjonalna i niezbędna. Państwo członkowskie musi jednak najpierw aktywnie dążyć do uzyskania zgody państwa trzeciego na wykonanie kary na swoim terytorium, co stanowi mniej restrykcyjny środek. Jeśli zgoda nie zostanie uzyskana, ekstradycja jest możliwa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S.M. | osoba_fizyczna | strona_w_postępowaniu_głównym |
| Generalstaatsanwaltschaft München | organ_krajowy | inna |
| Rząd niemiecki | inne | inna |
| Rząd czeski | inne | inna |
| Rząd hiszpański | inne | inna |
| Rząd chorwacki | inne | inna |
| Rząd litewski | inne | inna |
| Rząd polski | inne | inna |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | inna |
Przepisy (13)
Główne
TFUE art. 18
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
TFUE art. 21
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Europejska konwencja o ekstradycji art. 1
Pomocnicze
Europejska konwencja o ekstradycji art. 6 § 1
Konwencja Rady Europy o przekazywaniu osób skazanych art. 2
Konwencja Rady Europy o przekazywaniu osób skazanych art. 9 § 1
GG art. 16 § 2
Ustawa zasadnicza Republiki Federalnej Niemiec
GG art. 116 § 1
Ustawa zasadnicza Republiki Federalnej Niemiec
IRG art. 48
Ustawa o międzynarodowej pomocy sądowej w sprawach karnych
IRG art. 54
Ustawa o międzynarodowej pomocy sądowej w sprawach karnych
IRG art. 55
Ustawa o międzynarodowej pomocy sądowej w sprawach karnych
IRG art. 57 § 1
Ustawa o międzynarodowej pomocy sądowej w sprawach karnych
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej art. 19
Argumenty
Skuteczne argumenty
Państwo członkowskie UE musi aktywnie dążyć do uzyskania zgody państwa trzeciego na wykonanie kary na terytorium państwa członkowskiego jako alternatywy dla ekstradycji, aby chronić swobodę przemieszczania się obywatela UE. Jeśli zgoda państwa trzeciego nie zostanie uzyskana, ekstradycja obywatela UE do państwa trzeciego jest dopuszczalna, o ile nie narusza praw podstawowych UE i jest niezbędna do zapobiegania bezkarności.
Godne uwagi sformułowania
Państwo członkowskie ma obowiązek aktywnie dążyć do uzyskania zgody państwa trzeciego. Ekstradycja jest dopuszczalna, o ile nie narusza praw zagwarantowanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.
Skład orzekający
K. Lenaerts
prezes
L. Bay Larsen
wiceprezes
A. Arabadjiev
sędzia
K. Jürimäe
sprawozdawczyni
E. Regan
sędzia
P. G. Xuereb
sędzia
L. S. Rossi
sędzia
M. Ilešič
sędzia
I. Jarukaitis
sędzia
A. Kumin
sędzia
N. Jääskinen
sędzia
N. Wahl
sędzia
I. Ziemele
sędzia
J. Passer
sędzia
O. Spineanu-Matei
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 18 i 21 TFUE w kontekście ekstradycji obywateli UE do państw trzecich, gdy prawo krajowe państwa członkowskiego zakazuje ekstradycji własnych obywateli, ale dopuszcza wykonanie kary na swoim terytorium."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy państwo członkowskie jest zobowiązane do ekstradycji na mocy konwencji międzynarodowej, a prawo krajowe przewiduje możliwość wykonania kary na swoim terytorium pod warunkiem zgody państwa trzeciego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy konfliktu między prawem UE a zobowiązaniami międzynarodowymi państwa członkowskiego w kontekście ekstradycji, co ma istotne implikacje praktyczne dla obywateli UE przebywających za granicą.
“Czy obywatel UE może uniknąć ekstradycji do kraju spoza UE, jeśli jego własne państwo członkowskie zakazuje wydawania własnych obywateli?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI