C-231/21
Podsumowanie
TSUE orzekł, że umieszczenie osoby ubiegającej się o azyl na oddziale psychiatrycznym, nawet na mocy orzeczenia sądowego, nie jest "uwięzieniem" w rozumieniu przepisów o przedłużeniu terminu przekazania w systemie Dublin III.
Sprawa dotyczyła wykładni pojęcia "uwięzienia" w art. 29 ust. 2 rozporządzenia Dublin III. Osoba ubiegająca się o azyl została umieszczona na oddziale psychiatrycznym z powodu choroby psychicznej, co zostało zatwierdzone przez sąd. Austriackie organy przedłużyły termin przekazania do Włoch, uznając to za "uwięzienie". TSUE stwierdził, że takie umieszczenie, choć może być środkiem przymusu, nie jest "uwięzieniem" w rozumieniu przepisów karnych, które umożliwiają przedłużenie terminu przekazania.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 29 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 (rozporządzenie Dublin III). Sprawa dotyczyła osoby ubiegającej się o azyl (IA), która została przekazana z Austrii do Włoch. Po złożeniu wniosku o azyl w Austrii, IA został umieszczony na oddziale psychiatrycznym wbrew jego woli, na mocy orzeczenia sądowego, z powodu choroby psychicznej stanowiącej zagrożenie dla niego samego i innych. Austriackie organy poinformowały Włochy o przedłużeniu sześciomiesięcznego terminu na przekazanie do dwunastu miesięcy, powołując się na "uwięzienie" IA. IA został ostatecznie przekazany do Włoch. Wniósł skargę, twierdząc, że przekazanie nastąpiło po terminie. Sąd odsyłający (Verwaltungsgerichtshof) zwrócił się do TSUE z pytaniem, czy umieszczenie na oddziale psychiatrycznym wbrew woli, zatwierdzone przez sąd, stanowi "uwięzienie" w rozumieniu art. 29 ust. 2 rozporządzenia Dublin III, które pozwala na przedłużenie terminu przekazania do jednego roku. TSUE, dokonując autonomicznej wykładni pojęcia "uwięzienia", stwierdził, że termin ten, użyty w większości wersji językowych rozporządzenia, odnosi się do pozbawienia wolności wymierzanego w ramach postępowania karnego z powodu przestępstwa. Umieszczenie na oddziale psychiatrycznym, nawet jeśli jest środkiem przymusu i zostało zatwierdzone przez sąd, nie jest równoznaczne z "uwięzieniem" w tym kontekście. Dlatego TSUE orzekł, że art. 29 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia Dublin III należy interpretować w ten sposób, że pojęcie "uwięzienia" nie ma zastosowania do takiego umieszczenia na oddziale psychiatrycznym. W związku z tym nie było podstaw do przedłużenia terminu przekazania na tej podstawie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, pojęcie "uwięzienia" w rozumieniu art. 29 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia Dublin III nie ma zastosowania do umieszczenia na szpitalnym oddziale psychiatrycznym, nawet jeśli jest ono dozwolone przez sąd i wynika z choroby psychicznej stanowiącej zagrożenie.
Uzasadnienie
TSUE dokonał autonomicznej wykładni pojęcia "uwięzienia", analizując jego znaczenie językowe, kontekst i cele rozporządzenia Dublin III. Stwierdził, że termin ten, użyty w większości wersji językowych, odnosi się do pozbawienia wolności wymierzanego w ramach postępowania karnego z powodu przestępstwa. Umieszczenie na oddziale psychiatrycznym, nawet przymusowe i zatwierdzone przez sąd, nie jest równoznaczne z "uwięzieniem" w tym sensie, ponieważ nie wynika z popełnienia przestępstwa. Szeroka wykładnia tego pojęcia mogłaby podważyć cel szybkości postępowania w systemie Dublin III i wymagałaby ścisłej interpretacji przepisów stanowiących wyjątek.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
osoba ubiegająca się o azyl (IA)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| IA | osoba_fizyczna | skarżący |
| Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd austriacki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd niemiecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (14)
Główne
Rozporządzenie Dublin III art. 29 § 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Pojęcie "uwięzienia" w tym przepisie odnosi się wyłącznie do pozbawienia wolności orzeczonego w ramach postępowania karnego z powodu popełnionego lub podejrzewanego przestępstwa, a nie do umieszczenia na oddziale psychiatrycznym.
Pomocnicze
Rozporządzenie wykonawcze art. 9 § 2
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1560/2003
AsylG 2005 art. 5 § 1
Bundesgesetz über die Gewährung von Asyl (Asylgesetz 2005)
Fremdenpolizeigesetz 2005 art. 46 § 1
Fremdenpolizeigesetz 2005 art. 61 § 1
UbG art. 3 § 1
Unterbringungsgesetz
UbG art. 8
Unterbringungsgesetz
UbG art. 9 § 1
Unterbringungsgesetz
UbG art. 10 § 1
Unterbringungsgesetz
UbG art. 11 § 1
Unterbringungsgesetz
UbG art. 17 § 1
Unterbringungsgesetz
UbG art. 18
Unterbringungsgesetz
UbG art. 20 § 1
Unterbringungsgesetz
UbG art. 26 § 1
Unterbringungsgesetz
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pojęcie "uwięzienia" w art. 29 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia Dublin III, zgodnie z jego znaczeniem językowym i celami rozporządzenia, odnosi się do pozbawienia wolności w ramach postępowania karnego z powodu przestępstwa, a nie do umieszczenia na oddziale psychiatrycznym. Ścisła wykładnia przepisów stanowiących wyjątek od zasady jest wymagana, aby nie podważyć celu szybkości postępowania w systemie Dublin III.
Odrzucone argumenty
Umieszczenie na oddziale psychiatrycznym, nawet jeśli jest przymusowe i zatwierdzone przez sąd, stanowi formę pozbawienia wolności, która powinna być objęta pojęciem "uwięzienia" w celu przedłużenia terminu przekazania.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie „uwięzienia” [...] nie ma zastosowania do umieszczenia pod przymusem ubiegającej się o azyl osoby na szpitalnym oddziale psychiatrycznym zwykłego znaczenia termin ten określa karę pozbawienia wolności, którą co do ogólnej zasady należy odbyć w więzieniu i która jest wymierzana przez sąd, jeżeli w wyniku postępowania karnego orzeknie on, że dana osoba może zostać uznana za winną popełnienia przestępstwa ścisła wykładnia
Skład orzekający
J. Passer
prezes_izby
A. Prechal
sprawozdawca
M.L. Arastey Sahún
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretację pojęcia \"uwięzienia\" w kontekście systemu Dublin III i przedłużania terminów przekazania, zwłaszcza w przypadkach związanych z leczeniem psychiatrycznym osób ubiegających się o azyl."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego kontekstu systemu Dublin III i nie przesądza o statusie umieszczenia na oddziale psychiatrycznym w innych kontekstach prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu systemu azylowego UE – terminów przekazania – oraz porusza kwestię praw osób z problemami psychicznymi w kontekście migracji, co jest tematem aktualnym i budzącym zainteresowanie.
“Czy pobyt w szpitalu psychiatrycznym to "uwięzienie"? TSUE wyjaśnia zasady systemu Dublin III.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI