C-235/24 PPU
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości uznał wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez holenderski sąd apelacyjny za oczywiście niedopuszczalny, stwierdzając, że nie spełnia on kryteriów "sądu" w rozumieniu art. 267 TFUE.
Holenderski sąd apelacyjny (wyspecjalizowana izba Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden) zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w pilnej sprawie dotyczącej uznania wyroku skazującego. Sąd miał wątpliwości, czy sam może być uznany za "sąd" w rozumieniu art. 267 TFUE, ponieważ jego rola w procesie uznawania wyroków jest ograniczona do wydania opinii, a ostateczna decyzja należy do ministra. Trybunał Sprawiedliwości, analizując kryteria "sądu" (stałość, niezależność, stosowanie prawa, kontradyktoryjność), uznał, że holenderska wyspecjalizowana izba nie spełnia tych wymogów w kontekście procedury, w której działa, i dlatego wniosek jest oczywiście niedopuszczalny.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez holenderski sąd apelacyjny (wyspecjalizowaną izbę Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden) w pilnej sprawie dotyczącej uznania i wykonania w Niderlandach kary pozbawienia wolności orzeczonej w Szwecji wobec S.A.H. Sąd odsyłający miał wątpliwości co do swojej własnej statusu jako "sądu" w rozumieniu art. 267 TFUE, ponieważ jego rola w procesie uznawania wyroków skazujących, zgodnie z holenderską ustawą WETS, polega na wydaniu opinii dla ministra, który ostatecznie podejmuje decyzję. Trybunał Sprawiedliwości, stosując utrwalone kryteria oceny organu jako "sądu" (ustanowienie na podstawie ustawy, stały charakter, obligatoryjność jurysdykcji, kontradyktoryjność, stosowanie prawa, niezawisłość), stwierdził, że wyspecjalizowana izba w tym konkretnym postępowaniu nie działa jako sąd. Jej opinia nie jest wiążąca dla ministra, a postępowanie nie ma charakteru kontradyktoryjnego w rozumieniu prawa UE. Ponadto, ostateczna decyzja ministra ma charakter administracyjny, a skazany ma możliwość zaskarżenia jej do sądu cywilnego, który niewątpliwie jest "sądem" w rozumieniu art. 267 TFUE. W związku z tym Trybunał uznał wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym za oczywiście niedopuszczalny.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (6)
Odpowiedź sądu
Nie, w tym konkretnym postępowaniu wyspecjalizowana izba nie stanowi "sądu" w rozumieniu art. 267 TFUE, ponieważ jej opinia nie jest wiążąca, postępowanie nie jest kontradyktoryjne, a jej decyzje mają charakter administracyjny, a nie sądowy.
Uzasadnienie
Trybunał ocenił, że wyspecjalizowana izba nie spełnia kryteriów "sądu" w rozumieniu art. 267 TFUE, ponieważ jej opinia nie jest wiążąca dla ministra, postępowanie nie jest kontradyktoryjne, a jej rola jest bardziej administracyjna niż sądowa. Ostateczna decyzja należy do ministra, a skazany może zaskarżyć ją do sądu cywilnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Strona wygrywająca
brak rozstrzygnięcia merytorycznego
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S.A.H. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Openbaar Ministerie | organ_krajowy | uczestnik_postępowania |
| Minister van Veiligheid en Justitie | organ_krajowy | uczestnik_postępowania |
| Rząd niderlandzki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (10)
Główne
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Definiuje pojęcie "sądu" uprawnionego do zwrócenia się do Trybunału z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.
WETS art. 2:11 § ust. 1-7
Ustawa o wzajemnym uznawaniu i wykonywaniu kar pozbawienia wolności z ewentualnym warunkowym zawieszeniem ich wykonania (WETS)
Transponuje decyzję ramową 2008/909 do prawa niderlandzkiego, określając rolę ministra i wyspecjalizowanej izby.
WETS art. 2:12 § ust. 1
Ustawa o wzajemnym uznawaniu i wykonywaniu kar pozbawienia wolności z ewentualnym warunkowym zawieszeniem ich wykonania (WETS)
Określa, że minister podejmuje decyzję o uznaniu orzeczenia z uwzględnieniem opinii wyspecjalizowanej izby.
WETS art. 2:13 § ust. 1 lit. i
Ustawa o wzajemnym uznawaniu i wykonywaniu kar pozbawienia wolności z ewentualnym warunkowym zawieszeniem ich wykonania (WETS)
Określa podstawę odmowy uznania orzeczenia, gdy kara dotyczy środka w dziedzinie opieki zdrowotnej, który nie może zostać wykonany zgodnie z prawem niderlandzkim.
WETS art. 2:14 § ust. 1 lit. a
Ustawa o wzajemnym uznawaniu i wykonywaniu kar pozbawienia wolności z ewentualnym warunkowym zawieszeniem ich wykonania (WETS)
Określa inne podstawy odmowy uznania orzeczenia, np. gdy czyn został popełniony na terytorium Niderlandów.
Wet op de rechterlijke organisatie art. 67 § ust. 1-2
Ustawa o ustroju sądownictwa
Reguluje tworzenie i skład izb kolegialnych w sądach apelacyjnych.
Pomocnicze
Decyzja ramowa 2008/909/WSiSW art. 6 § ust. 3
Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW
Dotyczy stanowiska osoby skazanej i powiadomienia jej.
Decyzja ramowa 2008/909/WSiSW art. 8 § ust. 1-4
Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW
Reguluje uznanie wyroku i wykonanie kary, w tym dostosowanie kary do prawa państwa wykonującego i zakaz jej zaostrzenia.
Decyzja ramowa 2008/909/WSiSW art. 9 § ust. 1 lit. k
Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW
Określa podstawy odmowy uznania lub wykonania wyroku, w tym w przypadku środków związanych z opieką zdrowotną.
Karta art. 47
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Gwarantuje prawo do skutecznego środka prawnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wyspecjalizowana izba nie spełnia kryteriów "sądu" w rozumieniu art. 267 TFUE, ponieważ jej rola jest administracyjna, a nie sądowa, a jej opinia nie jest wiążąca dla ministra.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie "sądu" w rozumieniu art. 267 TFUE oczywiście niedopuszczalny instrument współpracy pomiędzy Trybunałem i sądami krajowymi kryteria strukturalne i funkcjonalne nie wydaje orzeczenia o charakterze sądowym
Skład orzekający
A. Arabadjiev
prezes_izby
T. von Danwitz
sprawozdawca
P. G. Xuereb
sędzia
A. Kumin
sędzia
I. Ziemele
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie, czy krajowy organ proceduralny może być uznany za \"sąd\" w rozumieniu art. 267 TFUE, zwłaszcza w kontekście procedur administracyjnych lub quasi-sądowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury w prawie niderlandzkim, ale zasady są uniwersalne dla interpretacji art. 267 TFUE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy kluczowego zagadnienia jurysdykcji Trybunału Sprawiedliwości i definicji "sądu", co jest fundamentalne dla prawników zajmujących się prawem UE. Pokazuje, jak złożone mogą być procedury krajowe i jak ważne jest spełnienie formalnych kryteriów, aby móc zwrócić się do TSUE.
“Czy holenderski sąd apelacyjny to naprawdę "sąd"? TSUE odpowiada: nie zawsze!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI