C-215/17
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że przepisy UE dotyczące ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego i wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych nie sprzeciwiają się słoweńskiemu prawu nakazującemu bankowi podlegającemu dominującemu wpływowi państwa ujawnienie informacji handlowych, nawet jeśli zawierają tajemnicę przedsiębiorstwa.
Sprawa dotyczyła wniosku o wykładnię przepisów UE w kontekście słoweńskiego prawa nakazującego bankowi Nova Kreditna Banka Maribor (NKBM), który był pod dominującym wpływem państwa, ujawnienie informacji dotyczących umów z doradcami i prawnikami. Bank twierdził, że informacje te stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Trybunał stwierdził, że ani dyrektywa ISP, ani rozporządzenie CRR nie mają zastosowania do wniosku o dostęp do informacji w postępowaniu krajowym, ponieważ nie ustanawiają one indywidualnego prawa dostępu. W związku z tym przepisy te nie sprzeciwiają się słoweńskiemu prawu.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 1 ust. 2 lit. c) dyrektywy 2003/98/WE (dyrektywa ISP) oraz art. 432 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (rozporządzenie CRR). Sprawa wyłoniła się z postępowania między słoweńskim bankiem Nova Kreditna Banka Maribor (NKBM) a Republiką Słowenii, w którym bank został zobowiązany do ujawnienia informacji dziennikarce dotyczących umów z firmami doradczymi i prawniczymi. NKBM argumentował, że informacje te objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa. Sąd odsyłający pytał, czy przepisy UE sprzeciwiają się słoweńskiemu prawu (ZDIJZ), które nakłada obowiązek ujawnienia takich informacji na podmioty pod dominującym wpływem państwa, nawet jeśli zawierają tajemnicę handlową i nie ma transgranicznego charakteru. Trybunał uznał, że dyrektywa ISP nie ma zastosowania ratione personae, ponieważ NKBM nie spełnia definicji podmiotu prawa publicznego, ani ratione materiae, gdyż nie ustanawia ona prawa dostępu do dokumentów. Podobnie, rozporządzenie CRR, które ustanawia obowiązek publikowania informacji przez instytucje finansowe, nie tworzy indywidualnego prawa dostępu do informacji i ma inny cel niż słoweńskie prawo o dostępie do informacji publicznej. W konsekwencji, przepisy te nie sprzeciwiają się słoweńskiemu uregulowaniu. Trybunał stwierdził również, że spór nie ma charakteru transgranicznego, a zatem nie stosuje się do niego prawo UE dotyczące swobodnego przepływu usług ani Karta praw podstawowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy te nie sprzeciwiają się takiemu uregulowaniu krajowemu, ponieważ nie mają one zastosowania do wniosku o dostęp do informacji w postępowaniu krajowym.
Uzasadnienie
Trybunał stwierdził, że dyrektywa ISP nie ma zastosowania ratione personae, ponieważ bank nie spełnia definicji podmiotu prawa publicznego, ani ratione materiae, gdyż nie ustanawia ona prawa dostępu do dokumentów. Rozporządzenie CRR, które ustanawia obowiązek publikowania informacji, nie tworzy indywidualnego prawa dostępu i ma inny cel niż krajowe prawo o dostępie do informacji. W związku z tym, nie mogą one uzasadniać prawa do sprzeciwienia się wnioskowi o dostęp.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
Republika Slovenija
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Nova Kreditna Banka Maribor d.d. | spolka | skarżący |
| Republika Slovenija | panstwo_czlonkowskie | pozwany |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
| rząd słoweński | organ_krajowy | interwenient |
| rząd węgierski | organ_krajowy | interwenient |
Przepisy (10)
Główne
Dyrektywa ISP art. 1 § 2 lit. c) tiret trzecie
Dyrektywa 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Nie ma zastosowania do wniosku o dostęp do informacji w postępowaniu krajowym, który nie jest objęty zakresem zastosowania dyrektywy.
Rozporządzenie CRR art. 432 § 2
Rozporządzenie (UE) nr 575/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady
Nie ma zastosowania do wniosku o dostęp do informacji w postępowaniu krajowym, ponieważ nie ustanawia indywidualnego prawa dostępu i ma inny cel niż krajowe prawo o dostępie do informacji.
ZDIJZ art. 1a § ust. 1, 2, 3, 4, 5, 6
Zakon o dostopu do informacij javnega značaja
Reguluje dostęp do informacji publicznych od podmiotów pod dominującym wpływem państwa, w tym banków.
Pomocnicze
ZDIJZ art. 4a § ust. 1
Zakon o dostopu do informacij javnega značaja
Definiuje informacje o znaczeniu publicznym dla przedsiębiorstw pod wpływem podmiotów prawa publicznego.
ZDIJZ art. 6a § ust. 1, 3
Zakon o dostopu do informacij javnega znacaja
Określa podstawowe dane dotyczące transakcji, do których udziela się dostępu, z pewnymi wyjątkami.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.
Karta art. 16
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Prawo do prowadzenia działalności gospodarczej. Nie miało zastosowania, gdyż spór nie stosował prawa UE.
TFUE art. 49
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Swoboda przedsiębiorczości. Nie miało zastosowania.
TFUE art. 56
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Swoboda świadczenia usług. Nie miało zastosowania.
TFUE art. 63
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Swobodny przepływ kapitału. Nie miało zastosowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dyrektywa ISP nie ma zastosowania ratione personae, ponieważ bank nie jest podmiotem prawa publicznego. Dyrektywa ISP nie ma zastosowania ratione materiae, ponieważ nie ustanawia prawa dostępu do dokumentów. Rozporządzenie CRR nie ustanawia indywidualnego prawa dostępu do informacji. Cel rozporządzenia CRR (dyscyplina rynkowa, stabilność finansowa) jest inny niż cel krajowego prawa o dostępie do informacji (przejrzystość, zarządzanie funduszami publicznymi). Spór nie ma charakteru transgranicznego, co wyklucza zastosowanie swobód traktatowych i Karty praw podstawowych.
Odrzucone argumenty
Przepisy UE (dyrektywa ISP, rozporządzenie CRR) powinny być interpretowane jako sprzeciwiające się krajowemu prawu nakazującemu ujawnienie tajemnicy przedsiębiorstwa. Bank NKBM powinien być uznany za podmiot prawa publicznego lub objęty zakresem zastosowania dyrektywy ISP. Spór ma charakter transgraniczny ze względu na oddział banku w Austrii lub nabycie banku przez zagraniczną spółkę, lub potencjalny zniechęcający wpływ na inwestorów z innych państw członkowskich.
Godne uwagi sformułowania
Dyrektywa ISP nie ustanawia prawa dostępu do informacji sektora publicznego, lecz zakłada istnienie takiego prawa w uregulowaniu obowiązującym w państwie członkowskim. System podawania do publicznej wiadomości ustanowiony w rozporządzeniu nr 575/2013 dąży do innego celu niż system dostępu do informacji ustanowiony przez ZDIJZ. Omawiane w postępowaniu głównym przepisy ZDIJZ nie można uznać za stosujące prawo Unii w rozumieniu art. 51 ust. 1 karty.
Skład orzekający
T. von Danwitz
prezes_czwartej_izby
K. Jürimäe
sędzia
C. Lycourgos
sędzia
E. Juhász
sędzia
C. Vajda
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu zastosowania dyrektywy ISP i rozporządzenia CRR w kontekście krajowych przepisów o dostępie do informacji publicznej, zwłaszcza w odniesieniu do tajemnicy przedsiębiorstwa i podmiotów pod wpływem państwa. Potwierdzenie, że przepisy UE dotyczące publikacji informacji przez instytucje finansowe nie tworzą indywidualnego prawa dostępu do informacji."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznej sytuacji banku pod wpływem państwa i słoweńskiego prawa. Kluczowe jest ustalenie, czy bank spełnia definicję podmiotu prawa publicznego według dyrektywy ISP oraz czy spór ma charakter transgraniczny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy konfliktu między prawem do informacji publicznej a tajemnicą przedsiębiorstwa w sektorze bankowym, co jest istotne dla prawników i dziennikarzy. Wyjaśnia również granice stosowania prawa UE.
“Czy bank pod kontrolą państwa musi ujawnić swoje umowy doradcze? TSUE rozstrzyga konflikt między jawnością a tajemnicą przedsiębiorstwa.”
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI