C-217/20
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że obniżenie wynagrodzenia pracownika podczas urlopu wypoczynkowego z powodu wcześniejszej niezdolności do pracy jest sprzeczne z prawem UE.
Sprawa dotyczyła pracownika, który w okresie urlopu wypoczynkowego otrzymywał obniżone wynagrodzenie z powodu wcześniejszej długotrwałej niezdolności do pracy. Sąd krajowy zapytał TSUE, czy takie postępowanie jest zgodne z dyrektywą o czasie pracy, która gwarantuje prawo do corocznego płatnego urlopu. Trybunał uznał, że prawo do urlopu ma na celu zapewnienie pracownikowi odpoczynku i regeneracji, a wynagrodzenie w tym okresie powinno być porównywalne do wynagrodzenia w okresie pracy. Obniżenie wynagrodzenia z powodu niezdolności do pracy jest sprzeczne z tym celem.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE dotyczącej organizacji czasu pracy, w szczególności prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego. Sprawa wywodziła się ze sporu między pracownikiem (urzędnikiem służby cywilnej) a niderlandzkim sekretarzem stanu do spraw finansów. Pracownik, który był długotrwale częściowo niezdolny do pracy z powodu choroby, w okresie urlopu wypoczynkowego otrzymywał wynagrodzenie w wysokości 70% swojego zwykłego uposażenia (zgodnie z przepisami krajowymi dotyczącymi niezdolności do pracy), a nie pełne wynagrodzenie. Sąd odsyłający (Rechtbank Overijssel) powziął wątpliwość, czy takie obniżenie wynagrodzenia podczas urlopu jest zgodne z prawem UE, zwłaszcza w kontekście celu urlopu, jakim jest zapewnienie pracownikowi odpoczynku i regeneracji. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując sprawę, przypomniał, że prawo do corocznego płatnego urlopu jest fundamentalną zasadą prawa socjalnego UE. Podkreślił, że celem tego urlopu jest umożliwienie pracownikowi odpoczynku od zadań zawodowych oraz zapewnienie mu okresu wytchnienia i czasu wolnego, co ma chronić jego zdrowie i bezpieczeństwo. W związku z tym, wynagrodzenie wypłacane w okresie urlopu powinno być porównywalne z wynagrodzeniem otrzymywanym w okresie pracy. Trybunał stwierdził, że obniżenie wynagrodzenia podczas urlopu z powodu wcześniejszej niezdolności do pracy, nawet jeśli pracownik był zdolny do pracy w części godzin, jest sprzeczne z celem dyrektywy. Uznał, że pracownicy, którzy byli niezdolni do pracy z powodu choroby w okresie rozliczeniowym, powinni być traktowani jak pracownicy, którzy rzeczywiście świadczyli pracę, a ich prawo do urlopu nie może być ograniczone z tego powodu. W konsekwencji, obniżenie wynagrodzenia podczas urlopu z powodu niezdolności do pracy jest niedopuszczalne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, takie obniżenie wynagrodzenia jest sprzeczne z art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE.
Uzasadnienie
Prawo do corocznego płatnego urlopu ma na celu zapewnienie pracownikowi odpoczynku i regeneracji, a wynagrodzenie w tym okresie powinno być porównywalne z wynagrodzeniem w okresie pracy. Obniżenie wynagrodzenia z powodu niezdolności do pracy narusza ten cel i może zniechęcać pracownika do korzystania z urlopu. Pracownicy niezdolni do pracy z powodu choroby w okresie rozliczeniowym powinni być traktowani jak pracownicy, którzy rzeczywiście świadczyli pracę.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący w postępowaniu głównym
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| XXXX | inne | skarżący w postępowaniu głównym |
| Staatssecretaris van Financiën | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd niderlandzki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (5)
Główne
Dyrektywa 2003/88/WE art. 7 § 1
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy
Prawo do corocznego płatnego urlopu w wymiarze co najmniej czterech tygodni musi być zapewnione każdemu pracownikowi. Wynagrodzenie za ten okres powinno być porównywalne z wynagrodzeniem w okresie pracy i nie może być obniżane z powodu wcześniejszej niezdolności do pracy.
Pomocnicze
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna dla odesłania prejudycjalnego.
ARAR art. 22 § 1
Algemeen Rijksambtenarenreglement (ogólny regulamin służby publicznej)
Prawo urzędników służby cywilnej do corocznego urlopu z zachowaniem pełnego uposażenia.
ARAR art. 37 § 1
Algemeen Rijksambtenarenreglement (ogólny regulamin służby publicznej)
Prawo urzędnika służby cywilnej do ciągłości wypłaty uposażenia w przypadku niezdolności do pracy.
ARAR art. 37 § 5
Algemeen Rijksambtenarenreglement (ogólny regulamin służby publicznej)
Prawo urzędnika służby cywilnej do ciągłości wypłaty uposażenia za godziny, które przepracował lub przepracowałby.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawo do corocznego płatnego urlopu ma na celu zapewnienie pracownikowi odpoczynku i regeneracji, a wynagrodzenie w tym okresie powinno być porównywalne z wynagrodzeniem w okresie pracy. Obniżenie wynagrodzenia podczas urlopu z powodu wcześniejszej niezdolności do pracy narusza cel prawa do urlopu i może zniechęcać pracownika do jego wykorzystania. Pracownicy niezdolni do pracy z powodu choroby w okresie rozliczeniowym powinni być traktowani jak pracownicy, którzy rzeczywiście świadczyli pracę. Niezdolność do pracy z powodu choroby jest co do zasady nieprzewidywalna i niezależna od woli pracownika.
Odrzucone argumenty
Wynagrodzenie wypłacone pracownikowi podczas urlopu było porównywalne z wynagrodzeniem z okresu rozliczeniowego, co spełniało wymóg porównywalności ekonomicznej. Dyrektywa 2003/88/WE nie zawiera szczegółowych wskazówek co do wysokości wynagrodzenia w trakcie urlopu, pozostawiając to regulacjom krajowym.
Godne uwagi sformułowania
Prawo do corocznego płatnego urlopu jest zasadą prawa socjalnego Unii Europejskiej o szczególnej wadze. Pracownik powinien mieć zwykle możliwość skorzystania z rzeczywistego wypoczynku w celu ochrony swojego bezpieczeństwa i zdrowia. Wynagrodzenie za okres corocznego urlopu musi być wypłacane w rozumieniu tej dyrektywy, a pracownik musi otrzymywać swoje zwykłe wynagrodzenie za ten okres odpoczynku. Pracownikowi, kiedy korzysta on z prawa do corocznego płatnego urlopu, należy bowiem stworzyć sytuację, która, jeśli chodzi o wynagrodzenie, jest porównywalna z sytuacją, w jakiej pracownik znajduje się w okresach pracy.
Skład orzekający
A. Arabadjiev
prezes_izby
I. Ziemele
sprawozdawca
T. von Danwitz
sędzia
P.G. Xuereb
sędzia
A. Kumin
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie wysokości wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy w przypadku pracowników, którzy byli niezdolni do pracy z powodu choroby w okresie rozliczeniowym."
Ograniczenia: Dotyczy wykładni prawa UE, implementacja do prawa krajowego może wymagać dostosowania przepisów krajowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego prawa pracowniczego – prawa do urlopu i wynagrodzenia, a jej rozstrzygnięcie ma istotne implikacje praktyczne dla wielu pracowników i pracodawców w całej UE.
“Czy choroba może obniżyć Twoje wynagrodzenie za urlop? TSUE odpowiada!”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI