C-221/13
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że przepisy UE dotyczące pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy nie zabraniają pracodawcy jednostronnego przekształcenia umowy o pracę w niepełnym wymiarze na umowę w pełnym wymiarze, o ile nie jest to jedyna przyczyna zakończenia stosunku pracy i nie narusza innych przepisów.
Sprawa dotyczyła interpretacji dyrektywy 97/81/WE w kontekście włoskiego prawa, które pozwalało pracodawcy na jednostronne przekształcenie umowy o pracę w niepełnym wymiarze na umowę w pełnym wymiarze. Pracownica wniosła skargę, twierdząc, że narusza to zasadę niedyskryminacji i klauzulę ramową dotyczącą pracy w niepełnym wymiarze. Trybunał uznał, że przepisy UE nie stoją na przeszkodzie takiemu uregulowaniu, o ile nie jest to jedyna przyczyna zakończenia stosunku pracy i uwzględnia potrzeby pracodawców i pracowników.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni Porozumienia ramowego w sprawie pracy w niepełnym wymiarze godzin, zawartego w ramach dyrektywy 97/81/WE. Sprawa wywodziła się z postępowania pomiędzy Teresą Mascellani a Ministero della Giustizia, gdzie włoskie prawo (art. 16 ustawy nr 183/2010) zezwalało na ponowną ocenę i jednostronne przekształcenie umów o pracę w niepełnym wymiarze na umowy w pełnym wymiarze, nawet wbrew woli pracownika. Pracownica twierdziła, że jest to sprzeczne z dyrektywą, która ma na celu eliminację dyskryminacji pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze. Trybunał Sprawiedliwości, analizując klauzulę 5 pkt 2 porozumienia ramowego, stwierdził, że nie nakłada ona obowiązku uzależnienia takiej zmiany od zgody pracownika. Celem tej klauzuli jest jedynie wykluczenie sytuacji, w której odmowa pracownika poddania się takiej zmianie stanowiłaby jedyny powód rozwiązania umowy o pracę. Trybunał podkreślił, że przepisy UE promują elastyczność organizacji pracy i nie stoją na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które pozwalają na takie przekształcenie, o ile nie jest ono dyskryminujące i uwzględnia obiektywne przyczyny oraz potrzeby obu stron.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy UE nie stoją na przeszkodzie takiemu uregulowaniu krajowemu, o ile nie jest to jedyna przyczyna zakończenia stosunku pracy i uwzględnia potrzeby pracodawców i pracowników.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że klauzula 5 pkt 2 porozumienia ramowego nie wymaga zgody pracownika na przekształcenie jego umowy z niepełnego na pełny wymiar. Klauzula ta ma na celu jedynie zapobieganie sytuacji, w której odmowa pracownika stanowiłaby jedyny powód rozwiązania umowy. Przepisy UE promują elastyczność pracy i nie dyskryminują pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze, jeśli odmienne traktowanie jest uzasadnione obiektywnymi przyczynami.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
Ministero della Giustizia (pracodawca)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Teresa Mascellani | osoba_fizyczna | skarżąca |
| Ministero della Giustizia | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd włoski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
Dyrektywa 97/81/WE art. 1
Dyrektywa Rady 97/81/WE
Porozumienie ramowe art. Klauzula 1
Porozumienie ramowe w sprawie pracy w niepełnym wymiarze godzin
Porozumienie ramowe art. Klauzula 3 § 2
Porozumienie ramowe w sprawie pracy w niepełnym wymiarze godzin
Porozumienie ramowe art. Klauzula 4 § 1
Porozumienie ramowe w sprawie pracy w niepełnym wymiarze godzin
Porozumienie ramowe art. Klauzula 5 § 2
Porozumienie ramowe w sprawie pracy w niepełnym wymiarze godzin
Nie wymaga zgody pracownika na przekształcenie umowy z niepełnego na pełny wymiar, ale zapobiega sytuacji, w której odmowa pracownika stanowi jedyny powód rozwiązania umowy.
Pomocnicze
Ustawa nr 183/2010 art. 16
Ustawa nr 183/2010
Pozwala pracodawcy na ponowną ocenę i jednostronne przekształcenie umów o pracę w niepełnym wymiarze na umowy w pełnym wymiarze.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepisy UE (dyrektywa 97/81/WE i porozumienie ramowe) nie zabraniają pracodawcy jednostronnego przekształcenia umowy o pracę w niepełnym wymiarze na umowę w pełnym wymiarze, o ile nie jest to jedyna przyczyna zakończenia stosunku pracy i jest uzasadnione obiektywnymi przyczynami. Sytuacja przekształcenia umowy z niepełnego na pełny wymiar bez zgody pracownika nie jest porównywalna z sytuacją odwrotną i nie stanowi dyskryminacji, jeśli jest uzasadniona obiektywnymi przyczynami.
Odrzucone argumenty
Jednostronne przekształcenie umowy o pracę w niepełnym wymiarze na umowę w pełnym wymiarze, wbrew woli pracownika, narusza zasadę niedyskryminacji pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy. Klauzula 5 pkt 2 porozumienia ramowego wymaga zgody pracownika na przekształcenie jego umowy z niepełnego na pełny wymiar.
Godne uwagi sformułowania
Odmowa pracownika przejścia od pracy w pełnym wymiarze czasu pracy do pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy lub vice versa nie powinna sama w sobie stanowić ważnej przyczyny zakończenia okresu zatrudnienia sytuacja, w której umowa o pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy jest przekształcana w umowę o pracę w pełnym wymiarze bez zgody zainteresowanego pracownika, i sytuacja, w której stosunek pracy w pełnym wymiarze czasu pracy zostaje przekształcony w stosunek pracy w niepełnym wymiarze wbrew woli pracownika, nie mogą być uznane za sytuacje porównywalne
Skład orzekający
M. Ilešič
prezes izby
A. Ó Caoimh
sędzia
C. Toader
sędzia
E. Jarašiūnas
sprawozdawca
C.G. Fernlund
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretacja przepisów UE dotyczących pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy i możliwości przekształcania umów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przekształcenia umowy z niepełnego na pełny wymiar i nie wyklucza dyskryminacji w innych aspektach warunków zatrudnienia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa pracy, jakim jest elastyczność zatrudnienia i prawa pracowników, co może być interesujące dla prawników i pracowników.
“Czy pracodawca może zmusić Cię do pracy na pełny etat? TSUE wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI