C-232/24
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że prowizje i opłaty pobierane przez firmy faktoringowe w ramach sprzedaży wierzytelności lub faktoringu w drodze zastawu stanowią wynagrodzenie za usługę windykacji należności podlegającą opodatkowaniu VAT, a nie zwolnione usługi finansowe.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów dyrektywy VAT w kontekście działalności faktoringowej. Sąd odsyłający pytał, czy prowizje i opłaty pobierane przez spółkę faktoringową w ramach sprzedaży wierzytelności lub faktoringu w drodze zastawu powinny być traktowane jako wynagrodzenie za usługi podlegające VAT, czy też jako zwolnione usługi finansowe. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że obie formy faktoringu, w tym pobierane opłaty, stanowią wynagrodzenie za usługę windykacji należności, która podlega opodatkowaniu VAT, a nie zwolnione usługi finansowe.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 2 ust. 1 lit. c), art. 9 ust. 1 oraz art. 135 ust. 1 lit. b) i d) dyrektywy Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dyrektywy VAT). Sprawa rozpatrywana była w kontekście sporu dotyczącego traktowania pod względem VAT różnych wynagrodzeń i prowizji pobieranych przez spółkę A Oy w ramach prowadzonej działalności faktoringowej. Spółka ta świadczyła usługi faktoringu w drodze sprzedaży wierzytelności oraz w drodze zastawu. Sąd odsyłający pytał, czy prowizja za finansowanie i opłata manipulacyjna pobierane przez faktora powinny być uznane za korektę ceny nabycia wierzytelności, za usługę objętą zakresem dyrektywy VAT, czy też za wynagrodzenie za usługę finansową zwolnioną z VAT. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, analizując przepisy dyrektywy VAT, orzekł, że zarówno prowizja za finansowanie, jak i opłata manipulacyjna, pobierane w ramach faktoringu w drodze sprzedaży wierzytelności lub faktoringu w drodze zastawu, stanowią wynagrodzenie za jedną niepodzielną usługę windykacji należności, która podlega opodatkowaniu VAT. Trybunał podkreślił, że zwolnienie dotyczące windykacji należności zawarte w art. 135 ust. 1 lit. d) dyrektywy VAT ma charakter bezwarunkowy i wystarczająco precyzyjny, aby jednostki mogły się na nie powoływać przed sądami krajowymi.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, prowizja za finansowanie i opłata manipulacyjna stanowią odzwierciedlenie rzeczywistej wartości świadczenia usług objętych zakresem dyrektywy VAT.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że działalność faktoringowa w drodze sprzedaży wierzytelności, w ramach której faktor zwalnia klienta z windykacji i ryzyka, stanowi odpłatne świadczenie usług. Prowizja za finansowanie i opłata manipulacyjna są wynagrodzeniem za usługę windykacji i uruchomienie mechanizmu faktoringu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A Oy | spolka | skarżący |
| Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö | inne | udział |
| rząd fiński | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
dyrektywa VAT art. 2 § 1 lit. c)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE
Opodatkowaniu VAT podlega odpłatne świadczenie usług na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
dyrektywa VAT art. 9 § 1
Dyrektywa Rady 2006/112/WE
Definicja podatnika i działalności gospodarczej, która obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców.
dyrektywa VAT art. 135 § 1 lit. d)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE
Zwolnienie dotyczące transakcji finansowych, z wyłączeniem windykacji należności.
Pomocnicze
dyrektywa VAT art. 135 § 1 lit. b)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE
Zwolnienie dotyczące udzielania kredytów i pośrednictwa kredytowego.
ustawa o VAT art. 1 § 1 akapit pierwszy pkt 1
Ustawa o podatku od wartości dodanej
VAT jest pobierany od każdej sprzedaży towarów i każdego świadczenia usług dokonanych w Finlandii w ramach działalności handlowej.
ustawa o VAT art. 18 § 2 akapit
Ustawa o podatku od wartości dodanej
Przez sprzedaż usługi rozumie się odpłatne wykonanie lub inne przeniesienie usługi.
ustawa o VAT art. 41
Ustawa o podatku od wartości dodanej
VAT nie jest należny od sprzedaży usługi finansowej.
ustawa o VAT art. 42 § 1 akapit pierwszy pkt 2 i 3
Ustawa o podatku od wartości dodanej
Za usługi finansowe uważa się udzielanie kredytów i inne mechanizmy finansowania oraz zarządzanie kredytem przez kredytodawcę.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prowizje i opłaty w faktoringu stanowią wynagrodzenie za usługę windykacji należności podlegającą VAT. Faktoring w drodze sprzedaży wierzytelności i faktoring w drodze zastawu są usługami windykacji należności. Wyjątek dotyczący windykacji należności z art. 135 ust. 1 lit. d) dyrektywy VAT jest bezpośrednio skuteczny.
Odrzucone argumenty
Prowizje i opłaty w faktoringu powinny być traktowane jako zwolnione usługi finansowe (udzielanie kredytu).
Godne uwagi sformułowania
prowizja za finansowanie stanowiąca wynagrodzenie za usługę windykacji wierzytelności opłata manipulacyjna zapłacona przez klienta, która odpowiada ryczałtowej kwocie zapłaconej z tytułu wprowadzenia mechanizmu faktoringu stanowią wynagrodzenie za jedną niepodzielną usługę windykacji należności, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej wyjątek dotyczący „windykacji należności” zawarty w tym przepisie ma charakter bezwarunkowy i wystarczająco precyzyjny, aby mógł być bezpośrednio skuteczny
Skład orzekający
F. Biltgen
prezes izby
T. von Danwitz
wiceprezes Trybunału, pełniący obowiązki sędziego pierwszej izby
I. Ziemele
sędzia
A. Kumin
sędzia
S. Gervasoni
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów VAT dotyczących faktoringu, rozróżnienie między usługami podlegającymi opodatkowaniu a zwolnionymi, bezpośrednia skuteczność przepisów dyrektyw."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych rodzajów faktoringu i opłat. Interpretacja może wymagać analizy konkretnych umów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu VAT w sektorze finansowym, jakim jest faktoring, i wyjaśnia, kiedy usługi z nim związane podlegają opodatkowaniu. Jest to istotne dla wielu firm i doradców podatkowych.
“Faktoring a VAT: Kiedy prowizje i opłaty podlegają opodatkowaniu?”
Sektor
finanse
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę