C-220/22
Podsumowanie
Trybunał stwierdził, że Portugalia uchybiła zobowiązaniom UE dotyczącym jakości powietrza, systematycznie przekraczając dopuszczalne normy dwutlenku azotu w trzech strefach i nie podejmując odpowiednich działań w celu skrócenia okresu przekroczeń.
Komisja Europejska wniosła skargę przeciwko Portugalii, zarzucając jej systematyczne i trwałe przekraczanie dopuszczalnych rocznych norm stężenia dwutlenku azotu (NO2) w trzech strefach (Lisboa Norte, Porto Litoral, Entre Douro e Minho) od 2010 roku. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał te zarzuty za zasadne, stwierdzając naruszenie zarówno art. 13 ust. 1 (obowiązek nieprzekraczania wartości dopuszczalnych), jak i art. 23 ust. 1 (obowiązek podjęcia odpowiednich działań w celu jak najkrótszego okresu przekroczenia) dyrektywy 2008/50/WE. Portugalia została obciążona kosztami postępowania.
Skarga Komisji Europejskiej przeciwko Republice Portugalskiej dotyczyła uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w zakresie jakości powietrza, w szczególności systematycznego i trwałego przekraczania rocznej wartości dopuszczalnej dla dwutlenku azotu (NO2) w strefach Lisboa Norte, Porto Litoral i Entre Douro e Minho od 2010 roku. Komisja zarzuciła Portugalii naruszenie art. 13 ust. 1 dyrektywy 2008/50/WE, który nakłada obowiązek nieprzekraczania wartości dopuszczalnych, oraz art. 23 ust. 1 tej dyrektywy, który wymaga podjęcia odpowiednich działań, aby okres przekroczenia był jak najkrótszy. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując dane przedstawione przez strony, uznał oba zarzuty za zasadne. Stwierdzono, że Portugalia nie zapewniła przestrzegania rocznych wartości dopuszczalnych dla NO2 w wymienionych strefach przez wiele lat, a podjęte plany ochrony jakości powietrza były niewystarczające, opóźnione lub nieprawidłowo wdrożone. Trybunał podkreślił, że nawet pojedyncze przekroczenie w punkcie pomiarowym jest wystarczające do stwierdzenia naruszenia, a okoliczności takie jak pandemia COVID-19 czy problemy z "dieselgate" nie zwalniają państwa członkowskiego z obowiązku przestrzegania norm. W konsekwencji, Republika Portugalska została uznana za winną uchybienia zobowiązaniom i obciążona kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 13 ust. 1 dyrektywy 2008/50/WE w związku z sekcją B załącznika XI do tej dyrektywy.
Uzasadnienie
Dane przekazane przez władze portugalskie wykazały systematyczne i trwałe przekraczanie rocznej wartości dopuszczalnej dla NO2 w analizowanych strefach od 2010 r. do 2019 r. Nawet pojedyncze przekroczenie w punkcie pomiarowym jest wystarczające do stwierdzenia naruszenia, a dane z 2020 r. nie mogły być oceniane jako dowód ustania przekroczeń ze względu na wpływ pandemii COVID-19 oraz problemy techniczne z analizatorami.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_uchybienie
Strona wygrywająca
Komisja Europejska
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Komisja Europejska | instytucja_ue | skarżąca |
| Republika Portugalska | panstwo_czlonkowskie | pozwana |
Przepisy (3)
Główne
Dyrektywa 2008/50/WE art. 13 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy
Państwa członkowskie gwarantują, że na całym obszarze ich stref i aglomeracji poziom dwutlenku siarki, pyłu zawieszonego PM10, ołowiu i tlenku węgla w powietrzu nie przekracza wartości dopuszczalnych określonych w załączniku XI. W odniesieniu do dwutlenku azotu i benzenu określone w załączniku XI wartości dopuszczalne nie mogą być przekroczone po upływie terminów podanych w tym załączniku.
Dyrektywa 2008/50/WE art. 23 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy
W przypadku gdy w określonej strefie lub aglomeracji poziomy zawartości zanieczyszczeń w powietrzu jednej lub kilku substancji przekraczają wartości dopuszczalne lub wartości docelowe, powiększone o odpowiednie marginesy tolerancji, państwa członkowskie zapewniają opracowanie planów ochrony jakości powietrza dla przedmiotowych stref i aglomeracji w celu dotrzymania odpowiednich wartości dopuszczalnych lub wartości docelowych określonych w załącznikach XI i XIV. W przypadku przekroczenia wartości dopuszczalnych, których termin wejścia w życie wygasł, plany ochrony jakości powietrza określają odpowiednie działania, tak aby okres, w którym nie są one dotrzymane, był jak najkrótszy.
Pomocnicze
TFUE art. 258
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Systematyczne i trwałe przekraczanie rocznej wartości dopuszczalnej dla NO2 w analizowanych strefach od 2010 r. Niewystarczające, opóźnione lub nieprawidłowo wdrożone plany ochrony jakości powietrza. Brak obowiązujących planów ochrony jakości powietrza w niektórych strefach po 2017 r. Nawet pojedyncze przekroczenie w punkcie pomiarowym jest wystarczające do stwierdzenia naruszenia. Pandemia COVID-19 i problemy techniczne nie usprawiedliwiają braku działań i przestrzegania norm.
Odrzucone argumenty
Twierdzenie o ograniczeniu przekroczeń do jednego punktu pomiarowego w strefie Lisboa Norte. Tłumaczenie braku danych z 2020 r. problemami funkcjonalnymi z analizatorami. Argument o ograniczonej skuteczności prawodawstwa UE w zakresie emisji spalin (dieselgate). Argument o zwiększeniu korzystania z transportu indywidualnego w 2020 r. Brak formalnego zatwierdzenia programu wdrażania planu ochrony jakości powietrza nie uniemożliwia wykonania środków. Inicjatywy krajowe (ENAR 2020, Fundo Ambiental) jako wystarczające środki.
Godne uwagi sformułowania
fakt przekroczenia wartości dopuszczalnych określonych dla zanieczyszczeń w otaczającym powietrzu sam w sobie wystarczy, aby móc stwierdzić uchybienie aby nie można było stwierdzić systematycznego i trwałego nieprzestrzegania przepisów art. 13 dyrektywy 2008/50 w związku z załącznikiem XI do niej, nie może wystarczyć, że określone w nich wartości dopuszczalne nie zostały przekroczone w ciągu niektórych lat aby stwierdzić przekroczenie określonej w załączniku XI do rzeczonej dyrektywy wartości dopuszczalnej dla średniej obliczonej w roku kalendarzowym, wystarczy, że poziom zanieczyszczeń wyższy od tej wartości stwierdzono w pojedynczym punkcie pomiarowym niewystarczającego charakteru środków, które należało przyjąć i wdrożyć od 2010 r. w celu zapewnienia, aby okres przekroczenia wartości dopuszczalnych określonych dla danego zanieczyszczenia był jak najkrótszy, nie można tłumaczyć pandemią, która miała miejsce w 2020 r.
Skład orzekający
P.G. Xuereb
prezes
T. von Danwitz
sprawozdawca
A. Kumin
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie obowiązku państw członkowskich do przestrzegania norm jakości powietrza UE, nawet w obliczu trudności, oraz wymogu skutecznego wdrażania planów ochrony powietrza."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów dyrektywy 2008/50/WE i sytuacji Portugalii, ale stanowi ważny precedens dla innych państw członkowskich.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu zanieczyszczenia powietrza i egzekwowania przepisów UE przez państwa członkowskie, co ma znaczenie dla zdrowia publicznego i środowiska.
“Portugalia przegrywa przed Trybunałem UE: systematyczne przekraczanie norm jakości powietrza kosztuje.”
Sektor
ochrona_srodowiska
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI