C-237/15 PPU
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że przekroczenie terminów w postępowaniu o wykonanie europejskiego nakazu aresztowania nie powoduje automatycznego zwolnienia osoby aresztowanej, o ile jej dalsze pozbawienie wolności nie jest nadmierne.
Sprawa dotyczyła interpretacji przepisów dotyczących europejskiego nakazu aresztowania, w szczególności skutków niezachowania terminów na wydanie decyzji o wykonaniu nakazu. Sąd odsyłający pytał, czy przekroczenie tych terminów prowadzi do powstania praw po stronie osoby aresztowanej i czy skutkuje jej zwolnieniem. Trybunał stwierdził, że samo przekroczenie terminów nie zwalnia organu z obowiązku wydania decyzji, a dalsze aresztowanie jest dopuszczalne, o ile nie jest nadmierne i jest zgodne z prawem podstawowym do wolności.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court (Irlandia) dotyczył wykładni art. 15 i 17 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW w sprawie europejskiego nakazu aresztowania. Sprawa rozpatrywana była w trybie pilnym ze względu na długotrwałe aresztowanie osoby, której dotyczył nakaz. Sąd odsyłający pytał o skutki niezachowania terminów określonych w art. 17 decyzji ramowej dla wydania decyzji o wykonaniu nakazu oraz dla dalszego pozbawienia wolności osoby aresztowanej. Trybunał (wielka izba) przypomniał, że celem decyzji ramowej jest przyspieszenie i uproszczenie współpracy sądowej poprzez zastąpienie ekstradycji systemem przekazywania osób na zasadzie wzajemnego uznawania. Stwierdził, że art. 15 ust. 1 i art. 17 decyzji ramowej należy interpretować w ten sposób, że wykonujący nakaz organ sądowy pozostaje zobowiązany do wydania decyzji w sprawie wykonania europejskiego nakazu aresztowania po upływie terminów określonych w art. 17. Ponadto, art. 12 tej decyzji ramowej, w związku z jej art. 17 i w świetle art. 6 Karty praw podstawowych, nie stoi na przeszkodzie pozostawieniu w areszcie osoby, której dotyczy wniosek, zgodnie z prawem państwa członkowskiego wykonującego nakaz, nawet jeśli całkowity okres pozbawienia wolności przekracza te terminy, pod warunkiem, że długość tego okresu nie jest nadmierna w odniesieniu do cech postępowania. W przypadku decyzji o zakończeniu aresztu, organ jest zobowiązany do podjęcia wszelkich środków zapobiegających ucieczce i zapewniających warunki do przekazania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Niezachowanie terminów nie zwalnia organu z obowiązku wydania decyzji o wykonaniu nakazu.
Uzasadnienie
Celem decyzji ramowej jest przyspieszenie współpracy, a jej system opiera się na wzajemnym uznawaniu. Brak terminowego działania oznacza opóźnienie, a nie uchylenie obowiązku wykonania nakazu. Przeciwna interpretacja mogłaby osłabić system i prowadzić do wydawania kolejnych nakazów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
nie dotyczy (udzielono odpowiedzi na pytania prejudycjalne)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Minister for Justice and Equality | organ_krajowy | wnoszący odwołanie |
| Francis Lanigan | osoba_fizyczna | pozwany w postępowaniu głównym |
| Irlandia | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd niemiecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd francuski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd niderlandzki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd Zjednoczonego Królestwa | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (18)
Główne
Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 1
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Definiuje europejski nakaz aresztowania i zobowiązuje państwa członkowskie do jego wykonania na zasadzie wzajemnego uznawania, z poszanowaniem praw podstawowych.
Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 1 § ust. 2
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Podkreśla zasadę wzajemnego uznawania jako podstawę współpracy.
Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 12
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Reguluje tymczasowe aresztowanie osoby, której dotyczy wniosek, zgodnie z prawem państwa wykonującego nakaz.
Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 15 § ust. 1
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Stanowi, że decyzja o przekazaniu jest podejmowana z uwzględnieniem terminów i warunków określonych w decyzji ramowej.
Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 17
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Określa terminy na podjęcie ostatecznej decyzji w sprawie wykonania europejskiego nakazu aresztowania (10 dni w przypadku zgody, 60 dni w pozostałych przypadkach, z możliwością przedłużenia o 30 dni).
Karta art. 6
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Gwarantuje prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego.
Pomocnicze
Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 1 § ust. 3
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Stwierdza, że decyzja ramowa nie modyfikuje obowiązku poszanowania praw podstawowych.
Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 17 § ust. 4
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Pozwala na przedłużenie terminów na wydanie decyzji w szczególnych przypadkach.
Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 17 § ust. 5
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Nakazuje zapewnienie warunków materialnych niezbędnych do skutecznego przekazania do czasu podjęcia ostatecznej decyzji.
Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 17 § ust. 7
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Reguluje powiadamianie Eurojust i Rady w przypadku niemożności dotrzymania terminów.
Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 23 § ust. 5
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Stanowi, że osoba nadal przebywająca w areszcie po upływie terminów przekazania powinna zostać zwolniona.
Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 26 § ust. 1
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Nakazuje zaliczenie okresów pozbawienia wolności na poczet kary.
EKPC art. 5
Europejska Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności
Gwarantuje prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego, określając przypadki legalnego pozbawienia wolności.
Karta art. 52 § ust. 1
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Określa warunki wprowadzania ograniczeń praw i wolności.
Karta art. 52 § ust. 3
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Wskazuje, że prawa zawarte w Karcie, odpowiadające prawom z EKPC, mają takie samo znaczenie i zakres.
Karta art. 53
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Zapewnia, że żadne postanowienie Karty nie ogranicza ani nie narusza praw gwarantowanych przez EKPC.
European Arrest Warrant Act 2003 art. 13 § podsekcja 5
Ustawa o europejskim nakazie aresztowania z 2003 r.
Reguluje doprowadzenie osoby aresztowanej przed High Court i jej tymczasowe aresztowanie lub zwolnienie za kaucją.
European Arrest Warrant Act 2003 art. 16 § podsekcja 9 i 10
Ustawa o europejskim nakazie aresztowania z 2003 r.
Określa obowiązek powiadomienia organu wydającego nakaz w przypadku przekroczenia 60 lub 90 dni od zatrzymania bez wydania postanowienia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przekroczenie terminów nie powoduje automatycznego zwolnienia osoby aresztowanej. Dalsze aresztowanie jest dopuszczalne, o ile nie jest nadmierne i zgodne z prawem podstawowym do wolności. System europejskiego nakazu aresztowania opiera się na zasadzie wzajemnego uznawania i ma na celu przyspieszenie współpracy.
Odrzucone argumenty
Niezachowanie terminów powinno skutkować automatycznym zwolnieniem osoby aresztowanej. Przekroczenie terminów powinno prowadzić do oddalenia wniosku o wykonanie nakazu.
Godne uwagi sformułowania
„kamień węgielny” współpracy sądowej „nie może skutkować modyfikacją obowiązku poszanowania praw podstawowych” „nie jest nadmierna w odniesieniu do cech postępowania”
Skład orzekający
V. Skouris
prezes
K. Lenaerts
wiceprezes
A. Tizzano
sędzia
R. Silva de Lapuerta
sędzia
L. Bay Larsen
sprawozdawca
A. Ó Caoimh
sędzia
J.C. Bonichot
sędzia
C. Vajda
sędzia
S. Rodin
prezes izby
K. Jürimäe
prezes izby
J. Malenovský
sędzia
E. Levits
sędzia
M. Safjan
sędzia
A. Prechal
sędzia
J.L. da Cruz Vilaça
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja skutków przekroczenia terminów w postępowaniu o wykonanie europejskiego nakazu aresztowania oraz relacji między tymi terminami a prawem do wolności osobistej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej interpretacji prawa UE, a jego zastosowanie w poszczególnych państwach członkowskich zależy od ich prawa krajowego regulującego procedury aresztowania i przekazania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy fundamentalnego prawa do wolności osobistej w kontekście międzynarodowej współpracy sądowej i pokazuje, jak prawo UE stara się zbalansować potrzebę szybkiego wymiaru sprawiedliwości z ochroną praw jednostki.
“Czy przekroczenie terminów w ENA oznacza wolność? TSUE wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI