C-217/13 i C-218/13
Podsumowanie
Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczyły wykładni art. 3 ust. 1 i 3 dyrektywy 2008/95/WE w sprawie znaków towarowych. Sprawy połączone C-217/13 i C-218/13 dotyczyły wniosków o unieważnienie prawa do znaku towarowego w postaci bezkonturowego koloru czerwonego, zarejestrowanego dla usług bankowych. Sądy krajowe miały wątpliwości co do tego, czy badanie opinii publicznej z progiem 70% jest wystarczające do uznania uzyskania charakteru odróżniającego, a także czy decydujący jest moment złożenia wniosku o rejestrację, czy też moment rejestracji. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że art. 3 ust. 1 i 3 dyrektywy stoi na przeszkodzie wykładni prawa krajowego, która wymagałaby we wszystkich przypadkach badania opinii publicznej z progiem 70% do uznania uzyskania charakteru odróżniającego. Wyjaśniono, że ocena ta wymaga całościowej analizy wszystkich istotnych okoliczności, a wyniki badania opinii mogą być jedynie jednym z elementów tej oceny. Ponadto, Trybunał stwierdził, że w sytuacji, gdy państwo członkowskie nie skorzystało z możliwości rozszerzenia oceny charakteru odróżniającego na okres po złożeniu wniosku o rejestrację, decydujący jest moment złożenia wniosku. W postępowaniu o unieważnienie znaku towarowego, ciężar dowodu wykazania uzyskania charakteru odróżniającego w następstwie używania spoczywa na właścicielu znaku. Jeśli właściciel nie udowodni tego faktu, znak towarowy podlega unieważnieniu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie kryteriów oceny charakteru odróżniającego znaku towarowego uzyskanego w następstwie używania, momentu decydującego dla tej oceny oraz rozkładu ciężaru dowodu w postępowaniu o unieważnienie znaku.
Dotyczy głównie interpretacji dyrektywy UE o znakach towarowych i może wymagać uwzględnienia specyfiki prawa krajowego w zakresie procedury.
Zagadnienia prawne (3)
Czy badanie opinii publicznej z progiem 70% jest wystarczające do uznania, że znak towarowy w postaci koloru uzyskał charakter odróżniający w następstwie używania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ocena ta wymaga całościowej analizy wszystkich istotnych okoliczności, a wynik badania opinii nie może być jedynym decydującym elementem.
Uzasadnienie
Charakter odróżniający znaku towarowego, uzyskany w następstwie używania, oznacza, że znak pozwala na identyfikację towaru lub usługi jako pochodzących z określonego przedsiębiorstwa i odróżnienie ich od innych. Ocena ta wymaga całościowej analizy elementów, które mogą dowieść, że znak stał się zdolny do określania towaru jako pochodzącego z konkretnego przedsiębiorstwa. Wynik badania opinii może być jednym z tych elementów, ale nie może być jedynym decydującym.
Jaki moment jest decydujący dla oceny uzyskania charakteru odróżniającego w następstwie używania w postępowaniu o unieważnienie znaku, jeśli państwo członkowskie nie skorzystało z możliwości rozszerzenia tej oceny na okres po złożeniu wniosku?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Decydujący jest moment złożenia wniosku o rejestrację znaku towarowego.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 3 ust. 3 zdanie pierwsze dyrektywy 2008/95, znak towarowy nie może zostać odmówiony rejestracji ani unieważniony, jeżeli przed datą złożenia wniosku o rejestrację i w następstwie jego używania uzyskał charakter odróżniający. Zdanie drugie tego przepisu przewiduje możliwość rozszerzenia tej oceny na okres po złożeniu wniosku lub po rejestracji, ale jeśli państwo członkowskie z tej możliwości nie skorzystało, obowiązuje zasada z pierwszego zdania.
Kto ponosi ciężar dowodu wykazania uzyskania charakteru odróżniającego w następstwie używania w postępowaniu o unieważnienie znaku towarowego, jeśli znak jest pozbawiony samoistnego charakteru odróżniającego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Ciężar dowodu spoczywa na właścicielu znaku towarowego.
Uzasadnienie
Uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania stanowi wyjątek od podstaw odmowy lub unieważnienia rejestracji znaku. Jako wyjątek, obowiązek przedstawienia dowodu uzasadniającego jego zastosowanie spoczywa na podmiocie, który zamierza się na niego powołać, czyli na właścicielu znaku. Ponadto, właściciel znaku jest w najlepszym położeniu, aby przedstawić dowody dotyczące używania znaku.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Oberbank AG | spolka | wnoszący_odwołanie |
| Banco Santander SA | spolka | wnoszący_odwołanie |
| Santander Consumer Bank AG | spolka | wnoszący_odwołanie |
| Deutscher Sparkassen- und Giroverband eV | spolka | pozwany |
| Rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd polski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd Zjednoczonego Królestwa | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
Dyrektywa 2008/95/WE art. 3 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE
Znaki towarowe pozbawione jakiegokolwiek odróżniającego charakteru nie są rejestrowane ani mogą zostać uznane za nieważne.
Dyrektywa 2008/95/WE art. 3 § 3
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE
Nie można odmówić rejestracji ani stwierdzać nieważności znaku towarowego na podstawie braku charakteru odróżniającego, jeżeli przed datą złożenia wniosku o rejestrację i w następstwie jego używania znak ten uzyskał charakter odróżniający. Państwa członkowskie mogą postanowić, że przepis ten ma także zastosowanie, kiedy charakter odróżniający został uzyskany po dacie złożenia wniosku lub rejestracji.
Pomocnicze
Dyrektywa 89/104/EWG
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 89/104/EWG
Wcześniejszy akt prawny, którego przepisy zostały ujednolicone w Dyrektywie 2008/95/WE.
MarkenG art. 8 § 2
Markengesetz
Niemiecki przepis dotyczący braku odróżniającego charakteru znaku towarowego.
MarkenG art. 8 § 3
Markengesetz
Niemiecki przepis dotyczący uzyskania renomy w następstwie używania.
MarkenG art. 37 § 2
Markengesetz
Niemiecki przepis dotyczący przesunięcia daty złożenia wniosku w przypadku uzyskania charakteru odróżniającego po złożeniu wniosku.
MarkenG art. 50 § 1
Markengesetz
Niemiecki przepis dotyczący unieważnienia znaku towarowego.
MarkenG art. 50 § 2
Markengesetz
Niemiecki przepis dotyczący wykreślenia wpisu o rejestracji znaku.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ocena uzyskania charakteru odróżniającego znaku towarowego w następstwie używania wymaga całościowej analizy, a nie opiera się wyłącznie na badaniu opinii publicznej z ustalonym progiem. • W postępowaniu o unieważnienie znaku towarowego, ciężar dowodu wykazania uzyskania charakteru odróżniającego w następstwie używania spoczywa na właścicielu znaku. • Decydującym momentem dla oceny uzyskania charakteru odróżniającego w następstwie używania jest data złożenia wniosku o rejestrację, jeśli państwo członkowskie nie skorzystało z możliwości rozszerzenia tej oceny.
Odrzucone argumenty
Badanie opinii publicznej z progiem 70% jest wystarczające do uznania uzyskania charakteru odróżniającego znaku towarowego w postaci koloru. • W postępowaniu o unieważnienie znaku towarowego, ciężar dowodu wykazania uzyskania charakteru odróżniającego spoczywa na wnioskodawcy o unieważnienie. • Decydującym momentem dla oceny uzyskania charakteru odróżniającego jest data rejestracji znaku towarowego.
Godne uwagi sformułowania
charakter odróżniający uzyskany w następstwie używania • całościowa ocena elementów • przeciętny konsument danej kategorii towarów lub usług, który jest właściwie poinformowany, dostatecznie uważny i rozsądny • ciężar dowodu na istnienie charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania kwestionowanego znaku towarowego powinien spoczywać na właścicielu tego znaku towarowego
Skład orzekający
M. Wathelet
rzecznik generalny
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie kryteriów oceny charakteru odróżniającego znaku towarowego uzyskanego w następstwie używania, momentu decydującego dla tej oceny oraz rozkładu ciężaru dowodu w postępowaniu o unieważnienie znaku."
Ograniczenia: Dotyczy głównie interpretacji dyrektywy UE o znakach towarowych i może wymagać uwzględnienia specyfiki prawa krajowego w zakresie procedury.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy fundamentalnych kwestii związanych z rejestracją i ochroną znaków towarowych, w szczególności znaków niekonwencjonalnych (kolorów), co jest istotne dla praktyków prawa własności intelektualnej. Wyjaśnia kluczowe zasady oceny charakteru odróżniającego i ciężaru dowodu.
“Czy kolor czerwony może być znakiem towarowym? TSUE wyjaśnia kluczowe zasady ochrony i dowodzenia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny