C-221/19
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że możliwe jest wydanie wyroku łącznego obejmującego kary orzeczone w różnych państwach członkowskich, pod warunkiem przestrzegania określonych ograniczeń dotyczących dostosowania kar i ich wykonania.
Sprawa dotyczyła możliwości wydania przez polski sąd wyroku łącznego, który obejmowałby karę orzeczoną w Niemczech i przejętą do wykonania w Polsce, obok kary orzeczonej w Polsce. Sąd odsyłający pytał, czy przepisy unijne zezwalają na takie rozwiązanie, obawiając się, że polskie prawo krajowe może to uniemożliwiać, co prowadziłoby do nierównego traktowania skazanych. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że wydanie takiego wyroku łącznego jest dopuszczalne, o ile nie narusza ono przepisów dotyczących dostosowania kar, zaliczenia okresu pozbawienia wolności oraz nie prowadzi do rewizji wyroków zagranicznych.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Sąd Okręgowy w Gdańsku w związku ze sprawą AV, obywatela polskiego, który domagał się wydania wyroku łącznego obejmującego karę pozbawienia wolności orzeczoną w Niemczech (Landgericht Lüneburg) i przejętą do wykonania w Polsce, oraz karę orzeczoną w Polsce. Polski sąd miał wątpliwości, czy polskie przepisy (art. 85 § 4 k.k. w zw. z art. 114a k.k.) pozwalają na objęcie wyrokiem łącznym skazań z innych państw członkowskich, co mogłoby prowadzić do nierównego traktowania osób skazanych w różnych państwach UE. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, analizując decyzje ramowe 2008/909/WSiSW i 2008/675/WSiSW, orzekł, że wydanie wyroku łącznego obejmującego kary z różnych państw członkowskich jest dopuszczalne. Kluczowe jest jednak przestrzeganie ściśle określonych warunków: kary nie mogą być dostosowywane w sposób wykraczający poza granice określone w art. 8 ust. 2-4 decyzji ramowej 2008/909, musi być zaliczony pełny okres pozbawienia wolności odbyty w państwie wydającym (art. 17 ust. 2), a sam wyrok łączny nie może prowadzić do rewizji wyroków zagranicznych (art. 19 ust. 2). Trybunał podkreślił, że takie rozwiązanie zapewnia równe traktowanie obywateli UE i wzmacnia wzajemne zaufanie między państwami członkowskimi.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, zezwalają, pod warunkiem przestrzegania ograniczeń dotyczących dostosowania kar, zaliczenia okresu pozbawienia wolności i braku rewizji wyroków zagranicznych.
Uzasadnienie
Trybunał analizuje art. 8, 17 i 19 decyzji ramowej 2008/909, stwierdzając, że choć wyrok łączny nie jest środkiem wykonania kary, to jego wydanie w odniesieniu do kar z innych państw członkowskich jest dopuszczalne, o ile nie narusza zasad dotyczących dostosowania kar, zaliczenia okresu pozbawienia wolności i nie prowadzi do rewizji wyroków zagranicznych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| AV | osoba_fizyczna | wnoszący_o_wydanie_wyroku_lacznego |
| Pomorski Wydział Zamiejscowy Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej | organ_krajowy | inna_strona_postepowania |
| Rząd polski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd węgierski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (11)
Główne
Decyzja ramowa 2008/909 art. 8 § 2-4
Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW
Określa warunki dostosowania kary przez państwo wykonujące, które nie może być łagodniejsze ani surowsze niż kara orzeczona w państwie wydającym.
Decyzja ramowa 2008/909 art. 17 § 1
Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW
Wykonanie kary podlega prawu państwa wykonującego, które jest właściwe do decydowania o procedurze wykonania.
Decyzja ramowa 2008/909 art. 17 § 2
Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW
Obowiązek zaliczenia pełnego okresu pozbawienia wolności już odbyty w państwie wydającym na poczet kary w państwie wykonującym.
Decyzja ramowa 2008/675 art. 3 § 3
Decyzja ramowa Rady 2008/675/WSiSW
Uwzględnienie wyroków skazujących z innych państw członkowskich nie może skutkować naruszeniem, uchyleniem ani rewizją tych wyroków.
Pomocnicze
Decyzja ramowa 2008/909 art. 19 § 1
Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW
Państwa wydające i wykonujące mogą postanowić o amnestii lub ułaskawieniu.
Decyzja ramowa 2008/909 art. 19 § 2
Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW
Jedynie państwo wydające może rozstrzygać wnioski o rewizję wyroku.
Decyzja ramowa 2008/675 § motyw 14
Decyzja ramowa Rady 2008/675/WSiSW
Wyjaśnia pojęcie 'naruszenia' wyroku lub jego wykonania w kontekście zaliczenia kary na poczet innej kary.
k.k. art. 85 § § 4
Ustawa – Kodeks karny
Zakazuje obejmowania wyrokiem łącznym kar orzeczonych wyrokami, o których mowa w art. 114a k.k. (czyli wyrokami z innych państw UE).
k.k. art. 114a § § 1
Ustawa – Kodeks karny
Definiuje wyrok skazujący jako również prawomocne orzeczenie sądu państwa członkowskiego UE, chyba że polska ustawa stanowi inaczej.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna odesłania prejudycjalnego.
TFUE art. 21
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Prawo obywateli UE do swobodnego przemieszczania się i pobytu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawo UE zezwala na wydanie wyroku łącznego obejmującego kary z różnych państw członkowskich, o ile przestrzegane są określone warunki. Zakaz wydawania wyroku łącznego obejmującego kary z innych państw członkowskich prowadziłby do nierównego traktowania i podważałby wzajemne zaufanie. Celem decyzji ramowych jest zapewnienie równoważnych skutków wyrokom krajowym i zagranicznym.
Godne uwagi sformułowania
Taki wyrok łączny nie może jednak prowadzić do dostosowania wymiaru lub rodzaju wspomnianych kar, wykraczającego poza ścisłe granice przewidziane w art. 8 ust. 2–4 decyzji ramowej 2008/909 do naruszenia nałożonego w art. 17 ust. 2 tej decyzji ramowej obowiązku zaliczenia pełnego okresu pozbawienia wolności już odbytego w stosownym wypadku przez osobę skazaną w państwie wydającym na poczet całkowitego okresu kary pozbawienia wolności, która ma zostać odbyta w państwie wykonującym czy też do rewizji kar orzeczonych wyrokami zapadłymi w innym państwie członkowskim z naruszeniem art. 19 ust. 2 omawianej decyzji ramowej.
Skład orzekający
M. Vilaras
prezes
N. Piçarra
sprawozdawca
D. Šváby
sędzia
S. Rodin
sędzia
K. Jürimäe
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów UE dotyczących wydawania wyroków łącznych obejmujących kary z różnych państw członkowskich, zasada wzajemnego uznawania w prawie karnym, zasada równego traktowania."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji wydania wyroku łącznego w państwie wykonującym karę z innego państwa członkowskiego, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z decyzji ramowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu współpracy sądowej w sprawach karnych między państwami UE, bezpośrednio wpływającego na prawa skazanych i zasady sprawiedliwości. Wyjaśnia, jak prawo UE harmonizuje praktyki krajowe w obszarze wyroków łącznych.
“Wyrok łączny obejmujący kary z Niemiec i Polski? TSUE wyjaśnia zasady!”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę