C-235/19
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że usługi zarządzania funduszami emerytalnymi, bez ryzyka ubezpieczeniowego, nie są transakcjami ubezpieczeniowymi i nie podlegają zwolnieniu z VAT.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 135 ust. 1 lit. a) dyrektywy VAT w kontekście usług zarządzania funduszami emerytalnymi świadczonych przez ubezpieczycieli i inne podmioty. Sąd apelacyjny Zjednoczonego Królestwa pytał, czy takie usługi, pozbawione elementu ryzyka ubezpieczeniowego, można uznać za transakcje ubezpieczeniowe podlegające zwolnieniu z VAT. Trybunał, opierając się na ścisłej wykładni pojęcia transakcji ubezpieczeniowych, orzekł, że usługi te nie spełniają kryteriów transakcji ubezpieczeniowych, ponieważ nie obejmują przeniesienia ryzyka.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) dotyczył wykładni art. 135 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Sprawa rozstrzygała o tym, czy usługi zarządzania funduszami emerytalnymi, świadczone na rzecz spółek powierniczych przez ubezpieczycieli lub inne podmioty, mogą być uznane za „transakcje ubezpieczeniowe” w rozumieniu tego przepisu, a tym samym podlegać zwolnieniu z VAT. Sąd odsyłający wskazał, że kluczowe jest ustalenie, czy usługi te, pozbawione jakiejkolwiek formy zwolnienia z odpowiedzialności z tytułu ryzyka, kwalifikują się jako transakcje ubezpieczeniowe. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej przypomniał, że pojęcia użyte do sformułowania zwolnień w dyrektywie VAT należy interpretować w sposób ścisły, jako wyjątki od ogólnej zasady opodatkowania VAT. Transakcje ubezpieczeniowe charakteryzują się tym, że ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zamian za składkę, do zapewnienia świadczenia w razie urzeczywistnienia się ryzyka. W analizowanym przypadku usługi zarządzania inwestycjami nie obejmowały przeniesienia ryzyka, co wykluczało ich kwalifikację jako transakcji ubezpieczeniowych w rozumieniu dyrektywy. Trybunał odniósł się również do przepisów dyrektyw dotyczących ubezpieczeń (w tym dyrektywy 79/267/EWG i dyrektywy 2009/138/WE), wskazując, że choć zarządzanie grupowymi funduszami emerytalnymi jest tam wymienione jako rodzaj działalności, to nie jest ono tożsame z „ubezpieczeniem” w potocznym rozumieniu. Analiza kontekstowa i porównanie wersji językowych załączników do dyrektyw potwierdziły, że zarządzanie funduszami emerytalnymi stanowi działalność pomocniczą, a nie samo ubezpieczenie. W konsekwencji, usługi te nie mogą korzystać ze zwolnienia z VAT przewidzianego dla transakcji ubezpieczeniowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, usługi zarządzania inwestycjami świadczone w ramach pracowniczego programu emerytalnego, z wyłączeniem jakiejkolwiek formy zwolnienia z odpowiedzialności z tytułu ryzyka, nie mogą być uznane za „transakcje ubezpieczeniowe” w rozumieniu art. 135 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE i w związku z tym nie mogą być objęte zwolnieniem z VAT.
Uzasadnienie
Trybunał podkreślił, że pojęcia zwolnień z VAT należy interpretować ściśle. Transakcje ubezpieczeniowe charakteryzują się przeniesieniem ryzyka. Usługi zarządzania funduszami emerytalnymi, pozbawione tego elementu, nie spełniają definicji transakcji ubezpieczeniowych. Analiza dyrektyw ubezpieczeniowych wykazała, że zarządzanie funduszami emerytalnymi jest działalnością pomocniczą, a nie samym ubezpieczeniem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| United Biscuits (Pensions Trustees) Limited | spolka | skarżący |
| United Biscuits Pension Investments Limited | spolka | skarżący |
| Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs | organ_krajowy | pozwany |
Przepisy (14)
Główne
Dyrektywa VAT art. 135 § 1 lit. a
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Zwolnienie dotyczy transakcji ubezpieczeniowych, które charakteryzują się przeniesieniem ryzyka. Usługi zarządzania funduszami emerytalnymi bez elementu ryzyka nie są transakcjami ubezpieczeniowymi.
Pomocnicze
Dyrektywa VAT art. 2 § 1 lit. c
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa VAT art. 131
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
szósta dyrektywa art. 13 § część B lit. a
Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku
pierwsza dyrektywa dotycząca ubezpieczeń na życie art. 1 § ust. 1 lit. b
Pierwsza dyrektywa Rady 79/267/EWG z dnia 5 marca 1979 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w zakresie bezpośrednich ubezpieczeń na życie
pierwsza dyrektywa dotycząca ubezpieczeń na życie art. 1 § ust. 2 lit. c
Pierwsza dyrektywa Rady 79/267/EWG z dnia 5 marca 1979 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w zakresie bezpośrednich ubezpieczeń na życie
pierwsza dyrektywa dotycząca ubezpieczeń na życie art. 6
Pierwsza dyrektywa Rady 79/267/EWG z dnia 5 marca 1979 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w zakresie bezpośrednich ubezpieczeń na życie
pierwsza dyrektywa dotycząca ubezpieczeń na życie art. 7 § ust. 2
Pierwsza dyrektywa Rady 79/267/EWG z dnia 5 marca 1979 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w zakresie bezpośrednich ubezpieczeń na życie
pierwsza dyrektywa dotycząca ubezpieczeń na życie art. 8 § ust. 1 lit. b
Pierwsza dyrektywa Rady 79/267/EWG z dnia 5 marca 1979 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w zakresie bezpośrednich ubezpieczeń na życie
dyrektywa 2002/83/WE art. 2
Dyrektywa 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. dotycząca ubezpieczeń na życie
dyrektywa 2002/83/WE art. 5 § ust. 2
Dyrektywa 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. dotycząca ubezpieczeń na życie
dyrektywa – wypłacalność II art. 2 § ust. 3
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (wypłacalność II)
dyrektywa – wypłacalność II art. 14 § ust. 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (wypłacalność II)
dyrektywa – wypłacalność II art. 15 § ust. 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (wypłacalność II)
Argumenty
Skuteczne argumenty
Usługi zarządzania funduszami emerytalnymi, pozbawione elementu ryzyka ubezpieczeniowego, nie spełniają definicji transakcji ubezpieczeniowych. Analiza dyrektyw ubezpieczeniowych wskazuje, że zarządzanie funduszami emerytalnymi jest działalnością pomocniczą, a nie samym ubezpieczeniem. Ścisła wykładnia pojęć zwolnień z VAT jest konieczna.
Odrzucone argumenty
Usługi zarządzania funduszami emerytalnymi, nawet bez elementu ryzyka, powinny być traktowane jako transakcje ubezpieczeniowe na podstawie ich powiązania z przepisami dyrektyw ubezpieczeniowych. Orzecznictwo TSUE (wyroki CPP i Skandia) powinno być interpretowane jako rozszerzające pojęcie ubezpieczenia na usługi z nim związane.
Godne uwagi sformułowania
pojęcia użyte do sformułowania zwolnień w art. 135 ust. 1 dyrektywy VAT należy interpretować w sposób ścisły transakcje ubezpieczeniowe [...] charakteryzują się tym, że ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zamian za zapłatę składki z góry, do zapewnienia ubezpieczonemu, w razie urzeczywistnienia się ryzyka objętego zakresem ochrony, świadczenia uzgodnionego przy zawarciu umowy działalność obejmuje między innymi „zarządzanie grupowymi funduszami emerytalnymi” [...] Chodzi zatem o działalność pomocniczą, która jest objęta pierwszą dyrektywą dotyczącą ubezpieczeń na życie i zastępującymi ją aktami prawnymi, lecz która nie stanowi „ubezpieczeń” w rozumieniu dyrektyw z dziedziny ubezpieczeń.
Skład orzekający
J.-C. Bonichot
prezes_izby
L. Bay Larsen
sędzia
C. Toader
sędzia
M. Safjan
sędzia
N. Jääskinen
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia pojęcia transakcji ubezpieczeniowych na gruncie VAT, zwłaszcza w kontekście funduszy emerytalnych i braku ryzyka ubezpieczeniowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku elementu ryzyka w usługach zarządzania funduszami emerytalnymi. Interpretacja może być odmienna dla usług zawierających ryzyko.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa jest interesująca dla prawników specjalizujących się w VAT i prawie ubezpieczeniowym, ponieważ precyzuje granice zwolnienia VAT dla usług związanych z funduszami emerytalnymi.
“Czy zarządzanie funduszem emerytalnym to ubezpieczenie? TSUE wyjaśnia, kiedy VAT jest należny.”
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI