C-234/09
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że błędne wszczęcie dwóch procedur tranzytu zewnętrznego dla tego samego towaru przez upoważnionego nadawcę nie skutkuje powstaniem długu celnego, jeśli nadliczbowa procedura dotyczy nieistniejącego towaru.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 204 ust. 1 lit. a) Wspólnotowego kodeksu celnego w kontekście sytuacji, gdy upoważniony nadawca omyłkowo wszczął dwie procedury tranzytu zewnętrznego dla tej samej partii towarów. Sąd krajowy pytał, czy w przypadku nadliczbowej procedury, która nie może zostać zakończona z powodu braku fizycznego towaru, powstaje dług celny. Trybunał uznał, że cele art. 204, takie jak uniknięcie ryzyka wprowadzenia towarów bez cła i zapewnienie starannego stosowania przepisów, nie są naruszone w sytuacji, gdy procedura dotyczy nieistniejącego towaru.
Sprawa C-234/09 dotyczyła wykładni art. 204 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny. Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Vestre Landsret w Danii w związku ze sporem między Skatteministeriet a DSV Road A/S. DSV, posiadając status upoważnionego nadawcy, omyłkowo wszczęła dwie procedury tranzytu zewnętrznego dla tych samych partii towarów. W przypadku nadliczbowej procedury, która dotyczyła nieistniejącego towaru, nie można było jej zakończyć zgodnie z przepisami. Duńskie władze celne uznały, że w związku z niewykonaniem obowiązków wynikających z procedury tranzytowej, powstał dług celny na podstawie art. 204 kodeksu celnego. DSV kwestionowała tę interpretację, argumentując, że procedura tranzytu ma zastosowanie tylko do fizycznie istniejących towarów. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując pytania sądu krajowego, stwierdził, że art. 204 ust. 1 lit. a) kodeksu celnego nie ma zastosowania w sytuacji, gdy upoważniony nadawca błędnie wszczął dwie procedury tranzytu zewnętrznego dla jednego i tego samego towaru. Uzasadniono to tym, że nadliczbowa procedura, odnosząca się do nieistniejącego towaru, nie może skutkować powstaniem długu celnego, ponieważ nie narusza ona celów tego przepisu, takich jak uniknięcie ryzyka wprowadzenia towarów bez cła do obrotu gospodarczego Unii oraz zapewnienie starannego stosowania przepisów celnych. W przypadku nieistniejącego towaru, ryzyko to nie istnieje, a prawidłowe zastosowanie procedury jest niemożliwe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, art. 204 ust. 1 lit. a) kodeksu celnego nie ma zastosowania w takiej sytuacji, ponieważ procedura nadliczbowa, odnosząca się do nieistniejącego towaru, nie może skutkować powstaniem długu celnego.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że cele art. 204 kodeksu celnego (uniknięcie ryzyka wprowadzenia towarów bez cła i zapewnienie starannego stosowania przepisów) nie są naruszone, gdy procedura tranzytu dotyczy nieistniejącego towaru. W takim przypadku nie ma ryzyka strat fiskalnych, a prawidłowe zastosowanie procedury jest niemożliwe, co wyklucza powstanie długu celnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
DSV Road A/S (skarżący)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Skatteministeriet | organ_krajowy | pozwany |
| DSV Road A/S | spolka | skarżący |
| Rząd duński | inne | interwenient |
| Rząd czeski | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
kodeks celny art. 204 § 1 lit. a)
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny
Nie ma zastosowania, gdy upoważniony nadawca błędnie wszczął dwie procedury tranzytu zewnętrznego dla jednego i tego samego towaru, a procedura nadliczbowa dotyczy nieistniejącego towaru.
Pomocnicze
kodeks celny art. 92
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny
kodeks celny art. 96
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny
kodeks celny art. 1
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny
kodeks celny art. 4 § pkt 9 i 10
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny
rozporządzenie wykonawcze art. 859
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia nr 2913/92
rozporządzenie wykonawcze art. 860
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia nr 2913/92
Argumenty
Skuteczne argumenty
Procedura tranzytu zewnętrznego ma zastosowanie jedynie do fizycznie istniejących towarów. Błędne wszczęcie procedury tranzytu dla nieistniejącego towaru nie narusza celów art. 204 kodeksu celnego (uniknięcie ryzyka fiskalnego, zapewnienie starannego stosowania przepisów). Nałożenie długu celnego w sytuacji braku fizycznego towaru byłoby sprzeczne z zasadą ultra posse nemo obligatur.
Odrzucone argumenty
Niewykonanie obowiązku przedstawienia towarów w urzędzie celnym przeznaczenia skutkuje powstaniem długu celnego na podstawie art. 204 ust. 1 lit. a) kodeksu celnego. Okoliczności sprawy nie spełniają przesłanek wyłączenia długu celnego określonych w art. 859 rozporządzenia wykonawczego.
Godne uwagi sformułowania
procedura nadliczbowa, odnosząca się do nieistniejącego towaru, nie może skutkować powstaniem długu celnego brak jest jakiegokolwiek ryzyka, że towary zostaną wprowadzone bez oclenia do tego obrotu gospodarczego obowiązek przedstawienia towarów w urzędzie celnym przeznaczenia, w przypadku gdy towary – objęte omyłkowo wszczętą procedurą tranzytu – nie istniały, skutkowałby nałożeniem na głównego zobowiązanego powinności, z której nie mógłby on się wywiązać, wbrew zasadzie ultra posse nemo obligatur.
Skład orzekający
K. Lenaerts
prezes izby
R. Silva de Lapuerta
sędzia
G. Arestis
sędzia
J. Malenovský
sędzia
T. von Danwitz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretację art. 204 ust. 1 lit. a) Wspólnotowego kodeksu celnego w kontekście błędów proceduralnych dotyczących nieistniejących towarów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji błędnego wszczęcia procedury tranzytu dla nieistniejącego towaru przez upoważnionego nadawcę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak Trybunał chroni przedsiębiorców przed nadmiernymi obciążeniami wynikającymi z błędów proceduralnych, nawet jeśli dotyczą one prawa celnego. Pokazuje to praktyczne znaczenie wykładni przepisów UE.
“Błąd w systemie celnym nie musi oznaczać długu: TSUE chroni przedsiębiorców przed nieistniejącymi towarami.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI