C-230/17

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2018-06-27
cjeuazyl_imigracjaprawo pobytu członków rodziny obywateli UEWysokatrybunal
obywatelstwo UEswoboda przemieszczania sięprawo pobytuczłonkowie rodzinyobywatele państw trzecichłączenie rodzinTFUEDania

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że prawo UE nie stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które wymagają, aby wjazd członka rodziny obywatela UE do kraju pochodzenia lub złożenie wniosku o pobyt nastąpiło w "naturalnej konsekwencji" powrotu obywatela UE, pod warunkiem uwzględnienia innych istotnych okoliczności świadczących o kontynuacji życia rodzinnego.

Sprawa dotyczyła obywatela Turcji, który jako członek rodziny obywatelki Danii, powrócił do Danii po pobycie w Szwecji, ale z opóźnieniem w stosunku do powrotu obywatelki Danii. Duńskie przepisy wymagały, aby wjazd lub wniosek o pobyt był "naturalną konsekwencją" powrotu obywatela UE. Sąd odsyłający zapytał, czy takie wymaganie jest zgodne z prawem UE. Trybunał uznał, że przepisy krajowe mogą wymagać takiego związku czasowego, ale muszą również brać pod uwagę inne czynniki, które mogą uzasadniać opóźnienie i świadczyć o kontynuacji życia rodzinnego, co pozwala na przyznanie pochodnego prawa pobytu.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret (Dania) dotyczył wykładni art. 21 ust. 1 TFUE oraz dyrektywy 2004/38/WE w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu. Sprawa dotyczyła obywatela Turcji, Erdem Deha Altinera, który jest członkiem rodziny obywatelki Danii, Isabel Hanna Ravn. Po powrocie I.H. Ravn do Danii z Szwecji, E.D. Altiner wjechał do Danii z opóźnieniem. Duńskie przepisy, w tym wytyczne nr 1/14, wymagały, aby wjazd członka rodziny obywatela UE do kraju pochodzenia lub złożenie wniosku o dokument pobytowy stanowiło „naturalną konsekwencję” powrotu obywatela UE. Duńskie władze odmówiły przyznania E.D. Altinerowi prawa pobytu, uznając, że jego wjazd i wniosek nie były „naturalną konsekwencją” powrotu I.H. Ravn. Sąd odsyłający zapytał, czy takie uregulowanie jest zgodne z prawem Unii. Trybunał przypomniał, że skuteczność art. 21 ust. 1 TFUE wymaga, aby życie rodzinne zbudowane w innym państwie członkowskim mogło być kontynuowane po powrocie obywatela UE do kraju pochodzenia, poprzez przyznanie pochodnego prawa pobytu członkowi rodziny będącemu obywatelem państwa trzeciego. Stwierdził, że warunki przyznania takiego prawa nie powinny być bardziej rygorystyczne niż te przewidziane w dyrektywie 2004/38 dla sytuacji, gdy obywatel UE osiedla się w innym państwie członkowskim. Trybunał podkreślił, że prawo pobytu nie jest uzależnione od jednoczesnego wjazdu członka rodziny, a dyrektywa przewiduje możliwość „dołączenia” do obywatela UE. Niemniej jednak, państwa członkowskie mają prawo sprawdzenia, czy życie rodzinne nie zostało przerwane przed wjazdem członka rodziny. Okoliczność, że wniosek nie został złożony w „naturalnej konsekwencji” powrotu obywatela UE, jest istotnym elementem, ale nie decydującym. Ostatecznie, Trybunał orzekł, że prawo UE nie stoi na przeszkodzie takim przepisom krajowym, pod warunkiem, że w ramach całościowej oceny uwzględnia się inne istotne czynniki, które mogą wykazać, że życie rodzinne nie ustało pomimo odstępu czasowego, co może uzasadniać przyznanie pochodnego prawa pobytu. Dokonanie tych ustaleń należy do sądu odsyłającego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, przepisy te nie stoją na przeszkodzie, pod warunkiem że w ramach całościowej oceny uwzględnia się inne istotne czynniki, które mogą wykazać, że życie rodzinne zbudowane i umocnione w przyjmującym państwie członkowskim nie ustało pomimo odstępu czasowego między powrotem obywatela UE a wjazdem członka rodziny.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że choć prawo UE wymaga umożliwienia kontynuacji życia rodzinnego po powrocie obywatela UE do kraju pochodzenia, państwa członkowskie mogą sprawdzać, czy życie rodzinne nie zostało przerwane. Wymóg "naturalnej konsekwencji" jest istotnym, ale nie jedynym czynnikiem. Należy brać pod uwagę inne okoliczności uzasadniające opóźnienie i świadczące o kontynuacji więzi rodzinnych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Erdem Deha Altinerosoba_fizycznaskarżący
Isabel Hanna Ravnosoba_fizycznaskarżący
Udlændingestyrelsenorgan_krajowypozwany
Rząd duńskiorgan_krajowyinterwenient
Rząd belgijskiorgan_krajowyinterwenient
Irlandiapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd norweskiorgan_krajowyinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (8)

Główne

TFUE art. 21 § 1

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Prawo obywateli Unii do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, które obejmuje prawo do przyznania pochodnego prawa pobytu członkom rodziny będącym obywatelami państw trzecich, nawet po powrocie obywatela UE do państwa jego przynależności.

Dyrektywa 2004/38/WE art. 7 § 2

Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich

Prawo pobytu członków rodziny niebędących obywatelami UE, towarzyszących lub dołączających do obywatela UE.

Pomocnicze

Dyrektywa 2004/38/WE art. 1

Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich

Ustanawia warunki korzystania z prawa swobodnego przemieszczania się i pobytu.

Dyrektywa 2004/38/WE art. 2

Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich

Definicje: obywatel Unii, członek rodziny, przyjmujące państwo członkowskie.

Dyrektywa 2004/38/WE art. 3 § 1

Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich

Zakres stosowania dyrektywy do obywateli UE i członków ich rodzin.

Dyrektywa 2004/38/WE art. 7 § 1

Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich

Warunki prawa pobytu obywateli UE.

Ustawa o cudzoziemcach (Dania)

Przepisy krajowe dotyczące prawa pobytu.

Bekendtgørelse nr. 474 om ophold i Danmark for udlændinge, der er omfattet af Den Europæiske Unions regler (Dania) art. 13

Prawo pobytu członków rodziny obywatela duńskiego w Danii.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawo UE dopuszcza możliwość wprowadzenia przez państwa członkowskie wymogu "naturalnej konsekwencji" powrotu obywatela UE dla przyznania pochodnego prawa pobytu członkowi rodziny, ale tylko jako element szerszej oceny. Państwa członkowskie mogą sprawdzać, czy życie rodzinne nie zostało przerwane przed wjazdem członka rodziny do kraju pochodzenia obywatela UE. Należy brać pod uwagę inne istotne czynniki, które mogą uzasadniać opóźnienie wjazdu lub złożenia wniosku przez członka rodziny, a które świadczą o kontynuacji życia rodzinnego.

Odrzucone argumenty

Bezwzględne stosowanie wymogu "naturalnej konsekwencji" bez uwzględnienia innych okoliczności faktycznych i prawnych.

Godne uwagi sformułowania

skuteczność (effet utile) praw, które dany obywatel Unii wywodzi z art. 21 ust. 1 TFUE, wymaga, by życie rodzinne [...] mogło toczyć się dalej po jego powrocie do państwa członkowskiego jego przynależności warunki przyznania [...] pochodnego prawa pobytu [...] nie powinny być co do zasady bardziej rygorystyczne niż te przewidziane w dyrektywie 2004/38 okoliczność, że wniosek o wydanie dokumentu pobytowego nie został złożony „w naturalnej konsekwencji” powrotu obywatela Unii, stanowi istotny element, który – choć sam w sobie nie ma decydującego charakteru – może w ramach całościowej oceny doprowadzić do uznania [...] że nie istnieje związek między tym wnioskiem a uprzednim skorzystaniem przez rzeczonego obywatela Unii ze swobody przemieszczania się

Skład orzekający

L. Bay Larsen

prezes izby

J. Malenovský

sędzia

M. Safjan

sędzia

D. Šváby

sędzia

M. Vilaras

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 21 ust. 1 TFUE i dyrektywy 2004/38/WE w kontekście pochodnego prawa pobytu członków rodziny obywateli UE powracających do kraju pochodzenia, zwłaszcza w przypadku opóźnienia wjazdu lub złożenia wniosku."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji powrotu obywatela UE do kraju pochodzenia i konieczności wykazania kontynuacji życia rodzinnego przez członka rodziny będącego obywatelem państwa trzeciego. Wymaga indywidualnej oceny każdego przypadku przez sąd krajowy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy praktycznych aspektów prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu obywateli UE oraz ich rodzin, co jest tematem o dużym znaczeniu dla wielu osób. Wyjaśnia złożone zasady dotyczące łączenia rodzin i pochodnego prawa pobytu.

Powrót do Danii: Czy opóźnienie wjazdu członka rodziny obywatela UE przekreśla jego prawo do pobytu?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI