C-233/23

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że odmowa udostępnienia przez firmę dominującą interoperacyjności jej platformy cyfrowej z aplikacją strony trzeciej może stanowić nadużycie pozycji dominującej, nawet jeśli platforma nie jest niezbędna do komercyjnego wykorzystania aplikacji, pod warunkiem że platforma nie została stworzona wyłącznie na potrzeby własnej działalności firmy dominującej.

Sprawa dotyczy odmowy firmy Google udostępnienia interoperacyjności swojej platformy Android Auto dla aplikacji JuicePass firmy Enel X Italia, służącej do ładowania pojazdów elektrycznych. Włoski urząd ochrony konkurencji (AGCM) nałożył na Google karę za naruszenie art. 102 TFUE. Sąd odsyłający (Consiglio di Stato) zwrócił się do TSUE z pytaniami dotyczącymi wykładni art. 102 TFUE w kontekście rynków cyfrowych, w szczególności definicji 'niezbędności' dostępu, możliwości stwierdzenia nadużycia mimo braku wyłącznego skutku, obiektywnego uzasadnienia odmowy oraz definicji rynku właściwego. TSUE wyjaśnił, że odmowa interoperacyjności może być nadużyciem, nawet jeśli platforma nie jest absolutnie niezbędna, ale może uczynić aplikację bardziej atrakcyjną, pod warunkiem że platforma nie została stworzona wyłącznie na potrzeby firmy dominującej. TSUE podkreślił również, że brak sukcesu aplikacji lub aktywność konkurentów nie wyklucza antykonkurencyjnych skutków odmowy, a także że nieistnienie szablonu technicznego nie zawsze stanowi obiektywne uzasadnienie odmowy, chyba że zagraża to integralności lub bezpieczeństwu platformy.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez włoski Consiglio di Stato w związku ze sporem dotyczącym decyzji włoskiego urzędu ochrony konkurencji (AGCM) o nałożeniu kary na spółki Alphabet, Google LLC i Google Italy za naruszenie art. 102 TFUE. Sprawa dotyczyła odmowy Google'a umożliwienia interoperacyjności jego platformy cyfrowej Android Auto z aplikacją JuicePass firmy Enel X Italia, służącą do ładowania pojazdów elektrycznych. AGCM uznał to za nadużycie pozycji dominującej. Consiglio di Stato zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pięcioma pytaniami dotyczącymi wykładni art. 102 TFUE w kontekście rynków cyfrowych. Kluczowe kwestie obejmowały definicję 'niezbędności' dostępu do platformy cyfrowej, możliwość stwierdzenia nadużycia mimo braku wyłącznego skutku antykonkurencyjnego, obiektywne uzasadnienie odmowy dostępu, obowiązek opracowania przez firmę dominującą nowych rozwiązań technicznych (szablonów) oraz definicję rynku właściwego, w tym rynku potencjalnego. Trybunał Sprawiedliwości UE (wielka izba) uznał wniosek za dopuszczalny. W odpowiedzi na pytania, TSUE orzekł, że odmowa zapewnienia przez przedsiębiorstwo zajmujące pozycję dominującą interoperacyjności jego platformy cyfrowej z aplikacją strony trzeciej może stanowić nadużycie pozycji dominującej, nawet jeśli platforma nie jest absolutnie niezbędna do komercyjnego wykorzystania aplikacji, ale może uczynić ją bardziej atrakcyjną dla konsumentów. Kluczowym warunkiem jest jednak to, aby platforma nie została stworzona wyłącznie na potrzeby własnej działalności firmy dominującej. TSUE podkreślił, że utrzymanie konkurencji na rynku lub aktywność konkurentów nie wyklucza automatycznie antykonkurencyjnych skutków odmowy dostępu. Ponadto, nieistnienie szablonu technicznego umożliwiającego interoperacyjność nie zawsze stanowi obiektywne uzasadnienie odmowy, chyba że jego opracowanie zagrażałoby integralności lub bezpieczeństwu platformy, lub byłoby technicznie niemożliwe. W innych przypadkach firma dominująca może być zobowiązana do opracowania takiego szablonu w rozsądnym terminie, potencjalnie za odpowiednim wynagrodzeniem. TSUE stwierdził również, że dla oceny nadużycia wystarczające jest zidentyfikowanie rynku niższego szczebla, nawet jeśli jest on jedynie potencjalny.

Zagadnienia prawne (4)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (9)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy