C-237/07
Podsumowanie
Jednostki bezpośrednio dotknięte ryzykiem przekroczenia dopuszczalnych norm zanieczyszczenia powietrza mają prawo domagać się od państw członkowskich sporządzenia planu działania, który powinien zawierać środki minimalizujące to ryzyko i czas jego trwania.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 96/62/WE w sprawie jakości powietrza. Niemiecki sąd krajowy pytał, czy osoba fizyczna, której zdrowie jest zagrożone przez przekroczenie dopuszczalnych norm pyłu PM10, ma prawo domagać się od władz sporządzenia planu działania. Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że takie prawo istnieje, nawet jeśli istnieją inne środki prawne. Plan działania powinien zawierać środki krótkoterminowe mające na celu zmniejszenie ryzyka przekroczenia norm i ograniczenie czasu jego trwania, z uwzględnieniem wszystkich istotnych okoliczności i interesów.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht dotyczył wykładni art. 7 ust. 3 dyrektywy 96/62/WE w sprawie oceny i zarządzania jakością otaczającego powietrza. Sprawa wywodziła się ze sporu pomiędzy Dieterem Janeckiem a Freistaat Bayern, dotyczącego wniosku o sporządzenie planu działania w zakresie jakości powietrza w Monachium, w związku z przekroczeniem dopuszczalnych norm pyłu PM10. Sąd krajowy pytał, czy osoba fizyczna, której zdrowie jest negatywnie dotknięte przekroczeniem dopuszczalnych wartości emisji, ma prawo podmiotowe do żądania sporządzenia takiego planu, nawet jeśli może dochodzić swoich praw innymi środkami. Trybunał Sprawiedliwości, opierając się na swoim utrwalonym orzecznictwie dotyczącym przepisów dyrektyw mających na celu ochronę zdrowia publicznego, stwierdził, że jednostki mogą powoływać się na bezwarunkowe i wystarczająco precyzyjne przepisy dyrektywy. W związku z tym, osoby fizyczne lub prawne bezpośrednio dotknięte niebezpieczeństwem przekroczenia progów alarmowych lub dopuszczalnych wartości powinny mieć możliwość żądania od właściwych organów sporządzenia planu działania. Okoliczność, że przysługują im inne środki prawne, nie wyklucza tego prawa. Odnosząc się do treści planów działania, Trybunał wyjaśnił, że państwa członkowskie są zobowiązane do przyjęcia środków, które umożliwią ograniczenie do minimum niebezpieczeństwa przekroczenia dopuszczalnych wartości i stopniowe osiągnięcie poziomów poniżej tych wartości, z uwzględnieniem okoliczności faktycznych i ogółu wchodzących w grę interesów, pod kontrolą sądów krajowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, jednostki bezpośrednio dotknięte niebezpieczeństwem przekroczenia dopuszczalnych wartości lub progów alarmowych mogą domagać się od właściwych organów krajowych sporządzenia planu działania, nawet jeśli na podstawie prawa krajowego przysługują im inne środki umożliwiające wystąpienie o podjęcie środków w celu zwalczania zanieczyszczenia atmosferycznego.
Uzasadnienie
Trybunał powołał się na swoje utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym jednostki mogą powoływać się na bezwarunkowe i wystarczająco precyzyjne przepisy dyrektyw mających na celu ochronę zdrowia publicznego. Obowiązek ustanowienia planu działania wynika z art. 7 ust. 3 dyrektywy 96/62/WE i jest wystarczająco precyzyjny, aby jednostki mogły się na niego powoływać.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (D. Janecek)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Dieter Janecek | osoba_fizyczna | skarżący w postępowaniu głównym |
| Freistaat Bayern | inne | pozwany w postępowaniu głównym |
| rząd niderlandzki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd austriacki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (4)
Główne
Dyrektywa 96/62/WE art. 7 § 3
Dyrektywa Rady 96/62/WE z dnia 27 września 1996 r. w sprawie oceny i zarządzania jakością otaczającego powietrza
Przepis ten nakłada na państwa członkowskie obowiązek ustanowienia planów działania w przypadku ryzyka przekroczenia dopuszczalnych wartości lub progów alarmowych. Jednostki mogą powoływać się na ten przepis, domagając się sporządzenia planu działania.
Dyrektywa 1999/30/WE art. 5 § 1
Dyrektywa Rady 1999/30/WE z dnia 22 kwietnia 1999 r. odnosząca się do wartości dopuszczalnych dla dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i tlenków azotu oraz pyłu i ołowiu w otaczającym powietrzu
Nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia, aby stężenia pyłu PM10 w otaczającym powietrzu nie przekraczały wartości dopuszczalnych.
Pomocnicze
Dyrektywa 96/62/WE art. 8 § 3
Dyrektywa Rady 96/62/WE z dnia 27 września 1996 r. w sprawie oceny i zarządzania jakością otaczającego powietrza
Wskazuje na obowiązek państw członkowskich przyjęcia środków w celu sporządzenia lub wykonania programu umożliwiającego osiągnięcie dopuszczalnej wartości w ustalonym terminie, gdy dopuszczalne wartości zostały już przekroczone.
ustawa krajowa art. 47 § 2
Ustawa krajowa o ochronie przed zanieczyszczeniami (Niemcy)
Dotyczy obowiązku właściwych organów do ustalenia środków, które zostaną podjęte w krótkim terminie w przypadku zagrożenia przekroczeniem dopuszczalnych wartości lub progów alarmowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepisy dyrektyw mających na celu ochronę zdrowia publicznego przyznają jednostkom prawo do powoływania się na nie w celu dochodzenia swoich praw. Art. 7 ust. 3 dyrektywy 96/62/WE jest przepisem imperatywnym, który wymaga sporządzenia planu działania z chwilą pojawienia się minimalnego zagrożenia przekroczeniem dopuszczalnej wartości. Prawo do żądania sporządzenia planu działania nie jest wyłączone przez istnienie innych środków prawnych na gruncie prawa krajowego.
Odrzucone argumenty
Art. 7 ust. 3 dyrektywy 96/62/WE nie przyznaje osobom trzecim prawa podmiotowego do domagania się sporządzenia planu działania. Państwa członkowskie dysponują szerokim zakresem uznania w zakresie przyjęcia planu działania i określenia jego treści. Plan działania może ograniczać się do środków, które jedynie przyczyniają się do poprawy jakości powietrza, a nie zapewniają ścisłego przestrzegania dopuszczalnych wartości.
Godne uwagi sformułowania
bezwarunkowe i wystarczająco precyzyjne przepisy dyrektywy ochrona zdrowia publicznego prawo podmiotowe do domagania się sporządzenia planu działania ograniczenie do minimum niebezpieczeństwa przekroczenia i czasu jego trwania
Skład orzekający
C.W.A. Timmermans
prezes izby
L. Bay Larsen
sędzia
K. Schiemann
sędzia
J. Makarczyk
sędzia
J.C Bonichot
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustanowienie prawa jednostek do żądania planów działania w zakresie ochrony jakości powietrza oraz określenie zakresu tych planów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej dyrektywy UE, ale zasady interpretacji mają szersze zastosowanie do innych dyrektyw ochronnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy bezpośrednio zdrowia obywateli i ich prawa do czystego powietrza, co jest tematem aktualnym i budzącym zainteresowanie. Pokazuje, jak prawo UE chroni jednostki przed zaniedbaniami państw członkowskich.
“Masz prawo do czystego powietrza! TSUE przyznaje obywatelom prawo do żądania planów działania przeciwko zanieczyszczeniom.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI