C-22/22
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE uznał wniosek o interpretację prawa UE złożony przez polski Sąd Najwyższy (Izbę Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych) za oczywiście niedopuszczalny, ponieważ skład orzekający nie spełnia wymogów niezawisłego i bezstronnego sądu.
Sprawa dotyczyła wniosku o interpretację prawa UE złożonego przez polski Sąd Najwyższy (Izbę Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych) w związku z postępowaniem dotyczącym zakazu umieszczania reklam w audycjach dla dzieci. Trybunał Sprawiedliwości UE, powołując się na wcześniejsze orzecznictwo, stwierdził, że skład orzekający polskiego sądu nie spełnia wymogów niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego na mocy ustawy, co czyni wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym oczywiście niedopuszczalnym.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Sąd Najwyższy (Izbę Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych) w Polsce w związku ze sporem dotyczącym nałożenia kary pieniężnej na spółkę T. S.A. za umieszczenie reklam w audycji dla dzieci, co było niezgodne z polską ustawą o radiofonii i telewizji. Spółka T. S.A. podnosiła, że zakaz ten, nieobejmujący audiowizualnych usług medialnych na żądanie, narusza zasadę równości wobec prawa. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, działając na podstawie art. 53 § 2 regulaminu postępowania, uznał wniosek za oczywiście niedopuszczalny. Powołując się na wyrok w sprawie Krajowej Rady Sądownictwa (C-718/21), Trybunał stwierdził, że skład orzekający Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, w którym zasiadał ten sam sędzia, który orzekał w tamtej sprawie, nie spełnia wymogów niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy. W związku z tym, domniemanie spełniania tych wymogów przez sąd krajowy zostało obalone, a wniosek o interpretację prawa UE uznano za niedopuszczalny.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skład orzekający Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego nie stanowi „sądu” w rozumieniu art. 267 TFUE.
Uzasadnienie
Trybunał, powołując się na swoje wcześniejsze orzecznictwo (wyrok Krajowa Rada Sądownictwa C-718/21), stwierdził, że całokształt okoliczności systemowych i faktycznych dotyczących powołania sędziów do Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych budzi uzasadnione wątpliwości co do ich niezawisłości i bezstronności, co obala domniemanie spełniania wymogów sądu. Wniosek złożony przez ten skład jest zatem oczywiście niedopuszczalny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Strona wygrywająca
brak rozstrzygnięcia merytorycznego
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. S.A. | spolka | skarżący |
| Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd polski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Definiuje pojęcie 'sądu' uprawnionego do zwracania się z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, wymagając od niego niezawisłości, bezstronności i ustanowienia na mocy ustawy.
dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych art. 20 § ustęp 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE
Reguluje przerywanie audycji reklamami, w tym audycji dla dzieci.
dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych art. 4 § ustęp 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE
Pozwala państwom członkowskim na stosowanie bardziej szczegółowych lub surowszych przepisów w dziedzinach koordynowanych przez dyrektywę, pod warunkiem zgodności z prawem UE.
ustawa o radiofonii i telewizji art. 16a § ustęp 6 punkt 4
Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji
Zakazuje nadawcom telewizyjnym przerywania audycji dla dzieci w celu nadania reklam.
ustawa o radiofonii i telewizji art. 53 § ustęp 1
Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji
Przewiduje możliwość nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązków wynikających z art. 16a ustawy.
Pomocnicze
Karta art. 47 § akapit drugi
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Wymaga, aby każdy miał prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia swojej sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd ustanowiony na mocy ustawy.
Karta art. 11
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
TUE art. 19 § ustęp 1 akapit drugi
Traktat o Unii Europejskiej
Nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia środków niezbędnych do zapewnienia ochrony sądowej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym jest oczywiście niedopuszczalny, ponieważ skład orzekający polskiego Sądu Najwyższego (Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych) nie spełnia wymogów niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego na mocy ustawy.
Godne uwagi sformułowania
oczywista niedopuszczalność niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy domniemanie należy uznać za obalone
Skład orzekający
F. Biltgen
prezes izby
A. Prechal
sprawozdawczyni, prezes drugiej izby, pełniąca obowiązki sędziego siódmej izby
M.L. Arastey Sahún
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej TSUE dotyczącej statusu polskich sądów (w tym Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych) jako sądów w rozumieniu prawa UE, a tym samym dopuszczalności wniosków prejudycjalnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji polskiego wymiaru sprawiedliwości i statusu konkretnej izby Sądu Najwyższego. Wnioski mogą być przenoszone na inne sądy krajowe, jeśli pojawią się podobne wątpliwości co do ich niezawisłości i bezstronności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy fundamentalnych kwestii praworządności i niezawisłości sądownictwa w państwie członkowskim UE, co ma szerokie implikacje polityczne i prawne.
“TSUE odrzuca wniosek polskiego Sądu Najwyższego: czy polskie sądy są wystarczająco niezależne?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI