C-218/12
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że do jurysdykcji sądu konsumenta w sprawach umów z przedsiębiorcą wystarczy, że przedsiębiorca kieruje swoją działalność do państwa konsumenta, nawet jeśli umowa nie została zawarta na odległość i nie ma bezpośredniego związku przyczynowego między stroną internetową a zawarciem umowy.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 15 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji w umowach konsumenckich. Konsument z Niemiec kupił samochód od przedsiębiorcy z Francji, który prowadził stronę internetową z niemieckim numerem telefonu. Sąd krajowy miał wątpliwości, czy jurysdykcja sądu konsumenta jest uzasadniona, jeśli umowa nie została zawarta na odległość i nie ma bezpośredniego związku przyczynowego między stroną internetową a zawarciem umowy. Trybunał orzekł, że taki związek przyczynowy nie jest wymagany, ale może być wskazówką przy ocenie, czy działalność jest skierowana do państwa konsumenta.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 15 ust. 1 lit. c rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji w sprawach dotyczących umów zawieranych z konsumentami. Sprawa dotyczyła konsumenta z Niemiec, który zawarł umowę sprzedaży używanego samochodu z przedsiębiorcą z Francji. Przedsiębiorca prowadził stronę internetową z niemieckim numerem telefonu, ale umowa została zawarta osobiście w siedzibie przedsiębiorcy. Sąd krajowy miał wątpliwości, czy jurysdykcja sądu konsumenta jest uzasadniona, jeśli nie ma bezpośredniego związku przyczynowego między stroną internetową a zawarciem umowy, ani umowa nie została zawarta na odległość. Trybunał Sprawiedliwości UE, opierając się na wcześniejszym orzecznictwie, wyjaśnił, że art. 15 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 44/2001 nie wymaga istnienia takiego związku przyczynowego ani zawarcia umowy na odległość. Wystarczające jest, aby przedsiębiorca kierował swoją działalność gospodarczą lub zawodową do państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zamieszkania. Istnienie związku przyczynowego między stroną internetową a zawarciem umowy może być jednak traktowane jako wskazówka potwierdzająca, że działalność jest skierowana do danego państwa członkowskiego. Sąd krajowy ma obowiązek dokonania całościowej oceny okoliczności sprawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 44/2001 nie wymaga istnienia takiego związku przyczynowego.
Uzasadnienie
Wymóg istnienia związku przyczynowego byłby sprzeczny z celem ochrony konsumentów jako strony słabszej. Problemy dowodowe związane z wykazaniem takiego związku mogłyby zniechęcać konsumentów do dochodzenia praw. Istnienie związku przyczynowego może być jednak traktowane jako wskazówka przy ocenie, czy działalność jest skierowana do państwa konsumenta.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Lokman Emrek | osoba_fizyczna | skarżący |
| Vlad Sabranovic | spolka | pozwany |
| Rząd belgijski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd francuski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd luksemburski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (5)
Główne
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 15 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001
Zastosowanie przepisu nie jest uzależnione od istnienia związku przyczynowego między środkiem skierowania działalności a zawarciem umowy, ani od zawarcia umowy na odległość. Wystarczy, że przedsiębiorca kieruje działalność do państwa konsumenta. Istnienie związku przyczynowego może być wskazówką.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 5 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001
Sąd właściwy to sąd miejsca, gdzie zobowiązanie zostało wykonane lub miało być wykonane.
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 2 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001
Osoby mające miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego mogą być pozywane przed sądy tego państwa.
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 16 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001
Konsument może wytoczyć powództwo przeciwko kontrahentowi przed sądem państwa członkowskiego, na którego terytorium kontrahent ma miejsce zamieszkania, lub przed sądem miejsca zamieszkania konsumenta.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 44/2001 nie wymaga istnienia związku przyczynowego między stroną internetową a zawarciem umowy. Wymóg związku przyczynowego byłby sprzeczny z celem ochrony konsumentów i prowadziłby do problemów dowodowych. Art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 44/2001 nie wymaga zawarcia umowy na odległość.
Odrzucone argumenty
Sąd krajowy początkowo uznał, że art. 15 ust. 1 lit. c) nie ma zastosowania, ponieważ przedsiębiorca nie kierował swojej działalności do Niemiec. Sąd krajowy uważał, że strona internetowa powinna być przynajmniej u źródła zawarcia umowy, aby uniknąć rozszerzenia zakresu stosowania przepisu.
Godne uwagi sformułowania
ochrona konsumentów uważanych za słabszą stronę umów wymóg wcześniejszego skonsultowania strony internetowej przez konsumenta mógłby wiązać się z problemami dowodowymi istnienie związku przyczynowego stanowi jednakże wskazówkę co do istnienia związku pomiędzy umową a taką działalnością
Skład orzekający
M. Ilešič
prezes izby
C.G. Fernlund
sędzia
A. Ó Caoimh
sędzia
C. Toader
sprawozdawca
E. Jarašiūnas
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 44/2001 w zakresie jurysdykcji w umowach konsumenckich zawieranych z przedsiębiorcami prowadzącymi działalność online."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przepisu rozporządzenia nr 44/2001, który został zastąpiony przez rozporządzenie Bruksela Ia. Niemniej jednak, zasady interpretacyjne mogą być nadal aktualne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu jurysdykcji w handlu elektronicznym i wyjaśnia, kiedy polski konsument może pozwać zagranicznego sprzedawcę w Polsce, nawet jeśli umowa nie została zawarta online.
“Czy możesz pozwać zagranicznego sprzedawcę w Polsce, nawet jeśli nie kupiłeś od niego przez internet?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.