C-221/11
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że klauzula 'standstill' z układu stowarzyszeniowego EWG-Turcja nie obejmuje biernej swobody świadczenia usług, co oznacza, że obywatele tureccy potrzebują wizy, aby wjechać do państwa członkowskiego w celu odwiedzenia rodziny.
Sprawa dotyczyła obywatelki tureckiej, Leyli Ecem Demirkan, która ubiegała się o wizę wjazdową do Niemiec w celu odwiedzenia ojczyma. Niemieckie organy odmówiły wydania wizy, powołując się na przepisy prawa krajowego i unijnego. Sąd odsyłający zapytał Trybunał Sprawiedliwości UE, czy pojęcie swobody świadczenia usług w art. 41 ust. 1 protokołu dodatkowego układu stowarzyszeniowego EWG-Turcja obejmuje bierną swobodę świadczenia usług, czyli prawo obywateli tureckich do wjazdu do państwa członkowskiego w celu skorzystania z usług. Trybunał, analizując cel i kontekst układu stowarzyszeniowego, stwierdził, że różni się on od prawa UE w zakresie swobody świadczenia usług. W konsekwencji orzekł, że klauzula 'standstill' nie obejmuje biernej swobody świadczenia usług, a zatem obywatelka turecka nie ma prawa do wjazdu bez wizy w celu odwiedzin rodziny.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 41 ust. 1 protokołu dodatkowego do układu stowarzyszeniowego EWG-Turcja, w szczególności pojęcia swobody świadczenia usług. Sprawa dotyczyła obywatelki tureckiej, Leyli Ecem Demirkan, której odmówiono wydania wizy wjazdowej do Niemiec w celu odwiedzenia ojczyma. Sąd odsyłający, Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg, zadał Trybunałowi dwa pytania: 1) czy pojęcie swobody świadczenia usług w art. 41 ust. 1 protokołu dodatkowego obejmuje również bierną swobodę świadczenia usług, czyli prawo obywateli tureckich do udania się do państwa członkowskiego w celu skorzystania z usług; 2) czy ochrona biernej swobody świadczenia usług rozciąga się na obywateli tureckich odwiedzających krewnych, powołując się na samą możliwość skorzystania z usług. Trybunał, analizując cel i kontekst układu stowarzyszeniowego, który ma charakter głównie gospodarczy i ma na celu wspieranie rozwoju Turcji, stwierdził, że różni się on od celów i kontekstu traktatów UE dotyczących rynku wewnętrznego. W szczególności, w przeciwieństwie do prawa UE, układ stowarzyszeniowy nie przewiduje ogólnej swobody przepływu osób. Trybunał przypomniał, że klauzula 'standstill' w art. 41 ust. 1 protokołu dodatkowego zakazuje wprowadzania nowych ograniczeń w swobodzie przedsiębiorczości i świadczenia usług, ale jej zakres nie jest tożsamy z zakresem art. 56 TFUE. W szczególności, orzecznictwo TSUE dotyczące biernej swobody świadczenia usług w ramach prawa UE nie może być automatycznie przenoszone na interpretację układu stowarzyszeniowego. W związku z tym, Trybunał orzekł, że pojęcie swobody świadczenia usług w art. 41 ust. 1 protokołu dodatkowego nie obejmuje biernej swobody świadczenia usług. W konsekwencji, obywatelka turecka nie mogła powoływać się na tę klauzulę, aby uzyskać prawo do wjazdu bez wizy w celu odwiedzin rodziny, a tym samym jej wniosek o wizę podlegał przepisom krajowym i unijnym, które wymagały posiadania wizy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, pojęcie swobody świadczenia usług w rozumieniu art. 41 ust. 1 protokołu dodatkowego nie obejmuje biernej swobody świadczenia usług.
Uzasadnienie
Trybunał stwierdził, że cel i kontekst układu stowarzyszeniowego EWG-Turcja, który ma charakter głównie gospodarczy i ma na celu wspieranie rozwoju Turcji, różnią się od celów i kontekstu traktatów UE dotyczących rynku wewnętrznego. W szczególności, układ stowarzyszeniowy nie przewiduje ogólnej swobody przepływu osób. W związku z tym, wykładnia art. 59 traktatu EWG (obecnie art. 56 TFUE) dokonana przez Trybunał w wyroku w sprawach połączonych Luisi i Carbone, która obejmuje bierną swobodę świadczenia usług, nie może być rozszerzona na klauzulę 'standstill' zawartą w art. 41 ust. 1 protokołu dodatkowego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
Bundesrepublik Deutschland
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Leyla Ecem Demirkan | osoba_fizyczna | skarżąca |
| Bundesrepublik Deutschland | panstwo_czlonkowskie | pozwany |
| Rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd duński | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd estoński | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd grecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd francuski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd niderlandzki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd słowacki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd Zjednoczonego Królestwa | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rada Unii Europejskiej | instytucja_ue | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (5)
Główne
Protokół dodatkowy art. 41 § 1
Protokół dodatkowy do Układu stowarzyszeniowego EWG-Turcja
Klauzula 'standstill' zakazuje wprowadzania nowych ograniczeń w swobodzie przedsiębiorczości i świadczenia usług, ale nie obejmuje biernej swobody świadczenia usług (prawa obywateli tureckich do wjazdu do państwa członkowskiego w celu skorzystania z usług).
Pomocnicze
TFUE art. 56
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Zakazuje ograniczeń w swobodnym świadczeniu usług wewnątrz Unii, obejmując bierną swobodę świadczenia usług.
Układ stowarzyszeniowy art. 14
Układ stowarzyszeniowy EWG-Turcja
Nakazuje uwzględnienie przepisów traktatu dotyczących swobody świadczenia usług w celu eliminacji ograniczeń.
Rozporządzenie nr 539/2001 art. 1 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001
Wymienia państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, w tym Republikę Turcji.
Aufenthaltsgesetz art. 4 § 1
Ustawa o pobycie, działalności zarobkowej i integracji obcokrajowców
Stanowi o obowiązku posiadania dokumentu pobytowego (wizy) dla cudzoziemców w celu wjazdu i pobytu na terytorium Niemiec.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Układ stowarzyszeniowy EWG-Turcja ma głównie gospodarczy cel i nie przewiduje ogólnej swobody przepływu osób. Zakres klauzuli 'standstill' w art. 41 ust. 1 protokołu dodatkowego nie jest tożsamy z zakresem art. 56 TFUE. Wykładnia prawa UE dotyczącego rynku wewnętrznego nie może być automatycznie przenoszona na umowy z państwami trzecimi, chyba że istnieją wyraźne postanowienia.
Odrzucone argumenty
Pojęcie swobody świadczenia usług w art. 41 ust. 1 protokołu dodatkowego obejmuje również bierną swobodę świadczenia usług. Obywatele tureccy, odwiedzający krewnych i powołujący się na możliwość skorzystania z usług, powinni być objęci ochroną biernej swobody świadczenia usług.
Godne uwagi sformułowania
klauzula 'standstill' [...] nie może sama w sobie przyznawać obywatelom tureckim, wyłącznie na podstawie przepisów prawa Unii, prawa do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej oraz związanego z nim prawa pobytu, ani też prawa do swobodnego świadczenia usług czy samego prawa wjazdu na terytorium państwa członkowskiego wykładnia nadana przepisom prawa Unii – w tym postanowieniom traktatu – dotyczącym rynku wewnętrznego nie może zostać w sposób automatyczny przełożona na wykładnię umowy zawartej przez Unię z państwem trzecim, chyba że istnieją wyraźne postanowienia przewidziane w tym celu w tej umowie stowarzyszenie EWG–Turcja posiada cel wyłącznie gospodarczy
Skład orzekający
V. Skouris
prezes
K. Lenaerts
wiceprezes
A. Tizzano
prezes izby
L. Bay Larsen
prezes izby
T. von Danwitz
prezes izby
A. Rosas
sprawozdawca
M. Berger
prezes izby
E. Levits
sędzia
A. Ó Caoimh
sędzia
J.C. Bonichot
sędzia
A. Arabadjiev
sędzia
C. Toader
sędzia
J.J. Kasel
sędzia
M. Safjan
sędzia
D. Šváby
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu klauzuli 'standstill' w układzie stowarzyszeniowym EWG-Turcja w odniesieniu do swobody świadczenia usług, w szczególności biernej swobody świadczenia usług. Określenie różnic między prawem UE a umowami z państwami trzecimi w zakresie swobód gospodarczych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego układu stowarzyszeniowego z Turcją i nie ma bezpośredniego zastosowania do innych umów międzynarodowych lub prawa wewnętrznego państw członkowskich w zakresie swobody świadczenia usług. Kontekst prawny i gospodarczy mógł ulec zmianie od czasu wydania orzeczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii prawnej związanej z prawami obywateli Turcji w UE i wykładnią kluczowych przepisów układu stowarzyszeniowego. Pokazuje, jak różnice w celach i kontekście umów międzynarodowych wpływają na ich interpretację w porównaniu z prawem UE.
“Obywatele Turcji potrzebują wizy do odwiedzin rodziny w UE? TSUE wyjaśnia granice układu stowarzyszeniowego.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI