C-219/25 PPU
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że państwo członkowskie nie jest zobowiązane odmówić ekstradycji obywatela UE do państwa trzeciego tylko dlatego, że inne państwo członkowskie wcześniej odmówiło tej samej ekstradycji z powodu ryzyka naruszenia praw podstawowych.
Sprawa dotyczyła wniosku o ekstradycję obywatela Grecji (KN) z Francji do Gruzji. Belgia wcześniej odmówiła tej samej ekstradycji, powołując się na ryzyko naruszenia praw podstawowych KN w Gruzji. Sąd apelacyjny w Montpellier zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniem, czy Francja jest zobowiązana odmówić ekstradycji, jeśli inne państwo członkowskie już to zrobiło z tych samych powodów. Trybunał stwierdził, że zasada wzajemnego zaufania wymaga uwzględnienia wcześniejszej decyzji odmownej, ale nie nakłada bezwzględnego obowiązku odmowy ekstradycji.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez francuski sąd apelacyjny w Montpellier w związku z wnioskiem o ekstradycję obywatela greckiego i gruzińskiego, KN, do Gruzji. KN został skazany zaocznie w Gruzji na dożywotnie pozbawienie wolności. Wcześniej, belgijski sąd odmówił jego ekstradycji, uznając, że istnieje poważne ryzyko naruszenia jego praw podstawowych w Gruzji, w tym prawa do rzetelnego procesu i ochrony przed nieludzkim lub poniżającym traktowaniem. Francuski sąd pytał, czy zasady UE (art. 67 ust. 3 i 82 ust. 1 TFUE w związku z art. 19 i 47 Karty praw podstawowych) nakładają na państwo członkowskie obowiązek odmowy ekstradycji obywatela UE do państwa trzeciego, jeśli inne państwo członkowskie już odmówiło tej samej ekstradycji z tych samych powodów. Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpoznając sprawę w pilnym trybie prejudycjalnym, wyjaśnił, że choć zasada wzajemnego zaufania wymaga od państw członkowskich należytego uwzględnienia powodów wcześniejszej odmowy ekstradycji przez inne państwo członkowskie, nie nakłada ona bezwzględnego obowiązku odmowy ekstradycji. Trybunał podkreślił, że przepisy TFUE dotyczące współpracy sądowej w sprawach karnych nie ustanawiają obowiązku wzajemnego uznawania decyzji odmownych w sprawach ekstradycji do państw trzecich. W związku z tym, państwo członkowskie rozpatrujące nowy wniosek o ekstradycję musi samodzielnie ocenić ryzyko naruszenia praw podstawowych, uwzględniając przy tym wcześniejszą decyzję odmowną jako istotny czynnik.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, państwo członkowskie nie jest zobowiązane odmówić ekstradycji w takiej sytuacji, ale musi należycie uwzględnić powody wcześniejszej odmowy.
Uzasadnienie
Zasada wzajemnego zaufania wymaga uwzględnienia wcześniejszej decyzji odmownej innego państwa członkowskiego w sprawie ekstradycji do państwa trzeciego, jednakże przepisy TFUE nie ustanawiają bezwzględnego obowiązku wzajemnego uznawania takich decyzji odmownych. Państwo członkowskie musi samodzielnie ocenić ryzyko naruszenia praw podstawowych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
państwo członkowskie (nie ma obowiązku odmowy ekstradycji)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| KN | osoba_fizyczna | wnoszący_o_ekstradycję |
| Francja | panstwo_czlonkowskie | strona_w_postępowaniu_głównym |
| Czechy | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Niemcy | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
TFUE art. 67 § 3
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dotyczy przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz współpracy sądowej w sprawach karnych, w tym wzajemnego uznawania orzeczeń.
TFUE art. 82 § 1
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Stanowi podstawę współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych opartą na zasadzie wzajemnego uznawania wyroków i orzeczeń sądowych.
TFUE art. 18
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Zakazuje wszelkiej dyskryminacji ze względu na przynależność państwową.
TFUE art. 21 § 1
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Gwarantuje obywatelom Unii prawo do swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium państw członkowskich.
Karta art. 19 § 2
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Zakazuje wydalenia lub ekstradycji do państwa, w którym istnieje poważne ryzyko tortur lub nieludzkiego lub poniżającego traktowania.
Karta art. 47 § drugi
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Gwarantuje prawo do rzetelnego i jawnego rozpatrzenia sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd.
Pomocnicze
k.p.k. art. 696-4 § 1°
Kodeks postępowania karnego
Francuski przepis stanowiący o odmowie ekstradycji własnych obywateli.
Europejska konwencja o ekstradycji art. 1
Zobowiązuje strony do wzajemnego wydawania osób ściganych za przestępstwa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zasada wzajemnego zaufania wymaga uwzględnienia wcześniejszej decyzji odmownej innego państwa członkowskiego, ale nie nakłada bezwzględnego obowiązku odmowy ekstradycji. Brak jest przepisów prawa UE nakładających obowiązek wzajemnego uznawania decyzji odmownych w sprawach ekstradycji do państw trzecich. Obywatel UE, nawet posiadający obywatelstwo państwa trzeciego, może powoływać się na prawa wynikające ze statusu obywatela UE.
Odrzucone argumenty
Wcześniejsza decyzja innego państwa członkowskiego o odmowie ekstradycji z powodu ryzyka naruszenia praw podstawowych powinna być wiążąca dla innych państw członkowskich na mocy zasady wzajemnego uznawania.
Godne uwagi sformułowania
zasada wzajemnego zaufania wymaga, aby właściwy organ innego państwa członkowskiego... należycie uwzględnił powody leżące u podstaw tej decyzji odmownej żaden akt prawa Unii nie przewiduje obowiązku wzajemnego uznawania orzeczeń wydanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do wniosków o ekstradycję pochodzących z państwa trzeciego okoliczność, że obywatel państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie, do którego wpłynął wniosek o jego ekstradycję, posiada również obywatelstwo państwa trzeciego... nie może uniemożliwić temu obywatelowi powoływania się na prawa i wolności przyznane przez status obywatela Unii
Skład orzekający
C. Lycourgos
prezes izby
S. Rodin
sędzia
N. Piçarra
sprawozdawca
O. Spineanu-Matei
sędzia
N. Fenger
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zasad wzajemnego zaufania i wzajemnego uznawania w kontekście ekstradycji obywateli UE do państw trzecich, gdy inne państwo członkowskie odmówiło ekstradycji z powodu ryzyka naruszenia praw podstawowych."
Ograniczenia: Orzeczenie nie wyklucza obowiązku odmowy ekstradycji w sytuacjach, gdy istnieją konkretne, udowodnione ryzyka naruszenia praw podstawowych, a wcześniejsza decyzja odmowna stanowi ważny element oceny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy kluczowych praw podstawowych w kontekście ekstradycji i współpracy międzynarodowej, a także relacji między państwami członkowskimi UE a państwami trzecimi. Pokazuje złożoność stosowania zasady wzajemnego zaufania.
“Czy odmowa ekstradycji przez jedno państwo UE chroni przed wydaniem do kraju spoza UE, gdy inne państwo UE rozpatruje ten sam wniosek?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI