C-224/11

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że usługa leasingu i ubezpieczenia przedmiotu leasingu są co do zasady odrębnymi usługami dla celów VAT, a refakturowanie kosztów ubezpieczenia przez leasingodawcę na leasingobiorcę stanowi transakcję ubezpieczeniową zwolnioną z VAT.

Sprawa dotyczyła wykładni przepisów dyrektywy VAT w zakresie kwalifikacji usług leasingu połączonych z ubezpieczeniem przedmiotu leasingu. Naczelny Sąd Administracyjny zapytał, czy są to usługi odrębne, czy jedna usługa złożona, oraz czy ubezpieczenie refakturowane przez leasingodawcę na leasingobiorcę jest zwolnione z VAT. Trybunał uznał, że co do zasady są to usługi odrębne, a refakturowanie kosztów ubezpieczenia stanowi transakcję ubezpieczeniową zwolnioną z VAT, chyba że strony umówią się inaczej lub leasingodawca zarobi na ubezpieczeniu.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni przepisów dyrektywy VAT w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Spór dotyczył kwalifikacji usługi leasingu połączonej z ubezpieczeniem przedmiotu leasingu, które leasingodawca zawierał z ubezpieczycielem, a następnie refakturował koszt na leasingobiorcę. Naczelny Sąd Administracyjny zadał dwa pytania: czy usługę ubezpieczenia przedmiotu leasingu i usługę leasingu należy traktować jako usługi odrębne, czy jako jedną kompleksową usługę złożoną, oraz czy w przypadku odrębności, usługa ubezpieczenia refakturowana przez leasingodawcę na leasingobiorcę korzysta ze zwolnienia z VAT. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w swoim wyroku z dnia 17 stycznia 2013 r. orzekł, że co do zasady usługa ubezpieczenia przedmiotu leasingu i usługa leasingu stanowią usługi odrębne i niezależne do celów podatku VAT. TSUE podkreślił, że każde świadczenie powinno być zwykle uznawane za odrębne i niezależne, chyba że dwa lub więcej elementów są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze. W przypadku leasingu i ubezpieczenia, nawet jeśli ubezpieczenie jest wymagane przez leasingodawcę, a leasingobiorca ponosi jego koszt, niekoniecznie musi to oznaczać jedną usługę złożoną. Kluczowe jest ustalenie, czy usługa ubezpieczenia stanowi cel sam w sobie dla leasingobiorcy, czy jedynie świadczenie pomocnicze. W odniesieniu do drugiego pytania, TSUE stwierdził, że jeśli leasingodawca ubezpiecza przedmiot leasingu i obciąża dokładnym kosztem tego ubezpieczenia leasingobiorcę, taka czynność stanowi transakcję ubezpieczeniową w rozumieniu art. 135 ust. 1 lit. a) dyrektywy VAT i jest z niego zwolniona. TSUE wyjaśnił, że refakturowanie dokładnego kosztu ubezpieczenia przez leasingodawcę na leasingobiorcę nie zmienia charakteru tej transakcji jako ubezpieczeniowej, która jest zwolniona z VAT. Zasada neutralności podatkowej sprzeciwia się odmiennemu traktowaniu podobnych usług, a celem dyrektywy jest uniknięcie podwójnego opodatkowania konsumenta końcowego. TSUE zaznaczył jednak, że ta wykładnia ma zastosowanie tylko wtedy, gdy leasingodawca przenosi na leasingobiorcę dokładny koszt ubezpieczenia, a nie zarabia na tej transakcji.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (12)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy