C-215/24
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że państwo wykonujące nakaz nie może zawiesić wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej w państwie wydającym, jeśli samo państwo wydające nie zdecydowało o zawieszeniu.
Sprawa dotyczyła wykładni decyzji ramowych dotyczących europejskiego nakazu aresztowania i wzajemnego uznawania wyroków. Hiszpański sąd odmówił wykonania portugalskiego nakazu aresztowania, ale zobowiązał się do wykonania kary, a następnie zawiesił jej wykonanie na mocy prawa krajowego. Sąd odsyłający zapytał, czy hiszpański sąd mógł zawiesić karę, której nie zawiesiło państwo wydające. Trybunał orzekł, że państwo wykonujące nie może zawiesić kary, jeśli państwo wydające tego nie zrobiło, ponieważ narusza to zasadę wzajemnego uznawania i cel resocjalizacji.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni decyzji ramowych Rady 2002/584/WSiSW i 2008/909/WSiSW w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i wzajemnego uznawania wyroków skazujących. Sąd portugalski skazał YX na karę pozbawienia wolności, która została zastąpiona grzywną, a następnie zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności z powodu niezapłacenia grzywny. YX przeniósł się do Hiszpanii, gdzie wydano europejski nakaz aresztowania. Hiszpański organ odmówił wykonania nakazu na podstawie art. 4 pkt 6 decyzji ramowej 2002/584, ale zobowiązał się do wykonania kary. Następnie hiszpański sąd zawiesił wykonanie kary na mocy art. 80 hiszpańskiego kodeksu karnego. Sąd odsyłający zapytał, czy państwo wykonujące może zawiesić karę, której nie zawiesiło państwo wydające, oraz czy może zmienić orzeczenie państwa wydającego. Trybunał orzekł, że art. 8 ust. 1 i art. 17 ust. 1 decyzji ramowej 2008/909 stoją na przeszkodzie temu, aby państwo wykonujące zawiesiło wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej przez państwo wydające, jeśli samo państwo wydające nie zdecydowało o zawieszeniu. Wykonanie kary podlega prawu państwa wykonującego, ale tylko w zakresie procedury wykonania, a nie samej istoty kary. Zawieszenie kary przez państwo wykonujące, gdy państwo wydające tego nie zrobiło, narusza zasadę wzajemnego uznawania i cel resocjalizacji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, art. 8 ust. 1 i art. 17 ust. 1 decyzji ramowej 2008/909 stoją na przeszkodzie takiemu zawieszeniu.
Uzasadnienie
Zawieszenie wykonania kary przez państwo wykonujące, gdy państwo wydające tego nie zrobiło, narusza zasadę wzajemnego uznawania i cel resocjalizacji. Kompetencja do zawieszenia kary należy do państwa wydającego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
sąd odsyłający (udzielono odpowiedzi na pytania)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| YX | osoba_fizyczna | osoba skazana |
| Ministério Público | organ_krajowy | strona w postępowaniu głównym |
| Rząd portugalski | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd hiszpański | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (14)
Główne
Decyzja ramowa 2002/584 art. 4 § 6
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Fakultatywna podstawa odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania, jeśli osoba jest obywatelem lub rezydentem państwa wykonującego, a państwo to zobowiązuje się do wykonania kary zgodnie z jego prawem krajowym.
Decyzja ramowa 2008/909 art. 3 § 1
Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW
Cel: określenie zasad, zgodnie z którymi państwo członkowskie, aby ułatwić resocjalizację osoby skazanej, uznaje wyrok i wykonuje karę.
Decyzja ramowa 2008/909 art. 8 § 1
Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW
Obowiązek państwa wykonującego uznania wyroku i podjęcia niezbędnych środków do wykonania kary, chyba że powołuje się na podstawy odmowy.
Decyzja ramowa 2008/909 art. 17 § 1
Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW
Wykonanie kary podlega prawu państwa wykonującego; organy tego państwa są właściwe w sprawach procedury wykonania i środków z nią związanych.
hiszpański kodeks karny art. 80 § 1
Kodeks karny
Możliwość zawieszenia wykonania kar pozbawienia wolności do dwóch lat, jeśli racjonalnie oczekuje się, że nie będzie konieczne zapobieganie popełnieniu kolejnych przestępstw.
Pomocnicze
Decyzja ramowa 2008/909 art. 4 § 1
Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW
Warunki przekazania wyroku do innego państwa członkowskiego (obywatelstwo, miejsce zamieszkania, zgoda).
Decyzja ramowa 2008/909 art. 4 § 2
Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW
Przekazanie wyroku możliwe, jeśli wykonanie kary ułatwi resocjalizację.
Decyzja ramowa 2008/909 art. 8 § 2
Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW
Możliwość dostosowania kary, jeśli jest niezgodna z prawem państwa wykonującego (czas trwania lub rodzaj).
Decyzja ramowa 2008/909 art. 17 § 3
Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW
Państwo wykonujące informuje na żądanie państwo wydające o przepisach dotyczących przedterminowego lub warunkowego zwolnienia.
Decyzja ramowa 2008/909 art. 13
Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW
Państwo wydające może wycofać zaświadczenie przed rozpoczęciem wykonywania kary.
Decyzja ramowa 2008/947 art. 1 § 3
Decyzja ramowa Rady 2008/947/WSiSW
Zakres stosowania decyzji ramowej 2008/947 i 2008/909 wzajemnie się wyklucza.
portugalski kodeks karny art. 45 § 1
Kodeks karny
Zastąpienie kary pozbawienia wolności karą grzywny lub inną karą niepolegającą na pozbawieniu wolności.
portugalski kodeks karny art. 49 § 3
Kodeks karny
Zawieszenie wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności.
hiszpański kodeks karny art. 90 § 1
Kodeks karny
Zarządzenie zawieszenia wykonania pozostałej części kary i warunkowego zwolnienia przez sędziego penitencjarnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Państwo wykonujące nie może zawiesić kary, jeśli państwo wydające tego nie zrobiło, ponieważ narusza to zasadę wzajemnego uznawania i cel resocjalizacji. Kompetencja do zawieszenia kary należy do państwa wydającego, a nie wykonującego. Decyzja ramowa 2008/947 reguluje sprawy zawieszenia kary, a jej zakres wyklucza się z zakresem decyzji ramowej 2008/909.
Odrzucone argumenty
Hiszpański kodeks karny pozwala na zawieszenie kary jako część procedury wykonania, co wchodzi w zakres art. 17 ust. 1 decyzji ramowej 2008/909.
Godne uwagi sformułowania
wykonanie kary w państwie wykonującym powinno zwiększać szansę na resocjalizację osoby skazanej zasada wzajemnego uznawania nie może zostać zastąpiona karą pieniężną nie może spowodować zaostrzenia kary orzeczonej w państwie wydającym pod względem rodzaju lub czasu trwania wykonanie kary podlega prawu państwa wykonującego
Skład orzekający
T. Ćapeta
rzecznik generalny
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zasad wzajemnego uznawania i wykonywania kar w ramach europejskiego nakazu aresztowania, zwłaszcza w kontekście zawieszenia kary przez państwo wykonujące."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy państwo wykonujące odmawia wykonania ENA, ale zobowiązuje się do wykonania kary, a następnie próbuje ją zawiesić na mocy prawa krajowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy kluczowych aspektów współpracy sądowej w sprawach karnych między państwami członkowskimi UE, w szczególności konfliktu między prawem krajowym a prawem UE w zakresie wykonania kary i resocjalizacji.
“Czy hiszpański sąd może zawiesić karę orzeczoną w Portugalii? TSUE wyjaśnia granice wzajemnego uznawania.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI